"ข้าวคลุกกะปิ ร่วมหมอน นอนเตียง กับ หมูฮ้อง"

ในยามที่ฝนโปรยปราย อย่างหนักหน่วงในช่วงนี้
ทั้งนครศรี พัทลุง สงขลา ปัตตานี น้ำเอ่อล้น รอการระบายสู่ทะเล
รวมถึงน้ำตาของ"มอแกนน้อย" ที่รอการระเหยไปในอากาศ ในยามที่ท้องฟ้าเปิด
ดินโคลนถล่ม น้ำป่าไหลหลาก คลื่นถาโถมชายฝั่ง ทั้งวันทั้งคืน
ผู้คนต้องอพยพ เรือก็ต้องหนีน้ำ ขึ้นที่สูง เหตุการณ์เช่นนี้หมุนเวียนเป็นวัฎจักร
เช่นเดียวกันกับอาหาร มีทั้งอาหารหน้าร้อน หนาว และฝน

เมื่อความหนาวเย็นมาเยือน ร่างกายก็ต้องการพลังงาน เพื่อต่อสู้กับความหนาวเย็นของลม และฝน
อาหารง่ายๆ ถูกจัดขึ้นตามความต้องการและเครื่องเคราที่มีอยู่