ผมพึ่งจะตัดกันขาดได้จริงๆก็1เดือนกว่าๆ แผลยังสดๆอยู่เลย   ยังอยากรู้นะว่าตอนนี้เขาเป็นยังไง ทำอะไรอยู่ ยังคิดถึงอยู่เหมือนเดิม แต่มันก็จางลงไปช้าแล้วครับ แต่ต้องห้ามใจไม่ส่อง ไม่ดูรูป เพราะความรุ้สึกเรายังออ่นไหวมากๆ บางทีแค่เห็นรูปเขาใจมันก็สั่น สมองเริ่มขุดภาพเก่าๆขึ้นมา ทำให้เรารู้สึกเสียดายเขา อยากกลับไปยืนตรงนั้น
         
      แต่ก็ยอมรับว่ามันคงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว และสักวันก็ต้องมีคนใหม่มาแทนที่ที่เราเคยยืน ทำได้แค่รับมันไว้จริงๆ ตอนนี้ไม่ต้องการอะไรมาก นอกจากอย่าพึ่งมาเจอกันตัวเป็นๆ  ไม่อยากเห็นรูปของเธอ  

   บางทีพอมองย้อนกลับไปเราจะเห็นว่า อะไรบ้างที่เราเสียไป และอะไรบ้างที่ได้กลับมา  ที่ได้กลับมาคือ การเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องรอตอบแชทใครไวๆ วันๆไม่เป็นอันทำอะไรนอกจากรอตอบแชท ส่องเฟซ ส่องตัสไลน์เขาเป็นสิบๆรอบต่อวัน คอยระแวงว่าไอนี้ฟอลแฟนเรามันจะมาแบบไหน มาจีบแฟนเรามั้ย ไม่ต้องนั่งลุ้นว่าสัปดาห์นี้จะโดนเบี้ยวนัดอีกมั้ย  มีเวลาห้ตัวเองมากขึ้น   ส่วนที่เสียไปมันมีไม่กี่อย่างคือ เสียเธอไป คนที่ไม่เคยแคร์เราเลย  

   วันนี้ยังตอบไม่ได้เต็มปากว่าสิ่งที่ได้กลับมามันคุ้มกับที่เสียไป  แต่บางอย่าง แค่อย่างเดียวที่เสียไป มันมีค่าทางจิตใจมากๆ มากกว่าที่ได้มาทั้งหมด จนบางคนก็วิ่งไล่ตามมัน แล้วยอมเสียทุกอย่างไป เพียงเพราะ ให้คนที่ไม่รักเรายังอยู่กับเรา