เจอแฟนแบบนี้ควรหยุดหรือควรไปต่อดี?

สวัสดีค่า ตือตอนนี้มีเรื่องจะปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องแฟนอ่ะค่ะ ตอนนี้เรากับแฟนคบกันมาเกือบเจ็ดเดือนแล้ว ใครๆก็บอกว่าน่าอิจฉา แซวกันทุกวัน แต่ปัญหาคือเราไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนคิดค่ะ คือทุกคนคงเคยได้ยินมาว่า คบกันแรกๆอะไรก็ดีใช่มั้ยคะ มันคือเรื่องจริงค่ะ คือเราสองคนเป็นเพื่อนห้องเดียวกันค่ะกลุ่มเดียวกันด้วยแล้วก็พัฒนาความสัมพันธ์มาเป็นแฟน ช่วงเดือนแรกเรายังพอปรับตัวกันไม่ได้เพราะเราสองคนเคมีไม่ตรงกันสักอย่าง5555 เราเป็นคนเฮฮา ส่วนเขาเย็นชาตลอด แต่ก็ผ่านมาได้พอมาช่าง2-3 เดือนช่วงนี้หวานกันมากตัวติดกันตลอด มีเรื่องให้ชวนคุยตลอด คือเราสองคนจะวิดิโคอลหากันตลอดอ่ะค่ะ มีความเป็นห่วงใส่ใจดูแลกันมากๆ ช่วงวิดิโอคอลเราจะเป็นฝ่ายชวนคุยตลอด เพราะเขาคุยไม่เก่ง แต่พอเราเงียบเขาก็เงียบเราก็เข้าใจอ่ะแหละ แล้วช่วงนั้นเราก็มีเรื่องทะเลาะกันด้วย คือเรื่องหึงหวง เราเป็นฝ่ายหึงเขาก่อนค่ะ ตอนนั้นเราไม่ได้จะงี่เง่าอะไรนะคะ มันก็เป็นเรื่องปกติของคนเป็นแฟนกันมันก็ต้องมีบ้าง พอผ่านช่วงนั้นมาเราก็เข้าใจมากขึ้นก็ไม่อยากหึงหวงไรมาก กลัวเขาเบื่อ เขาเคยพูดว่าน้อยใจบ้างก็ได้น่ารักดี ประเด็นมันเริ่มตอนช่วงเข้า4เดือนค่ะ เราก็เริ่มน้อยใจเขาตรงที่แบบหายไปแล้วไม่ค่อยบอกว่าหายไปไหน คือเขาโลกส่วนตัวสูงอ่ะค่ะ  เราไม่ได้ติดแชทไรขนาดนั้นนะคะ คือถ้าจะหายไปก็อยากให้บอกกันบ้างว่าไปไหนมาคือบางทีก็เป็นห่วงอ่ะค่ะ ประมาณว่าแบบเมื่อวานยังคุยกันดีๆวันนี้หายไปทั้งวัน คือสงสัยตกส้วมแล้วรึป่าว? ถ้าเขาบอกว่าเออวันนี้ไม่อยู่ทั้งวันนะจะเล่นเกม ดูหนังหรืออะไรเราก็ปล่อยเขาไป เพราะเราเองก็โตๆกันแล้ว ก็มีเรื่องให้ทำเหมือนกันแต่เขาแบบหายไปเงียบเลยอ่ะค่ะ ปกติเราจะคุยกันทางไลน์ ตอนนั้นเราก็คิดว่าคงไม่ว่าง แต่เห็นขึ้นออนเฟสบ่อยมาก เราก็เริ่มสงสัยเลยทักไปในไลน์ แบบหายไปไหน ทำไรอยู่ เห็นออนเฟสเป็นไรอ่ะ ทำไมไม่ตอบแชท โกรธไรเราหรอ เรางงไงว่าถ้าไม่ว่างก็บอกกันบ้างก็ได้  แต่มันพีคตรงที่กลายเป็นเรื่องทะเลาะกัน!! เราไม่ได้จะหาเรื่องทะเลาะอ่ะ เขาตอบกลับมาเย็นชามาก ตอบแบบน้อยคำ อืม  หรอ แค่เนี้ยยยยย พีคกว่านั้นเขาระบายลงกระทู้พันทิปค่ะ ประมาณว่าแฟนหายไปแค่นี้มันจะเป็นไรมากหรอ นี่ทำให้ประโยคซอฟลงละนะคะ ถ้าของจริงคือมันแรงกว่านี้เยอะ ตอนนั้นเราขึ้นมากกกก เหมือนเขาเห็นความเป็นห่วงของเรามันแค่เรื่องเล่นๆ กระทู้ของเขากลายเป็นท็อปกระทู้เลยค่ะ แต่สรุปคือส่วนใหญ่ทุกคนเข้าข้างเรา เหตุการณ์ที่เขาหายไปมันไม่ใช่แค่ครั้งเดียว คือมันหลายรอบมาก เราก็ไม่รู้จะทำยังไง จริงความที่เราเคมีนิสัยไม่ตรงกันสักอย่างทำให้เราเข้ากันยาก เขาชอบพูดประมาณว่าแบบ มีไรอย่าเงียบเก็บไว้คนเดียว ชอบคิดมากคนเดียว ประเด็นไงคือ เขาทำให้อารมณ์เสียบ่อยมาก ตั้งแต่เริ่มคบยันปัจจุบัน ถ้าให้พูดออกมาหมดจะฟังทันรึป่าว ก็เลยคิดว่าเก็บไว้อ่ะดีแล้ว พูดแค่บางอย่างพอ แล้วเราต้องเป๋็นฝ่ายพยายยามปรับเข้าหาตลอดจนเราเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเอง เราเริ่มร้องไห้ ร้องทุกวัน เราไม่เคยเป็นแบบนี้เราเคยมีแฟนมาแล้วถ้าหลักๆรวมถึงปัจจุบันด้วยก็3คน แต่ไม่เคยเจอไรแบบนี้มาก่อน ตอนที่เลิกกับแฟนคนก่อนๆ ก็ไม่ได้เลิกเพราะเรางี่เง่าหรือขี้น้อยใจไรทั้งนั้น เราไม่เคยงี่เง่าคนที่เป็นเพื่อนจะรู้มากที่สุด แล้วเพื่อนไม่ได้เข้าข้างเราถ้าเราผิดเพื่อนก็จะพูดตรงๆ แต่พอมาคนนี้กับคนล่าสุดกับกลายเป็นเราดูเหมือนงี่เง่า  ก็เลยสงสัยว่าเรางี่เง่าหรือเขาทำตัวให้เรางี่เง่า? แล้วด้วยความที่เราเป็นรุ่นเพื่อนมันชอบทำตัวข่มเรา ชนะเราทุกอย่าง พอสอบเสร็จได้คะแนนดีเข้าหน่อยก็ทำตัวน่าหมั่นไส้ ไม่ใช่แค่เราที่คิดเพื่อนก็คิด บางทีเขาทำตัวน่าหมั่นไส้จนเราโมโหอะ แต่ถึงจะหมั่นไส้ยังไงเราก็ยังเป็นห่วงอยู๋ดีเวลาเขาไม่มาร.ร.เราก็ต้องเก็บชีทไว้ให้ เน้นข้อความไว้ให้ว่าควรอ่านอะไรๆ เผลอๆการบ้านบางวิชาที่เขาทำไม่ทันก็ทำให้ ไม่รักก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ประมาณบ่นแต่ก็ทำให้ แต่อย่างว่าความดีไม่ได้เป็นผลที่ทำให้ความรักมันดีขึ้น คือเราก็ยังทนในความอีโก้เหมือนเดิม  เมื่อก่อนดี๊ดี ตอนนี้คืออะไร เราคุยกันน้อยลงเรื่อยๆ จากที่เคยถามว่าถึงบ้านยังก็หายไป จากที่เคยคุยกันมากก็ลดลงเรื่อยๆ ตอนนี้เราสามวันได้คุยไลน์แบบยาวๆทีนึงมั้ง ส่วนที่คุยก็แค่เรื่องงาน คือทุกอย่างมันเป็นผลมาจากทะเลาะกันครั้งล่าสุดที่ระบายพันทิปนั่นแหละ เราเห็นแล้วว่าเขาเป็นยังไง เขาไม่ชอบให้ใครมาจุกจิกเราก็อยู่เฉยๆละไง นี่ทำทุกอย่างไม่อยากทะเลาะ ทะเลาะทีคนที่ร้องไห้คือเรา เคยทดสอบหายไปผลสรุปเขาไม่ตามหาหนึ่งอาทิตย์ถ้าไม่ทักไปคงไม่ได้คุย แต่เราก็ทนมาตลอด ร้องไห้คนเดียวเงียบๆปลอบใจตัวเอง เขาจะเผลอพูดจาทำร้ายจิตใจวันละหลายๆรอบ เราก็เงียบไปดิ พูดออกมาได้ที่ไหน เวลาเราพูดนะเขาจะประมาณแบบ อะไร วุ้วคิดมากนะเนี่ย แล้วสีหน้าหาเรื่องมาก ก็เลยแบบไม่พูดก็ได้วะ แล้วดันบอกมีอะไรให้พูด โอ๊ยยใครมันจะไปกล้าพูดคะ หน้าน้ำเสียงหาเรื่องขนาดนั้น มันก้เป็นอย่างนี้มาตลอดเกือบ7เดือน ถามว่าตอนนี้คุยมั้ยก็คุยค่ะ วันละสามประโยค นางจะตอบเวลาที่เรานอนแล้วหรือเกือบๆเที่ยงคืน นี่ก็งงเป็นซินเดอเรล่าหรอมาทุกเที่ยงคืน แต่เขาออนเฟสบ่อยนะ เห้อมม เขาเองก็เคยพูดเคยถามว่าเหนื่อยมากมั้ย เราก็บอกมันเลยคำนั้นมาแล้วว่ะ ใช่มันเลยมาแล้วจริงๆ มันอยู่ในจุดที่ต้องรอคอยความหวังอย่างเดียว เขาก็บอกว่าผิดที่เ-ี้ยเองแหละ ในใจเราแบบเอ่ารู้ด้วย? เพื่อนหลายๆคนบอกให้เลิกกันตั้งแต่4เดือน แต่เรารักไงก็พยายามมาตลอด แต่ก็เหมือนอยู๋กับที่ จากคนที่เคยแซวว่ารักกันดีจัง กับถามว่า เลิกกันแล้วหรอ บางคนยังคิดว่าเขาเป็นแฟนเก่าเราเลย เราก็ได้แต่ยิ้มๆไป ยังไม่ได้เลิกเลย ตอนนี้อ่ะโคตรเหมือนเพื่อนมากกว่า ไม่มีโทรหาหรือแชทไรแบบที่เคยเป็น คุยอีกทีแค่ตอนไปรร พอถึงคาบว่างเหมือนจะได้นั่งเล่นคุยกันนะ เปล่าเลยแยกย้าย เข้าสู๋โลกส่วนตัวค่ะ  เพื่อนบอกให้หาคนใหม่เลยหาได้สบายอยู่แล้ว เราก็ลองคุยๆกับคนอื่นดูป่าวนอกใจนะ ถ้ารักมันแย่ก็ขอเลวบ้างเถอะ ผลสุดท้ายเราก็เบื่อ บวกกับรู้สึกผิด คิดถึงเขามากก็ต้องทิ้งทุกคนเพื่อมารอแชทคนๆเดียวที่ไม่รู้จะมาตอบตอนไหน  เราก็ทนอยู่กับเขาต่อไปตั้งความหวังไว้ทุกวันว่าเผื่อเราจะกลับมาดีเหมือนเดิม จนเพื่อนหลายคนบอกอยากได้แฟนเป็นเราว่ะ เราด็ได้แต่หัวเราะไป แต่ตอนนี้เรารู้สึกไม่อยากไปต่อแล้วอ่ะ เราไม่รู้ว่าเขายังรักเราอยู่มั้ย หรือแค่ผูกพันธ์ แต่เราไม่กล้าบอกเลิกเพราะเราเคยเป็นเพื่อนกันมาอยุ่ห้องเดียวกัน อยุ่กลุ่มเดียวกัน กลัวว่าถ้าเลิกกันแล้วมองหน้ากันไม่ติด เราไม่ชอบอะไรที่มันอึดอัดๆด้วย เราเริ่มเกลียดเขาด้วยแหละเกลียดที่ทำเราร้องไห้บ่อยๆ แต่เราก้ยังรักยังแคร์อยู่นะแต่สำหรับเขาเราไม่รู้   รู้สึกแบบเอาไงกะชีวิตดี5555  แต่ทั้งหมดที่ระบายคือเป็นส่วนน้อย จริงๆมันมีอีกเยอะน้ำตาจะไหล ขอบคุณสำหรับคนที่เข้ามาอ่านนะคะ