ในวันที่ใจมันเซ โดนเท เชียงคานจึงเป็นที่พักใจ

กระทู้สนทนา
วันนีง ฉันโดนคนที่ฉันรักมาตลอดเท เป็นครั้งที่สอง และเราคิดว่าเราจะไม่มีโอกาสครั้งที่ 3 ให้อีก เหตุผลที่เธอจะไปมีมากมาย เหตุผลเดียวของเรามีอย่างเดียวคือ "รัก" แต่เราก็ไม่เคยเข้าใจกันจริงๆสักที ก็เหมือนเดิม เหมือนครั้งแรกที่เธอทิ้งไป เพลงมา "ให้เธอได้กับเขา และจงโชคดี อย่ามีอะไรให้เสียใจ  ส่วนตัวฉันจะลืม ว่าเคยร้องไห้ ลืมว่าเคยต้องเป็นใคร ที่เธอไม่เอา" 555 เอาๆ ตอนนั้นเสียใจหนักมาก ทำอะไรไม่ถูกเลยจริงๆ น้ำตาไหลตลอดเวลา ติ๋งต๋องเน๊อะ แค่เขาไม่รัก ทำยังกับบุพการีตาย!!! ^^' เอาๆ แค่จะบอกว่า นี่ละคือจุดเริ่มต้นของการเดินทาง ไปเชียงคาน จังหวัดเลย  เราจะเริ่มเป็นข้อๆ เพื่อความเข้าใจที่ง่ายขึ้น ^^
1. เรายื่นใบลาที่ทำงานในวันแรกที่เขาไม่เลือกเรา และรู้ว่าเขามีคนอื่น โดยปกติไม่เคยลาเยอะขนาดนี้ เพราะที่สำนักงาน งานเยอะมาก ลาแค่วันเดียว งานก็ค้างเพียบแล้ว โดยยื่นปุ๊บ ไม่ฟังผลด้วย ว่า ผอ. จะเซ็นต์ไหม ^^' ก็เลิกงาน 16.30 น. อาบน้ำออกจากห้อง ใส่หูฟัง ฟังเพลงเศร้า แอบคิดว่าตัวเอง เป็นนางเอก MV เพลงพวกนั้น 555

แล้วมาขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีราชเทวี ไปลงสถานีปลายทางหมอชิต

ต่อรถเมย์สาย 77 จากหน้าจตุจักร ไปลงสถานีขนส่งหมอชิต

มาถึงสถานีขนส่งหมอชิตประมาณ 17.00 น.

ก็ไปหาซื้อตั๋ว ซึ่งสอบถาม เอาจริงๆ ก็ถามไปตลอดทางนั่นแร่ะ อิอิ ก็ได้ความว่า มีรถโดยสารไปเชียงคานเลย
อยู่ชั้น 3 เราก็ไปตามที่เขาแนะนำ เจอล่ะ ^^

ป้ายบอกราคา 430 บาท แต่ ซื้อจริงราคา 419 บาท รถออกเวลา 20.00 น.
ระหว่างรอก็เขียนบันทึกการเดินทาง โดยปกติ ถ้าเราเดินทางโดยไม่ได้บอกคุณพ่อคุณแม่ ญาติๆ เราก็จะเขียนบันทึกไว้ทุกครั้ง เพราะทุกการเดินทางมีความเสี่ยง ถ้าเราเป็นอะไรไป อย่างน้อย บันทึกก็คือคำบอกลาสุดท้าย ^^

แต่ที่นี่หมอชิต คนเยอะจริงไรจริง แม้จะเป็นวันธรรมดา

เวลาใกล้ๆ 20.00 น. ลงมาที่ช่อง 78 รถมารออยู่แล้ว รถโอเคมาก ดีกว่ารถทัวร์ทางใต้บางริษัท แฮ่

รถออกแล้ว นอนฟังเพลง น้ำตาไหล ทำมิวสิคแป็บน่ะ ^^'
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
😂😂😭😭ใจร้าวพาพันเศร้า
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่