สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาเล่าประสบการณ์ความรักของเรา ซึ่งเราก็อยากจะปรึกษาชาวพันทิปทุกคนเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะเราคิดว่ามันค่อนข้างเลวร้ายเลยทีเดียว ถึงแม้ว่าอาจจะไม่เท่าใครหลายๆ คนก็ตาม เพิ่งพิมพ์ลงพันทิปเป็นครั้งแรกถ้าอ่านแล้วติดขัดก็ขออภัยนะคะ
อาจจะจั่วหัวแรงไปนิดเนอะแต่เพื่ออรรถโรสสส (เสียงสูง)
เราขอเข้าเรื่องเลยนะ
เริ่มแรกเราแอบชอบคนๆ นึงมาประมาณ 1-2 ปีได้ ค่ะ แต่ก็ชอบมานานเท่าไหร่เขาก็ไม่เคยมองเห็นเราสักที เราเลยคิดว่าจะตัดใจ แต่แล้ววันนึงเผอิ๊ญเผอิญเราก็ได้คุยกับเขาผ่านทางเฟสบุ๊ค (โชคชะตาดลใจ ประทานพร(?)มาให้) พอโอกันทั้งสองฝ่ายก็ตกลงคบกัน
พอเริ่มคบกันมาเรื่อยๆ ก็มีปัญหากันบ้างตามประสาคู่รัก แต่เรานี่ก็นะ นิสัยผู้หญิงก็มีงี่เง่าบ้างไรบ้าง ก็เคยบอกเลิกกันบ่อยอยู่หรอก แต่เพราะความน้อยใจไง แต่สุดท้ายก็กลับมาคบกันได้ทุกครั้ง
ก่อนจะคบกันเรารู้มาค่ะว่าเขาก็แอบชอบผู้หญิงคนนึงมาพอๆกับที่เราชอบเขาค่ะ
ตอนคบเราเลยถามเขาว่าเลิกชอบคนๆ นั้นรึยัง แน่ใจแล้วนะว่าเลิกชอบแล้ว เขาก็บอกว่า เลิกชอบแล้วจริงๆ เราก็รับฟังนะ แต่ก็ยังระแวงอยู่ดี ฮั่นแหนะ..
อย่าเพิ่งคิดว่าเราจะเป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญเกินไปนะคะ จุดไคลแม็กซ์มันรออยู่ค่ะ อีกไม่กี่บรรทัดเท่านั้น...
เราขอยอมรับนะว่าเราก็เป็นคนที่ขี้น้อยใจ แต่เวลาเรารู้สึกน้อยใจเราก็บอกแฟนเราตลอดนะคะ.... เราชอบน้อยใจในเรื่องที่คนอื่นคิดว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น แต่มันยิ่งใหญ่กับใจเรามากนะ เวลาเราไปไหนเขาก็ไม่เคยโพสต์แท็กหาเลยในช่วงหลังๆ เขาบอกว่าเขาเป็นคนไม่ชอบโพสต์ เราก็อ๋อๆ พยายามที่จะเข้าใจ แต่เราก็คิดกับตัวเองอยู่ดีว่า มันเป็นเรื่องที่ไม่ต้องพยายามอะไรเลยนะ เพียงแค่ทำให้เราสบายใจไม่ได้เลยหรอ เราไม่ได้อยากได้ของขวัญอะไรจากคนรักหรอกค่ะ แค่อยากให้เขาเห็นเราเป็นคนสำคัญ กล้าโพสกล้าแท็กเราเวลาไปเที่ยวที่ไหนๆ อยากให้เราดูมีตัวตนบ้าง เขาก็บอกนะว่าเรื่องแค่นี้จะอะไรนักหนา แต่เราก็คงเยอะไปเองจริงๆแหละ ก็แค่อยากให้ดูสำคัญเนอะ
พอครบ 1 ปี เราก็มีปัญหากันอีกตามเคยค่ะ เรื่องเดิมๆ ที่แก้ไม่หาย และเขาไม่เคยแก้ไขปรับตัวเพื่อจูนกับเราเลย มันเลยยิ่งสะสมมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นว่า เราไม่สามารถอยู่อย่างนี้ได้แล้วนะ ถึงจะรักแต่เขาดูไม่สนใจความรู้สึกเราจริงๆ
จนถึงวันที่เราได้เลิกกัน
เราเป็นฝ่ายบอกเลิกเขาก่อน
เราพิมพ์ประโยคไปมากมาย แต่เขากลับตอบข้อความมาแค่สั้นๆ ประมาณว่า "มีอะไรอีกไหม" เหมือนเขาไม่ได้อยากจะสนใจในสิ่งที่เราพิมพ์สักนิดเลย
หลังจากเลิกกันไปได้ไม่ถึง 20 วัน เขาทักแชทคนที่เขาเคยบอกกับเราว่า เลิกชอบแล้ว ไม่ได้ชอบแล้ว... เขาทักแชทไปขอจีบผู้หญิงคนนั้น ซึ่งก็เคยเป็นทั้งเพื่อนเก่าและคนที่เขาเคยชอบในขณะเดียวกัน
หลังจากนั้นเพื่อนเราก็มาเล่าให้ฟัง
เขาบอกประโยคนึงมากับเพื่อนของเราค่ะว่า
" เราคบกับ..(ชื่อเรา)...เพราะคิดว่าจะลืม...(ผู้หญิงคนนั้น)...ได้ "
เอาง่ายๆ ก็คือ เราโดนหลอกค่ะ
เจ็บไหมล่ะมึ๊งงง
พอฟังแบบนั้นมาจากเพื่อนนี่ ปล่อยโฮเลยจ้า ฉันไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจออะไรบัดซ-บแบบนี้ ทำไมชีวิตมันแย่ขนาดนี้ ตอนนั้นรู้สึกแบบ จะเรียกว่าช็อคก็ได้มั้ง ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะพูดประโยคนั้นใส่เพื่อนเรา
แต่ทุกวันนี้เพื่อนบางคนก็ยังสังเกตเห็นว่าเขายังมองเราอยู่นะคะ แต่เหมือนมองเหม่อๆ เพราะหันกลับไปก็ยังจ้องอยู่...
เขาต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ?
เขาต้องการแก้แค้น
หรืออะไร
หรือหากเขาไม่ได้แก้แค้น
จำเป็นต้องทำขนาดนี้ไหม...
กับการที่ผู้หญิงคนนึงต้องมาโดนผู้ชายหลอก
หากเธอได้มาอ่านกระทู้เรา ก็ขอบอกเลยนะว่า
ถ้าเธอประชดเรา ก็เลิกทำเถอะ เพีาะมันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก
หรือถ้าเธอไม่ลืมเขาจริงๆ ชอบเขาจริงๆ
ก็ขอให้สมหวังนะ
เรายังรักเธออยู่นะแต่คงไม่กลับไปหาแล้ว
ขอบคุณที่ให้เรามีบทเรียนในชีวิตนะ
แต่เราคงเชื่อใจเธอได้ยากแล้วล่ะ...ขอบคุณ
แฟนหนุ่มสุด เลิกปุ๊บต่อปั๊บ ยิ่งกว่า The fast and furious
อาจจะจั่วหัวแรงไปนิดเนอะแต่เพื่ออรรถโรสสส (เสียงสูง)
เราขอเข้าเรื่องเลยนะ
เริ่มแรกเราแอบชอบคนๆ นึงมาประมาณ 1-2 ปีได้ ค่ะ แต่ก็ชอบมานานเท่าไหร่เขาก็ไม่เคยมองเห็นเราสักที เราเลยคิดว่าจะตัดใจ แต่แล้ววันนึงเผอิ๊ญเผอิญเราก็ได้คุยกับเขาผ่านทางเฟสบุ๊ค (โชคชะตาดลใจ ประทานพร(?)มาให้) พอโอกันทั้งสองฝ่ายก็ตกลงคบกัน
พอเริ่มคบกันมาเรื่อยๆ ก็มีปัญหากันบ้างตามประสาคู่รัก แต่เรานี่ก็นะ นิสัยผู้หญิงก็มีงี่เง่าบ้างไรบ้าง ก็เคยบอกเลิกกันบ่อยอยู่หรอก แต่เพราะความน้อยใจไง แต่สุดท้ายก็กลับมาคบกันได้ทุกครั้ง
ก่อนจะคบกันเรารู้มาค่ะว่าเขาก็แอบชอบผู้หญิงคนนึงมาพอๆกับที่เราชอบเขาค่ะ
ตอนคบเราเลยถามเขาว่าเลิกชอบคนๆ นั้นรึยัง แน่ใจแล้วนะว่าเลิกชอบแล้ว เขาก็บอกว่า เลิกชอบแล้วจริงๆ เราก็รับฟังนะ แต่ก็ยังระแวงอยู่ดี ฮั่นแหนะ..
อย่าเพิ่งคิดว่าเราจะเป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญเกินไปนะคะ จุดไคลแม็กซ์มันรออยู่ค่ะ อีกไม่กี่บรรทัดเท่านั้น...
เราขอยอมรับนะว่าเราก็เป็นคนที่ขี้น้อยใจ แต่เวลาเรารู้สึกน้อยใจเราก็บอกแฟนเราตลอดนะคะ.... เราชอบน้อยใจในเรื่องที่คนอื่นคิดว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น แต่มันยิ่งใหญ่กับใจเรามากนะ เวลาเราไปไหนเขาก็ไม่เคยโพสต์แท็กหาเลยในช่วงหลังๆ เขาบอกว่าเขาเป็นคนไม่ชอบโพสต์ เราก็อ๋อๆ พยายามที่จะเข้าใจ แต่เราก็คิดกับตัวเองอยู่ดีว่า มันเป็นเรื่องที่ไม่ต้องพยายามอะไรเลยนะ เพียงแค่ทำให้เราสบายใจไม่ได้เลยหรอ เราไม่ได้อยากได้ของขวัญอะไรจากคนรักหรอกค่ะ แค่อยากให้เขาเห็นเราเป็นคนสำคัญ กล้าโพสกล้าแท็กเราเวลาไปเที่ยวที่ไหนๆ อยากให้เราดูมีตัวตนบ้าง เขาก็บอกนะว่าเรื่องแค่นี้จะอะไรนักหนา แต่เราก็คงเยอะไปเองจริงๆแหละ ก็แค่อยากให้ดูสำคัญเนอะ
พอครบ 1 ปี เราก็มีปัญหากันอีกตามเคยค่ะ เรื่องเดิมๆ ที่แก้ไม่หาย และเขาไม่เคยแก้ไขปรับตัวเพื่อจูนกับเราเลย มันเลยยิ่งสะสมมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นว่า เราไม่สามารถอยู่อย่างนี้ได้แล้วนะ ถึงจะรักแต่เขาดูไม่สนใจความรู้สึกเราจริงๆ
จนถึงวันที่เราได้เลิกกัน
เราเป็นฝ่ายบอกเลิกเขาก่อน
เราพิมพ์ประโยคไปมากมาย แต่เขากลับตอบข้อความมาแค่สั้นๆ ประมาณว่า "มีอะไรอีกไหม" เหมือนเขาไม่ได้อยากจะสนใจในสิ่งที่เราพิมพ์สักนิดเลย
หลังจากเลิกกันไปได้ไม่ถึง 20 วัน เขาทักแชทคนที่เขาเคยบอกกับเราว่า เลิกชอบแล้ว ไม่ได้ชอบแล้ว... เขาทักแชทไปขอจีบผู้หญิงคนนั้น ซึ่งก็เคยเป็นทั้งเพื่อนเก่าและคนที่เขาเคยชอบในขณะเดียวกัน
หลังจากนั้นเพื่อนเราก็มาเล่าให้ฟัง
เขาบอกประโยคนึงมากับเพื่อนของเราค่ะว่า
" เราคบกับ..(ชื่อเรา)...เพราะคิดว่าจะลืม...(ผู้หญิงคนนั้น)...ได้ "
เอาง่ายๆ ก็คือ เราโดนหลอกค่ะ
เจ็บไหมล่ะมึ๊งงง
พอฟังแบบนั้นมาจากเพื่อนนี่ ปล่อยโฮเลยจ้า ฉันไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจออะไรบัดซ-บแบบนี้ ทำไมชีวิตมันแย่ขนาดนี้ ตอนนั้นรู้สึกแบบ จะเรียกว่าช็อคก็ได้มั้ง ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะพูดประโยคนั้นใส่เพื่อนเรา
แต่ทุกวันนี้เพื่อนบางคนก็ยังสังเกตเห็นว่าเขายังมองเราอยู่นะคะ แต่เหมือนมองเหม่อๆ เพราะหันกลับไปก็ยังจ้องอยู่...
เขาต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ?
เขาต้องการแก้แค้น
หรืออะไร
หรือหากเขาไม่ได้แก้แค้น
จำเป็นต้องทำขนาดนี้ไหม...
กับการที่ผู้หญิงคนนึงต้องมาโดนผู้ชายหลอก
หากเธอได้มาอ่านกระทู้เรา ก็ขอบอกเลยนะว่า
ถ้าเธอประชดเรา ก็เลิกทำเถอะ เพีาะมันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก
หรือถ้าเธอไม่ลืมเขาจริงๆ ชอบเขาจริงๆ
ก็ขอให้สมหวังนะ
เรายังรักเธออยู่นะแต่คงไม่กลับไปหาแล้ว
ขอบคุณที่ให้เรามีบทเรียนในชีวิตนะ
แต่เราคงเชื่อใจเธอได้ยากแล้วล่ะ...ขอบคุณ