ผมเข้าใจถูกเปล่า ฝ่ายมหานิกาย นิยมไปเรียนจากพม่า เป็นสายยุบหนอ ส่วนสายธรรมยุติ ส่วนใหญ่จะสายป่า นิยมพุทโธ

คือผมคิดไปมาคิดถ้าจัดให้มีการยุบรวมกันของฝ่ายธรรมยุติกนิกายกับมหานิกายเพื่อสังฆกรรมรวมกันเพื่อความเป็นไปในทางสมัครสมานเป็นน้ำหนึ่งอันเดียวกัน แต่ส่วนตัวผมอยากให้แยกเป็นคณะเพื่อแยกกันดำเนินงานทางพระศาส

บางคนแค่ฟังเทศนาจบก็บรรลุได้แล้ว ถ้าธรรมมะที่ฟังนั้นมันตรงกับความอยากรู้อยากเห็น แล้วจึงนำไปปฏิบัติ เช่นเลิกคดโกง เลิกเจ้าชู้ เลิกพูดหาเรื่องใส่ร้ายใส่ความโกหกหลอกลวง แล้วพวกท่านปฏิบัติอย่างไร ละทิฏฐิ

ตามมา.. ดูกรอานนท์ ก็ภิกษุพวกใดพวกหนึ่ง ในบัดนี้ก็ดี ในกาลที่เราล่วงไปก็ดี จักเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่ง คือ มีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็น ที่พึ่ง ไม่มีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่

...ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีเจโตวิมุติเป็นผล และมีเจโตวิมุติเป็นผลานิสงส์ ย่อมมีปัญญาวิมุติเป็นผล และมีปัญญาวิมุติเป็นผลานิสงส์ ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ

สอบถามท่านที่ทำฌานได้หลายระดับว่า...ฌาณระดับใดที่เจริญวิปัสสนาได้ดีและมีความตั้งมั่นที่สุดเพราะเหตุใด?

คือข้องใจและอยากถามคนที่มีความคิดที่อยากธรรมยุติกนิกายกับฝ่ายมหานิกายยุบรวมกันมหานิกายมากว่าถ้าจะให้ยุบรวมกันสรุปควรให้ฝ่ายไหนแรับเข้าหาให้ฝ่ายไหนหรือยังไง จะให้ธรรมยุติกลับไปห่มดองไปใช้ผ้ารัดอกเหรอจะ

ตามหัวข้อ ผมได้สืบค้นมาพอได้ข้อมูลเบื้องต้นว่ามีการสอนแบบ ยุบหนอ พองหนอ ต้นทางจากสายพม่า เป็นทุนเล่าเรียนหลวงเรียกว่ารับรองกันอย่างเป็นทางการเป็นหลักสูตรที่เป็นทางการ อยากทราบว่าสายพระป่าธรรมยุตโดยเฉพ

จะเป็นการดีหรือไม่ครับ สมมุติเราจะมีการปรับจุดอ่อนของแต่ละฝ่าย เพื่อการสังฆกรรมร่วมกันได้ จนกระทั่งยุบนิกายย่อยของเถรวาทลงแล้วแบ่งเป็นคณะที่ดูแลงานต่างกัน อันดับแรกให้ฝ่ายมหานิกายเลิกห่มดอง เลิกมีผ้าร