ทำงานกับน้า เป็นร้านอาหาร เราทำทุกวัน บางทีก็ล้างจานบ้าง บางทีก็ไม่ได้ล้างจาน แต่เราเสิร์ฟอาหาร จดรายการอาหาร กว่าลูกค้าจะออก บางที ก็ 2-3 ทุ่ม
ไม่ได้ค่าแรงรายวัน สิ้นเดือนก็ไม่รับเงินเป็นก้อน
บางทีเราเหนื่อย น้อยใจ ที่น้าแกชอบบ่น ส่วนมากน้าทำอาหาร เราเสิร์ฟ ช่วยกันสองคน แกมีลูก แต่ลูกไม่ช่วยแก แล้วแกไม่เคยเรียกลูกมาช่วยเลย เราเหนื่อยนะ บางที แกชอบจะเรียกแต่หลาน ถ้าเรานั่งพักหน่อย บางทีอาจหยิบโทรศัพท์ มาเล่นบ้าง แกก็จะบ่นว่าเล่นอยู่ได้ งานการไม่ทำ ปกติเราจะตื่น 8-9 โมง เราอาจจะเข้าร้านสาย แกก็ขะบ่นอีก เราหมดกำลังใจ
ถ้าทำแล้วได้ค่าแรงรายวัน หรือ รายเดือน มันคงจะพอหายเหนื่อยบ้าง แต่นี่ไม่ได้เลย แต่เราจะขอแกใช้วันละ 40-100 แกก็ไปชอบเม้าท์ให้คนแถวบ้านว่าเราใช้เยอะ เหนื่อยใจกว่าเหนื่อยกายอีก เห้อออ จะทำงานที่อื่น ก็สงสารแก ไม่มีคนช่วย แต่เราก็ต้องใช้ตังค์นะ ในแต่ละวัน เราอาจจะอยากได้นั้นได้นี่ เห้ออ
ทำงาน ไม่ได้ค่าจ้าง แถมยังโดนบ่นอีก
ไม่ได้ค่าแรงรายวัน สิ้นเดือนก็ไม่รับเงินเป็นก้อน
บางทีเราเหนื่อย น้อยใจ ที่น้าแกชอบบ่น ส่วนมากน้าทำอาหาร เราเสิร์ฟ ช่วยกันสองคน แกมีลูก แต่ลูกไม่ช่วยแก แล้วแกไม่เคยเรียกลูกมาช่วยเลย เราเหนื่อยนะ บางที แกชอบจะเรียกแต่หลาน ถ้าเรานั่งพักหน่อย บางทีอาจหยิบโทรศัพท์ มาเล่นบ้าง แกก็จะบ่นว่าเล่นอยู่ได้ งานการไม่ทำ ปกติเราจะตื่น 8-9 โมง เราอาจจะเข้าร้านสาย แกก็ขะบ่นอีก เราหมดกำลังใจ
ถ้าทำแล้วได้ค่าแรงรายวัน หรือ รายเดือน มันคงจะพอหายเหนื่อยบ้าง แต่นี่ไม่ได้เลย แต่เราจะขอแกใช้วันละ 40-100 แกก็ไปชอบเม้าท์ให้คนแถวบ้านว่าเราใช้เยอะ เหนื่อยใจกว่าเหนื่อยกายอีก เห้อออ จะทำงานที่อื่น ก็สงสารแก ไม่มีคนช่วย แต่เราก็ต้องใช้ตังค์นะ ในแต่ละวัน เราอาจจะอยากได้นั้นได้นี่ เห้ออ