สวัสดีครับ ผมมีปัญหาอยากมาถามทุกๆคนครับว่าผมควรทำอย่างไรดีกับสถาณการณ์แบบนี้
**กระทู้แรก คำอาจจะผิดบ้างต้องขออภัยด้วยครับ พิมพ์ในโทรศัพท์มือถือ**
ตอนนี้ผมอายุ23ปี มีพี่น้อง3คนผมเป็นคนที่2
ผมต้องห่างบ้านมาเรียนต่างจังหวัดตั้งแต่อายุ18 เรียนจบก็ทำงานต่อเลย ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้กลับบ้านสักเท่าไหร่ ตอนเรียน1เดือนจะกลับแค่3-4วัน บางเดือนก็ไม่ได้กลับหรือถ้าช่วงหยุดยาวมากๆก็ไม่เคยได้หยุดเกิน10วันเลย พอเรียนจบที่บ้านได้ให้รถไว้ใช้เพื่อความสะดวกในการเดินทางเพราะพ่อแม่ไม่อยากให้นั่งรถตู้ไกลๆ
ผมทำงานจันทร์-ศุกร์ เสาร์-อาทิตย์หยุด บางทีก็มีงานช่วงวันหยุด เลยทำให้1เดือนก็จะได้กลับบ้าน
1-2ครั้ง แค่ช่วงเสาร์-อาทิตย์หรือมีวันหยุดต่อเนื่องก็อาจจะได้เพิ่มขึ้น กับปัจจัยด้านการเงินทำให้กลับบ้านทุกวันหยุดไม่ได้(เงินเดือนหมื่นกว่าบาท) บางทีหยุดแค่วันเดียวพ่อแม่ก็ไม่อยากให้กลับเพราะเดินทางไกลมาวันเดียวก็ต้องกลับไปทำงาน
ช่วงนั้นพี่ชายผมจบพอดี ได้งานทำแถวบ้าน น้องผมก็ยังเรียนอยู่มัธยม เลยได้อยู่กับที่บ้านเกือบทุกวัน
พอผมเริ่มคบกับแฟน เวลาที่มีน้อยก็ต้องถูกหารลงไป จากเดิมกลับบ้านเดือนละ1-2ครั้ง เป็นเดือนละครั้ง หรืออาจะไม่ได้กลับเลยเพราะแฟนให้ไปหา ให้พาไปเที่ยว(แฟนอยู่ห่างจากบ้านผมไปอีกประมาน100กิโล)
ตอนคบกันแฟนผมเรียนอยู่ปี2จะขึ้นปี3 (ตอนนี้ปี4 คบกันเกือบจะ2ปีแล้วครับ) ตอนนั้นผมพอจะมีเงินเก็บบ้าง เลยพาแฟนไปเที่ยวได้เลี้ยงข้าวได้ กลับไปหาได้เกือบทุกอาทิตย์ (เพราะจ้างคนอื่นให้ทำงานแทนให้)
ปัญหาที่ตามมาคือ 1เดือน ผมไปหาแฟน3ครั้ง กลับบ้าน1ครั้ง หรือทั้งเดือนก็ไปหาแฟนหมดเลย (นานๆๆทีแฟนผมจะเป็นฝ่ายมาหาผมที เพราะที่อยู่ผมค่อนข้างลำบาก) ต่อมาเงินเก็บที่เริ่มจะหมดไปกับการเดินทางและพาแฟนไปเที่ยว ไปกินข้าว ซื้อของต่างๆ จนตอนนี้เงินเก็บไม่มีเลยทำงานมาเข้าปีที่3
คำถามที่บ้านก็ตามมาว่าทำไมเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยกลับบ้าน ให้รถไว้ใช้จะได้กลับบ้านมาหาพ่อแม่สะดวกๆก็ไปหาแฟนพาแฟนไปเที่ยวหมด
เป็นแบบนั้นมาปีกว่า ช่วงที่ผ่านมาทะเลาะกันหลายครั้งเรื่องวันหยุดแต่ก็เป็นฝ่ายผมต้องยอมเธอทุกครั้ง
ไม่กี่เดือนมานี้ผมได้ย้ายที่ทำงาน ไกลกว่าเดิมเกือบสุดภาคตะวันออก ด้วยทางที่ไกล วันหยุดเลยแตกต่าง เป็น 1เดือน หยุด9วัน หักเวลาเดินทาง6-7ชม. เหลือไม่เต็ม9วัน ผมก็เลยต้องจัดตารางวันหยุดใหม่ซึ่งมีปัญหาแน่นอน...
(ช่วงนั้นพี่ชายผมก็ได้แต่งงานและย้ายไปอยู่กับฝ่ายเจ้าสาวได้ไม่กี่เดือนซึ่งไกลจากบ้านมาก ทำให้สภาพจิตใจแม่ไม่ค่อยดีนัก ที่เหลือลูกอยู่ติดบ้านแค่คนเดียว)
แฟนผมก็รู้สึกเฟลที่เจอกันเหมือนแต่ก่อนไม่ได้ แต่ก็เข้าใจเพราะทำงาน เลยตกลงกันว่าวันหยุดที่มาหาต้องไปเที่ยวหรืออยู่กับเราเต็มที่ ผมก็ตกลง พยายามจะทำให้ได้ถ้าไม่ติดงานด่วน
ครั้งนึงได้หยุดแล้วอยู่บ้านและบอกว่าขอเลื่อนวันหน่อยไปหานะ จากจะไปหาตอนเย็น เป็นช่วงบ่ายของอีกวันเพราะจะพาแม่ไปหาหมอก่อน(ตรวจวินิจฉัยโรค) แต่เธอไม่ยอมบอกว่าตกลงกันแล้ว เธอไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย จนทะเลาะกัน เธอตัดบทมาว่ามาไม่ได้ก็ไม่ต้องมา ไม่ต้องมาเลย อยู่บ้านไปจนกลับไปทำงานเลย ซึ่งตอนนั้นอยู่อีก4วันถึงจะกลับไปทำงาน สุดท้ายผมก็ต้องยอม โกหกแม่ว่ามีงานต้องกลับ ต้องให้แม่รอคนอื่นว่างไปส่งแทน
ครั้งนี้ผมเลยตกลงกับเธอเลยว่าจะมาหาเธอครึ่งนึงที่บ้านครึ่งนึง(ทุกวันหยุดที่ผ่านมาผมไปหาเธอมากกว่าไปหาพ่อแม่ทุกครั้ง)
ก่อนหน้านั้นก็มีการทะเลาะกันในหลายๆเรื่องบางทีถึงขั้นเลิกกันไป แต่ไม่กี่วันก็กลับมาคืนดีกัน แถบจะทุกครั้งที่ทะเลาะเธอจะบอกเลิกทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ผมง้อบ้างเธอง้อบ้างแต่ส่วนใหญ่จะเป็นผม
ไม่นานมานี้ที่ทะเลาะกับเธอเรื่องไปหาเธอกับพ่อแม่ เธอบอกว่า
-เธอจะเป็นคนกำหนดเองว่าให้มาหาวันไหนกลับวันไหน
-ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องง้อเค้าไม่ว่าเค้าจะผิดจะถูก
แล้วพูดแค่ว่าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคบไม่ต้องมาคืนดี
ผมก็ต้องก้มหน้ายอมรับและรับปากว่าจะพยายามทำให้ได้ เพราะไม่อยากเสียเธอไป
ล่าสุดผมตกลงกับเธอว่า จะกลับไปหาวันจันทร์แล้วกลับเย็นวันพฤหัสฯ (เพราะต้องจัดการกับเรื่องรถหลายรายการ)แต่เธอต่อรองว่าขอวันศุกร์ได้หรือป่าว ผมก็บอกดูก่อนน่าจะได้ยังแต่ไม่รับปาก (ผมจะไปหาเธอวัน จ.-ศ. กลับบ้าน ส.-อ. วันอังคารต้องกลับที่ทำงาน)
และเมื่อวานพ่อผมโทรมาถามจะกลับวันไหนอะไรยังไง พ่อผมอยากให้กลับมาช่วยงานแม่ที่บ้าน ในเช้าวันศุกร์เพราะน้องผมไปเข้าค่าย ไม่ได้อยู่ช่วย
ผมเลยไปบอกแฟนผมว่าขอกลับเย็นวันพฤหัสฯ แต่จะไปหาตั้งแต่วันอาทิตย์ เพื่อทดแทน (ต้องกลับที่ทำงานวันจันทร์) แต่เธอก็ไม่ยอม ทั้งๆที่ผมบอกเหตุผลไปแล้ว จนเกือบจะทะเลาะกัน แฟนผมเลยให้กลับวันพฤหัสฯได้ แต่เย็นวันอาทิตย์ต้องไปหาอีก ผมก็ไม่ยอมเพราะตกลงวันกันแล้วว่าครึ่งๆ
บวกกับรถที่ต้องทำให้เสร็จก่อนจะขับกลับไปทำงานซึ่งช่วงที่ได้กลับบ้านไม่รู้ว่าจะทำเสร็จทันหรือป่าว
จนเป็นเหตุให้ทะเลาะกันอีกครั้ง และเธอก็พูดมาประโยคนึงว่า "ไม่บอกเลิกก็บุญแค่ไหนแล้ว ที่ทำตามที่บอกไม่ได้"
**คิดว่าผมควรจะทำยังไงกับสถาณการณ์นี้ดีครับ จะยอมเธอต่อไปเพราะผมเคยคุยกับเธอแล้วเธอไม่เคยเข้าใจผมบ้างเลยในหลายๆเรื่องโดยเฉพาะเรื่องนี้
***หรือจะทำยังไงดีครับ (ใจไม่ได้อยากเลิกเลยครับ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงจะอึดอัดกันและก็ไปไม่รอดอยู่ดี)
ใครมีวิธีอื่นช่วยแนะนำหน่อยครับ
ผมอยากกลับไปอยู่พ่อแม่ให้มากที่สุด ไม่อยากให้พ่อแม่มารอนานๆเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่เคยสนใจเลยว่าผมจะอยู่บ้านกี่วันต้องโกหกพ่อแม่เพื่อไปหาเธอตั้งกี่ครั้ง ผมไม่อยากกลับไปมีเวลาให้พ่อแม่ในวันที่สายไป
ขอบคุณครับ...
พ่อ แม่ แฟน กับเวลาที่น้อยไป
**กระทู้แรก คำอาจจะผิดบ้างต้องขออภัยด้วยครับ พิมพ์ในโทรศัพท์มือถือ**
ตอนนี้ผมอายุ23ปี มีพี่น้อง3คนผมเป็นคนที่2
ผมต้องห่างบ้านมาเรียนต่างจังหวัดตั้งแต่อายุ18 เรียนจบก็ทำงานต่อเลย ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้กลับบ้านสักเท่าไหร่ ตอนเรียน1เดือนจะกลับแค่3-4วัน บางเดือนก็ไม่ได้กลับหรือถ้าช่วงหยุดยาวมากๆก็ไม่เคยได้หยุดเกิน10วันเลย พอเรียนจบที่บ้านได้ให้รถไว้ใช้เพื่อความสะดวกในการเดินทางเพราะพ่อแม่ไม่อยากให้นั่งรถตู้ไกลๆ
ผมทำงานจันทร์-ศุกร์ เสาร์-อาทิตย์หยุด บางทีก็มีงานช่วงวันหยุด เลยทำให้1เดือนก็จะได้กลับบ้าน
1-2ครั้ง แค่ช่วงเสาร์-อาทิตย์หรือมีวันหยุดต่อเนื่องก็อาจจะได้เพิ่มขึ้น กับปัจจัยด้านการเงินทำให้กลับบ้านทุกวันหยุดไม่ได้(เงินเดือนหมื่นกว่าบาท) บางทีหยุดแค่วันเดียวพ่อแม่ก็ไม่อยากให้กลับเพราะเดินทางไกลมาวันเดียวก็ต้องกลับไปทำงาน
ช่วงนั้นพี่ชายผมจบพอดี ได้งานทำแถวบ้าน น้องผมก็ยังเรียนอยู่มัธยม เลยได้อยู่กับที่บ้านเกือบทุกวัน
พอผมเริ่มคบกับแฟน เวลาที่มีน้อยก็ต้องถูกหารลงไป จากเดิมกลับบ้านเดือนละ1-2ครั้ง เป็นเดือนละครั้ง หรืออาจะไม่ได้กลับเลยเพราะแฟนให้ไปหา ให้พาไปเที่ยว(แฟนอยู่ห่างจากบ้านผมไปอีกประมาน100กิโล)
ตอนคบกันแฟนผมเรียนอยู่ปี2จะขึ้นปี3 (ตอนนี้ปี4 คบกันเกือบจะ2ปีแล้วครับ) ตอนนั้นผมพอจะมีเงินเก็บบ้าง เลยพาแฟนไปเที่ยวได้เลี้ยงข้าวได้ กลับไปหาได้เกือบทุกอาทิตย์ (เพราะจ้างคนอื่นให้ทำงานแทนให้)
ปัญหาที่ตามมาคือ 1เดือน ผมไปหาแฟน3ครั้ง กลับบ้าน1ครั้ง หรือทั้งเดือนก็ไปหาแฟนหมดเลย (นานๆๆทีแฟนผมจะเป็นฝ่ายมาหาผมที เพราะที่อยู่ผมค่อนข้างลำบาก) ต่อมาเงินเก็บที่เริ่มจะหมดไปกับการเดินทางและพาแฟนไปเที่ยว ไปกินข้าว ซื้อของต่างๆ จนตอนนี้เงินเก็บไม่มีเลยทำงานมาเข้าปีที่3
คำถามที่บ้านก็ตามมาว่าทำไมเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยกลับบ้าน ให้รถไว้ใช้จะได้กลับบ้านมาหาพ่อแม่สะดวกๆก็ไปหาแฟนพาแฟนไปเที่ยวหมด
เป็นแบบนั้นมาปีกว่า ช่วงที่ผ่านมาทะเลาะกันหลายครั้งเรื่องวันหยุดแต่ก็เป็นฝ่ายผมต้องยอมเธอทุกครั้ง
ไม่กี่เดือนมานี้ผมได้ย้ายที่ทำงาน ไกลกว่าเดิมเกือบสุดภาคตะวันออก ด้วยทางที่ไกล วันหยุดเลยแตกต่าง เป็น 1เดือน หยุด9วัน หักเวลาเดินทาง6-7ชม. เหลือไม่เต็ม9วัน ผมก็เลยต้องจัดตารางวันหยุดใหม่ซึ่งมีปัญหาแน่นอน...
(ช่วงนั้นพี่ชายผมก็ได้แต่งงานและย้ายไปอยู่กับฝ่ายเจ้าสาวได้ไม่กี่เดือนซึ่งไกลจากบ้านมาก ทำให้สภาพจิตใจแม่ไม่ค่อยดีนัก ที่เหลือลูกอยู่ติดบ้านแค่คนเดียว)
แฟนผมก็รู้สึกเฟลที่เจอกันเหมือนแต่ก่อนไม่ได้ แต่ก็เข้าใจเพราะทำงาน เลยตกลงกันว่าวันหยุดที่มาหาต้องไปเที่ยวหรืออยู่กับเราเต็มที่ ผมก็ตกลง พยายามจะทำให้ได้ถ้าไม่ติดงานด่วน
ครั้งนึงได้หยุดแล้วอยู่บ้านและบอกว่าขอเลื่อนวันหน่อยไปหานะ จากจะไปหาตอนเย็น เป็นช่วงบ่ายของอีกวันเพราะจะพาแม่ไปหาหมอก่อน(ตรวจวินิจฉัยโรค) แต่เธอไม่ยอมบอกว่าตกลงกันแล้ว เธอไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย จนทะเลาะกัน เธอตัดบทมาว่ามาไม่ได้ก็ไม่ต้องมา ไม่ต้องมาเลย อยู่บ้านไปจนกลับไปทำงานเลย ซึ่งตอนนั้นอยู่อีก4วันถึงจะกลับไปทำงาน สุดท้ายผมก็ต้องยอม โกหกแม่ว่ามีงานต้องกลับ ต้องให้แม่รอคนอื่นว่างไปส่งแทน
ครั้งนี้ผมเลยตกลงกับเธอเลยว่าจะมาหาเธอครึ่งนึงที่บ้านครึ่งนึง(ทุกวันหยุดที่ผ่านมาผมไปหาเธอมากกว่าไปหาพ่อแม่ทุกครั้ง)
ก่อนหน้านั้นก็มีการทะเลาะกันในหลายๆเรื่องบางทีถึงขั้นเลิกกันไป แต่ไม่กี่วันก็กลับมาคืนดีกัน แถบจะทุกครั้งที่ทะเลาะเธอจะบอกเลิกทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ผมง้อบ้างเธอง้อบ้างแต่ส่วนใหญ่จะเป็นผม
ไม่นานมานี้ที่ทะเลาะกับเธอเรื่องไปหาเธอกับพ่อแม่ เธอบอกว่า
-เธอจะเป็นคนกำหนดเองว่าให้มาหาวันไหนกลับวันไหน
-ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องง้อเค้าไม่ว่าเค้าจะผิดจะถูก
แล้วพูดแค่ว่าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคบไม่ต้องมาคืนดี
ผมก็ต้องก้มหน้ายอมรับและรับปากว่าจะพยายามทำให้ได้ เพราะไม่อยากเสียเธอไป
ล่าสุดผมตกลงกับเธอว่า จะกลับไปหาวันจันทร์แล้วกลับเย็นวันพฤหัสฯ (เพราะต้องจัดการกับเรื่องรถหลายรายการ)แต่เธอต่อรองว่าขอวันศุกร์ได้หรือป่าว ผมก็บอกดูก่อนน่าจะได้ยังแต่ไม่รับปาก (ผมจะไปหาเธอวัน จ.-ศ. กลับบ้าน ส.-อ. วันอังคารต้องกลับที่ทำงาน)
และเมื่อวานพ่อผมโทรมาถามจะกลับวันไหนอะไรยังไง พ่อผมอยากให้กลับมาช่วยงานแม่ที่บ้าน ในเช้าวันศุกร์เพราะน้องผมไปเข้าค่าย ไม่ได้อยู่ช่วย
ผมเลยไปบอกแฟนผมว่าขอกลับเย็นวันพฤหัสฯ แต่จะไปหาตั้งแต่วันอาทิตย์ เพื่อทดแทน (ต้องกลับที่ทำงานวันจันทร์) แต่เธอก็ไม่ยอม ทั้งๆที่ผมบอกเหตุผลไปแล้ว จนเกือบจะทะเลาะกัน แฟนผมเลยให้กลับวันพฤหัสฯได้ แต่เย็นวันอาทิตย์ต้องไปหาอีก ผมก็ไม่ยอมเพราะตกลงวันกันแล้วว่าครึ่งๆ
บวกกับรถที่ต้องทำให้เสร็จก่อนจะขับกลับไปทำงานซึ่งช่วงที่ได้กลับบ้านไม่รู้ว่าจะทำเสร็จทันหรือป่าว
จนเป็นเหตุให้ทะเลาะกันอีกครั้ง และเธอก็พูดมาประโยคนึงว่า "ไม่บอกเลิกก็บุญแค่ไหนแล้ว ที่ทำตามที่บอกไม่ได้"
**คิดว่าผมควรจะทำยังไงกับสถาณการณ์นี้ดีครับ จะยอมเธอต่อไปเพราะผมเคยคุยกับเธอแล้วเธอไม่เคยเข้าใจผมบ้างเลยในหลายๆเรื่องโดยเฉพาะเรื่องนี้
***หรือจะทำยังไงดีครับ (ใจไม่ได้อยากเลิกเลยครับ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงจะอึดอัดกันและก็ไปไม่รอดอยู่ดี)
ใครมีวิธีอื่นช่วยแนะนำหน่อยครับ
ผมอยากกลับไปอยู่พ่อแม่ให้มากที่สุด ไม่อยากให้พ่อแม่มารอนานๆเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่เคยสนใจเลยว่าผมจะอยู่บ้านกี่วันต้องโกหกพ่อแม่เพื่อไปหาเธอตั้งกี่ครั้ง ผมไม่อยากกลับไปมีเวลาให้พ่อแม่ในวันที่สายไป
ขอบคุณครับ...