ตอนนี้เรากับแฟนคบกันได้ 8 เดือนแล้ว เรามีความสุขมากกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้ถึงแม้ว่าจะอยู่กันคนละประเทศ แล้วนานๆทีถึงจะได้เจอกัน แต่เราก็ไว้ใจกัน เราไม่คิดว่าเขาจะสนใจคนอื่น เรื่องผู้หญิงนี่น่าจะตัดไปได้เลย แต่มันมีปัญหาคือ เรารู้สึกว่าเขาเริ่มไม่เหมือนเดิม สิ่งที่เขาเคยทำเมื่อก่อน การกระทำที่ทำให้เราประทับใจ มันเริ่มขาดหายไป จนวันนี้เราตัดสินใจตั้งกระทู้อีกครั้ง เพราะเราเองก็อยากรู้ว่าเป็นเพราะเราเยอะ เรางี่เง่า หรือเป็นเพราะโปรหมดกันแน่ ทำไมเขาถึงเริ่มไม่เหมือนเดิม
เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงนี้เราย้ายบ้าน (เราอยู่ยุโรป แฟนอยู่ไทย) เรายุ่งมาก ปกติจะคุยกับแฟนวันละหลายๆครั้ง จันทร์-ศุกร์เราจะตื่นมาคุยกับแฟนทุกวันตอนตีสอง แล้วก็หกโมง ทำเป็นประจำ หลังแฟนเลิกงานก็คุย ชดเชยที่ไม่ได้เจอหน้ากัน บางทีเราหลังเลิกงานตอนเราโทรไป แฟนก็จะตัดสายเพราะเขาเล่นเกมส์ แต่พอเล่นเสร็จเขาก็จะโทรกลับมาทันที แต่ตอนนี้เราย้ายบ้าน เรายุ่งมาก เหนื่อยมากๆด้วย อีกทั้งสุขภาพก็แย่ลง เวลาคุยกันก็แทบไม่มี ช่วงนี้นอนที่โรงแรมด้วย เตียงติดกันกับพ่อแม่ ก็ไม่สะดวกคุยตอนตีสอง หรือเช้ามืด เพราะพ่อแม่จะตื่น เราเลยได้คุยน้อยลง พอระหว่างวันช่วงที่ขนของ พอเราว่างปั๊ป 3 นาที 5 นาที เราก็คิดถึงแฟนเป็นคนแรก โทรหาทันทีเลย เราคิดถึง แล้วก็อยากให้ได้คุยกันบ้าง แต่ปรากฎ พอเราโทรไป เขาก็ตัดสาย กว่าจะโทรกลับก็จนเกมส์จบ 15-20 นาทีให้หลัง แต่ตอนนั้นเราไม่ว่างแล้วไง ก็ไม่ได้คุยกัน เป็นแบบนี้หลายครั้ง จนเราก็น้อยใจว่าแล้วตกลงจะได้คุยมั้ย เขาก็รู้ว่าเราย้ายบ้าน ยุ่งมากๆ เวลาคุยก็น้อย เราไม่ได้หวังให้ใครหยุดกานกระทำทุกอย่างเพียงเพื่อเรา แต่เขาน่าจะเห็นว่าเวลาเรามีจำกัด แต่แทนที่จะหยุดเกมส์คุยกับเราซักนิด แต่เปล่า ต้องเล่นเกมส์ให้จบเพราะไม่อยากแพ้ คือเราอาจจะยังไม่เข้าใจผู้ชายดี ว่าเกมส์สำคัญขนาดไหน แต่เมื่อก่อนคบกันใหม่ๆ พอเล่นเกมส์อยู่เขาก็ยังรับสายเรา แต่ตอนนี้อะไรๆก็ตัดสาย พอเราส่งสติ๊กเกอร์ไป ก็บอกว่ารู้มั้ยว่าสติ๊กเกอร์มันเด้งหน้าจอตอนเล่นเกมส์แล้วรู้มั้ยว่ามัยทำให้หัวร้อน เราก็อึ้งไปเลย เพราะปกติเมื่อก่อนเราก็ทำแบบนี้ ไม่เห็นเขาพูดแบบนี้เลย แถมหยอกกันขำๆอีกด้วย ไม่ใช่แค่นั้ย เขาก็พูดอีกว่า วันนี้ทั้งวันหมดอารมณ์คุย เขาบอกว่า ทำไมเราตัดสาย (เขาโทรมาตอนเราขนของพอดี เลยตัดสาย เพราะเขาเคยบอกว่า ถ้าไม่สะดวกรับให้ตัดสาย ไม่ต้องปล่อยให้เขาโทรไปนานๆ) แถมสัญญาณยังไม่ดี หนำซ้ำเรายังส่งสติ๊กเกอร์ไปกวนตอนเขาเล่นเกมส์ เขาหมดอารมณ์คุย เรานี้ทั้งอึ้งทั้งช๊อคไปเลย ไม่เคยเป็นแบบนี้ น้ำเสียงเขาก็ไม่อยากคุย เราก็เลยขอวางสายก่อน เพราะเราก็ไปต่อไม่ถูกละอะ แบบนี้เราก็ไม่ไหวนะ เหมือนที่เราทำมันแย่สุดๆทั้งๆปกติเราก็ทำแบบนี้ อีกอย่างพอสัญญาณในโรงแรมแย่ เราก็รีบออกไปจากตัวโรงแรม ออกมาเดินข้างนอกเพื่อที่จะคุยกับเขา ทั้งๆที่อากาศข้างนอกก็เกือบจะติดลบ เพราะเราอยากคุย แค่ได้ยินเสียงก็ยังดีเพราะทั้งวันไม่ได้คุยกันเลย แต่พอเจอแบบนี้ เราไปต่อไม่ถูกเลย มันข่มขื่นยังไงชอบกล เราก็เฝ้าแต่ถามตัวเองว่าเป็นเราหรอที่งี่เง่า ถ้าเป็นปกติ ไม่ย้ายบ้าน เขาตัดสายเราตอนเล่นเกมส์ เราไม่เคยโกรธ เราคิดว่า เรามีเวลา เดี๋ยวค่อยคุยก็ได้ แต่ตอนนี้ในช่วงเวลาที่เราแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลย เวลาน้อยนิดที่เรามีเราก็พยายามให้เขาจนหมด แต่เขากลับโยนมันทิ้ง เพียงเพราะไม่อยากแพ้ในเกมส์ เรางี่เง่าหรอที่อยากให้เขาเข้าใจเรา ปากก็บอกเราสำคัญ แต่ทำไมหยุดเล่นเพื่อคุยกันซักนิดก็ไม่ได้ เราขอมากไปหรอ หรือเรางี่เง่ายังเข้าใจเขาไม่พอ? ช่วยบอกเราหน่อยนะ เราพร้อมจะปรับปรุงตัว เราไม่อยากให้ทุกอย่างมันสายเกินแก้ ตอนนี้เวลาเขาโกรธ มันเหมือนพายุทอร์นาโดที่ทำลายล้างความรักที่มันถูกสร้างขึ้นมา เราไม่รู้ว่าหัวใจเราจะทนได้อีกแค่ไหน เพราะรักอย่างเดียวมันทำให้คนสองคนไปกันไม่ได้ถ้าขาดความเข้าใจและการปรับตัวเข้าหากัน
ปากบอกว่าแฟนสำคัญ แต่สุดท้ายผู้ชายก็เลือกเกมส์ หรือเรางี่เง่าเอง
เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงนี้เราย้ายบ้าน (เราอยู่ยุโรป แฟนอยู่ไทย) เรายุ่งมาก ปกติจะคุยกับแฟนวันละหลายๆครั้ง จันทร์-ศุกร์เราจะตื่นมาคุยกับแฟนทุกวันตอนตีสอง แล้วก็หกโมง ทำเป็นประจำ หลังแฟนเลิกงานก็คุย ชดเชยที่ไม่ได้เจอหน้ากัน บางทีเราหลังเลิกงานตอนเราโทรไป แฟนก็จะตัดสายเพราะเขาเล่นเกมส์ แต่พอเล่นเสร็จเขาก็จะโทรกลับมาทันที แต่ตอนนี้เราย้ายบ้าน เรายุ่งมาก เหนื่อยมากๆด้วย อีกทั้งสุขภาพก็แย่ลง เวลาคุยกันก็แทบไม่มี ช่วงนี้นอนที่โรงแรมด้วย เตียงติดกันกับพ่อแม่ ก็ไม่สะดวกคุยตอนตีสอง หรือเช้ามืด เพราะพ่อแม่จะตื่น เราเลยได้คุยน้อยลง พอระหว่างวันช่วงที่ขนของ พอเราว่างปั๊ป 3 นาที 5 นาที เราก็คิดถึงแฟนเป็นคนแรก โทรหาทันทีเลย เราคิดถึง แล้วก็อยากให้ได้คุยกันบ้าง แต่ปรากฎ พอเราโทรไป เขาก็ตัดสาย กว่าจะโทรกลับก็จนเกมส์จบ 15-20 นาทีให้หลัง แต่ตอนนั้นเราไม่ว่างแล้วไง ก็ไม่ได้คุยกัน เป็นแบบนี้หลายครั้ง จนเราก็น้อยใจว่าแล้วตกลงจะได้คุยมั้ย เขาก็รู้ว่าเราย้ายบ้าน ยุ่งมากๆ เวลาคุยก็น้อย เราไม่ได้หวังให้ใครหยุดกานกระทำทุกอย่างเพียงเพื่อเรา แต่เขาน่าจะเห็นว่าเวลาเรามีจำกัด แต่แทนที่จะหยุดเกมส์คุยกับเราซักนิด แต่เปล่า ต้องเล่นเกมส์ให้จบเพราะไม่อยากแพ้ คือเราอาจจะยังไม่เข้าใจผู้ชายดี ว่าเกมส์สำคัญขนาดไหน แต่เมื่อก่อนคบกันใหม่ๆ พอเล่นเกมส์อยู่เขาก็ยังรับสายเรา แต่ตอนนี้อะไรๆก็ตัดสาย พอเราส่งสติ๊กเกอร์ไป ก็บอกว่ารู้มั้ยว่าสติ๊กเกอร์มันเด้งหน้าจอตอนเล่นเกมส์แล้วรู้มั้ยว่ามัยทำให้หัวร้อน เราก็อึ้งไปเลย เพราะปกติเมื่อก่อนเราก็ทำแบบนี้ ไม่เห็นเขาพูดแบบนี้เลย แถมหยอกกันขำๆอีกด้วย ไม่ใช่แค่นั้ย เขาก็พูดอีกว่า วันนี้ทั้งวันหมดอารมณ์คุย เขาบอกว่า ทำไมเราตัดสาย (เขาโทรมาตอนเราขนของพอดี เลยตัดสาย เพราะเขาเคยบอกว่า ถ้าไม่สะดวกรับให้ตัดสาย ไม่ต้องปล่อยให้เขาโทรไปนานๆ) แถมสัญญาณยังไม่ดี หนำซ้ำเรายังส่งสติ๊กเกอร์ไปกวนตอนเขาเล่นเกมส์ เขาหมดอารมณ์คุย เรานี้ทั้งอึ้งทั้งช๊อคไปเลย ไม่เคยเป็นแบบนี้ น้ำเสียงเขาก็ไม่อยากคุย เราก็เลยขอวางสายก่อน เพราะเราก็ไปต่อไม่ถูกละอะ แบบนี้เราก็ไม่ไหวนะ เหมือนที่เราทำมันแย่สุดๆทั้งๆปกติเราก็ทำแบบนี้ อีกอย่างพอสัญญาณในโรงแรมแย่ เราก็รีบออกไปจากตัวโรงแรม ออกมาเดินข้างนอกเพื่อที่จะคุยกับเขา ทั้งๆที่อากาศข้างนอกก็เกือบจะติดลบ เพราะเราอยากคุย แค่ได้ยินเสียงก็ยังดีเพราะทั้งวันไม่ได้คุยกันเลย แต่พอเจอแบบนี้ เราไปต่อไม่ถูกเลย มันข่มขื่นยังไงชอบกล เราก็เฝ้าแต่ถามตัวเองว่าเป็นเราหรอที่งี่เง่า ถ้าเป็นปกติ ไม่ย้ายบ้าน เขาตัดสายเราตอนเล่นเกมส์ เราไม่เคยโกรธ เราคิดว่า เรามีเวลา เดี๋ยวค่อยคุยก็ได้ แต่ตอนนี้ในช่วงเวลาที่เราแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลย เวลาน้อยนิดที่เรามีเราก็พยายามให้เขาจนหมด แต่เขากลับโยนมันทิ้ง เพียงเพราะไม่อยากแพ้ในเกมส์ เรางี่เง่าหรอที่อยากให้เขาเข้าใจเรา ปากก็บอกเราสำคัญ แต่ทำไมหยุดเล่นเพื่อคุยกันซักนิดก็ไม่ได้ เราขอมากไปหรอ หรือเรางี่เง่ายังเข้าใจเขาไม่พอ? ช่วยบอกเราหน่อยนะ เราพร้อมจะปรับปรุงตัว เราไม่อยากให้ทุกอย่างมันสายเกินแก้ ตอนนี้เวลาเขาโกรธ มันเหมือนพายุทอร์นาโดที่ทำลายล้างความรักที่มันถูกสร้างขึ้นมา เราไม่รู้ว่าหัวใจเราจะทนได้อีกแค่ไหน เพราะรักอย่างเดียวมันทำให้คนสองคนไปกันไม่ได้ถ้าขาดความเข้าใจและการปรับตัวเข้าหากัน