สวัสดีค่ะ.. ขอเกริ่นแบบสั่นๆ แต่ได้ใจความก่อนถามล่ะกันนะคะ เดี๋ยวทุกคนจะงง
คืองี้ค่ะ ตั้งแต่เราอายุ 15 เป็นต้นมา เรามีแฟนมาแล้วสามคน และแต่ละคนเวลาเลิกกันไป ช่วงความเสียใจของเราจะมีให้เจ็บได้ไม่นาน เพราะ มักจะมีคนใหม่เข้ามาเสมอ อาจจะดูใจง่ายแต่เดี๋ยวตัดเรื่องในแง่นั้นไปก่อนนะคะ ประเด็นหลักที่จะบอกก็คือ ตั้งแต่ออกจากบ้านมาทำงานห่างพ่อแม่ ห่างครอบครัวมาตั้งแต่15 จนมาถึงตอนนี้ 24 แล้ว เรามักจะอยู่กับแฟนมาตลอด ถึงจะเลิกกับคนเก่าก็จะมีคนใหม่มาให้คุยเสมอ จะตกลงปลงใจอยู่ด้วยกันนั้นอีกช่วงนึงถัดมา เอาง่ายๆ ก็ไม่ทันได้อยู่ลำพังเลย แต่พอมาตอนนี้ คนที่สามคนล่าสุด คบมาจะ5ปีแล้ว ซึ่งคบนานกว่าคนอื่นๆ เรากับเขาเพิ่งตัดสินใจเลิกรากันไปเพราะไม่เข้าใจกัน หมายถึง เข้ากันไม่ได้ พูดไม่รู้เรื่อง ดีหนนึงแต่กัดกันเป็นสิบ คราวนี้ถึงเวลาที่เราต้องอยู่คนเดียวจริงๆ ใช้ชีวิตคนเดียว เช่าหอคนเดียว จากที่เคยไปไหนมาไหนกับแฟน ก็ต้องทำมันคนเดียว เลยอยากจะถามกูรูที่มีประสบการณ์แบบนี้ เคยอยู่ลำพังมา หรือกำลังโสดและสู้ชีวิตอยู่ หน่อยว่า มันจะต้องทำแบบไหนคะ ที่จะไม่ให้ เหงา! หรือพอจะบรรเทามันไปได้บ้าง อย่าพูดนะคะว่าอยู่ที่ใจ เปล่าร้องไห้หรืออกหักค่ะ เพราะเรานั้นคือฝ่ายขอเลิกเขาเอง แต่แค่มันยังไม่ชินก็เท่านั้น คืออันที่จริงเรานั้นมีนิสัยโลกส่วนตัวสูงซะด้วย จะไปไหนมาไหนมันลำบากจัง เราเป็นคนพูดเก่งก็จริงเพราะนั่นอาชีพเราก็เป็นนักเขียนนักพูดด้วย แต่เรากลับไม่ไว้ใจใคร ในโลกของสายงาน เราอาจมีเพื่อนเยอะ แต่หลังม่านเมื่อจบงานนั้นแล้ว เรากลับไม่มีใครเลยสักคน พอนานๆไปในมันก็เริ่มจะเฉาแล้วไงคะ จะให้ไปหาเพื่อนในโลกออนไลน์มันก็ไม่ใช่แนวอีก พอจะมีกิจกรรมอะไรแนะนำบ้างไหมคะ ที่เล่นแล้วเพลิน ไม่เบื่อง่าย หรือสายบุญก็ได้
มาช่วยแนะนำมาช่วยให้คำปรึกษากันหน่อยนะคะ แต่ถ้าคนที่เข้ามาอ่าน มีความคิดว่าเรานั้นอาการหนัก จะมาตบเตือนสติก็ได้ค่ะ 5555 อันนี้ไม่ถือ ไม่ว่ากัน
ได้หมดถ้าสดชื่น...
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่มาตอบ
เมื่อถึงกลายเป็นคนโสดแล้วอยู่คนเดียวควรต้องแบบไหน ที่ไม่ให้มันเหงา
คืองี้ค่ะ ตั้งแต่เราอายุ 15 เป็นต้นมา เรามีแฟนมาแล้วสามคน และแต่ละคนเวลาเลิกกันไป ช่วงความเสียใจของเราจะมีให้เจ็บได้ไม่นาน เพราะ มักจะมีคนใหม่เข้ามาเสมอ อาจจะดูใจง่ายแต่เดี๋ยวตัดเรื่องในแง่นั้นไปก่อนนะคะ ประเด็นหลักที่จะบอกก็คือ ตั้งแต่ออกจากบ้านมาทำงานห่างพ่อแม่ ห่างครอบครัวมาตั้งแต่15 จนมาถึงตอนนี้ 24 แล้ว เรามักจะอยู่กับแฟนมาตลอด ถึงจะเลิกกับคนเก่าก็จะมีคนใหม่มาให้คุยเสมอ จะตกลงปลงใจอยู่ด้วยกันนั้นอีกช่วงนึงถัดมา เอาง่ายๆ ก็ไม่ทันได้อยู่ลำพังเลย แต่พอมาตอนนี้ คนที่สามคนล่าสุด คบมาจะ5ปีแล้ว ซึ่งคบนานกว่าคนอื่นๆ เรากับเขาเพิ่งตัดสินใจเลิกรากันไปเพราะไม่เข้าใจกัน หมายถึง เข้ากันไม่ได้ พูดไม่รู้เรื่อง ดีหนนึงแต่กัดกันเป็นสิบ คราวนี้ถึงเวลาที่เราต้องอยู่คนเดียวจริงๆ ใช้ชีวิตคนเดียว เช่าหอคนเดียว จากที่เคยไปไหนมาไหนกับแฟน ก็ต้องทำมันคนเดียว เลยอยากจะถามกูรูที่มีประสบการณ์แบบนี้ เคยอยู่ลำพังมา หรือกำลังโสดและสู้ชีวิตอยู่ หน่อยว่า มันจะต้องทำแบบไหนคะ ที่จะไม่ให้ เหงา! หรือพอจะบรรเทามันไปได้บ้าง อย่าพูดนะคะว่าอยู่ที่ใจ เปล่าร้องไห้หรืออกหักค่ะ เพราะเรานั้นคือฝ่ายขอเลิกเขาเอง แต่แค่มันยังไม่ชินก็เท่านั้น คืออันที่จริงเรานั้นมีนิสัยโลกส่วนตัวสูงซะด้วย จะไปไหนมาไหนมันลำบากจัง เราเป็นคนพูดเก่งก็จริงเพราะนั่นอาชีพเราก็เป็นนักเขียนนักพูดด้วย แต่เรากลับไม่ไว้ใจใคร ในโลกของสายงาน เราอาจมีเพื่อนเยอะ แต่หลังม่านเมื่อจบงานนั้นแล้ว เรากลับไม่มีใครเลยสักคน พอนานๆไปในมันก็เริ่มจะเฉาแล้วไงคะ จะให้ไปหาเพื่อนในโลกออนไลน์มันก็ไม่ใช่แนวอีก พอจะมีกิจกรรมอะไรแนะนำบ้างไหมคะ ที่เล่นแล้วเพลิน ไม่เบื่อง่าย หรือสายบุญก็ได้
มาช่วยแนะนำมาช่วยให้คำปรึกษากันหน่อยนะคะ แต่ถ้าคนที่เข้ามาอ่าน มีความคิดว่าเรานั้นอาการหนัก จะมาตบเตือนสติก็ได้ค่ะ 5555 อันนี้ไม่ถือ ไม่ว่ากัน
ได้หมดถ้าสดชื่น...
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่มาตอบ