คือ...ผมอยากจะมาเล่าความฝัน (ฝันว่าผมตาย)
เวลา 13:30 น.
ในฝัน...ณ ตอนนั้นผมได้หนีออกจากที่ สถานที่แหล่งหนึ่งกลับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ด้วยตอนนั้นฝนตกหนักมาก ด้วยความเป็นผู้ชายเนอะ ก็เลยวิ่งหนีไปด้วยคุยไปด้วย หลังจากนั้น ก็มาถึง บ้านโคกปรง อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์ และได้แยกทางกับผู้หญิงคนนั้น ซึ่งเขาบอกว่าจะกลับบ้าน ผมจึงแยกจากเธอมา เพื่อที่ผมก็จะกลับบ้านเหมือนกัน ผมจะกลับไปหา"แม่".. ขณะนั้นในตัวของผมมี ผ้าห่มและที่นอน ผมเดินมาสักพักก็เจอหมู่บ้าน ทุกบ้านมี หมา2-3 ตัว จะไล่กัดผม ผมจึงวิ่งหนีแบบสุดตัว และมาโผ่ลในสถาที่แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเหมือนบ้านที่อยู่ในภาคอีสาน คือมีบ้าน กลางทุ่งนา(แถบจะไม่มีบ้านคนเลย) และมีหมาน้อยตัวหนึ่งที่มากับผม เห็นบ้านหลังหนึ่งมีคนอยู่จำเข้าไปถามว่าผมจะกลับโคกปรง ยังไง อยู่ดีๆผมก็มาอยู่นี้ได้ไง และมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาจากบ้านแล้วตอบผมว่า ใจเย็นๆน้า คนที่มาอยู่ที่นี้ใหม่ๆก็ทำใจไม่ได้เหมือนกัน ที่นี่คือหมู่บ้าน อารยธรรม ไม่เห็นหรอ ทุกบ้านมีป้ายเขียนไว้ว่า ไห้ทำความดี ตอนนี้หนูน่ะ"ตาย!!"ไปแล้ว แล้วมีภาพขึ้นมาว่า.ผมได้นอนอยู่ที่บ้านใส่ชุดขาวตอนนี้ผมใจไม่ได้ แล้วผมถามว่าถ้าอยากกลับไปเร็วต้องทำยังไง หญิงคนนั้นจึงตอบกลับมาว่า อะไรที่มาด้วยกัน ต้องร่วมใจกันทำความดี และคนที่อยู่ทางนั้น จะต้องภาวนาไห้เรากลับบ้านจึ่งจะสามารถกลับไปได้ แล้วผมมองไปเห็นหมาน้อยซึ่งได้มากับผม โดนแวดำตัวใหญ่กัดจนขาขาด ผมรู้สึกได้เลยหมาตัวนั้นทรมานมาก มันจึงมากัดผมเหมือนจะถามว่า ปล่อยไห้มันโดนกัดได้ไง ผมร้องด้วยความกลัวอย่างสุดชีวิต และคิดว่าจะกลับไปหา"แม่..."ได้หรือเปล่าและผมได้สะดุ้งตื่นขึ้นมา
..............................
ไห้ทำความดีไว้เถอะ
กลัวว่าจะไม่ได้กลับไปหาแม่....
ขอบคุณที่อ่านกันครับ
ฝันว่าตาย...แล้วอยากกลับมาใหม่ (เรื่องจริง)
เวลา 13:30 น.
ในฝัน...ณ ตอนนั้นผมได้หนีออกจากที่ สถานที่แหล่งหนึ่งกลับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ด้วยตอนนั้นฝนตกหนักมาก ด้วยความเป็นผู้ชายเนอะ ก็เลยวิ่งหนีไปด้วยคุยไปด้วย หลังจากนั้น ก็มาถึง บ้านโคกปรง อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์ และได้แยกทางกับผู้หญิงคนนั้น ซึ่งเขาบอกว่าจะกลับบ้าน ผมจึงแยกจากเธอมา เพื่อที่ผมก็จะกลับบ้านเหมือนกัน ผมจะกลับไปหา"แม่".. ขณะนั้นในตัวของผมมี ผ้าห่มและที่นอน ผมเดินมาสักพักก็เจอหมู่บ้าน ทุกบ้านมี หมา2-3 ตัว จะไล่กัดผม ผมจึงวิ่งหนีแบบสุดตัว และมาโผ่ลในสถาที่แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเหมือนบ้านที่อยู่ในภาคอีสาน คือมีบ้าน กลางทุ่งนา(แถบจะไม่มีบ้านคนเลย) และมีหมาน้อยตัวหนึ่งที่มากับผม เห็นบ้านหลังหนึ่งมีคนอยู่จำเข้าไปถามว่าผมจะกลับโคกปรง ยังไง อยู่ดีๆผมก็มาอยู่นี้ได้ไง และมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาจากบ้านแล้วตอบผมว่า ใจเย็นๆน้า คนที่มาอยู่ที่นี้ใหม่ๆก็ทำใจไม่ได้เหมือนกัน ที่นี่คือหมู่บ้าน อารยธรรม ไม่เห็นหรอ ทุกบ้านมีป้ายเขียนไว้ว่า ไห้ทำความดี ตอนนี้หนูน่ะ"ตาย!!"ไปแล้ว แล้วมีภาพขึ้นมาว่า.ผมได้นอนอยู่ที่บ้านใส่ชุดขาวตอนนี้ผมใจไม่ได้ แล้วผมถามว่าถ้าอยากกลับไปเร็วต้องทำยังไง หญิงคนนั้นจึงตอบกลับมาว่า อะไรที่มาด้วยกัน ต้องร่วมใจกันทำความดี และคนที่อยู่ทางนั้น จะต้องภาวนาไห้เรากลับบ้านจึ่งจะสามารถกลับไปได้ แล้วผมมองไปเห็นหมาน้อยซึ่งได้มากับผม โดนแวดำตัวใหญ่กัดจนขาขาด ผมรู้สึกได้เลยหมาตัวนั้นทรมานมาก มันจึงมากัดผมเหมือนจะถามว่า ปล่อยไห้มันโดนกัดได้ไง ผมร้องด้วยความกลัวอย่างสุดชีวิต และคิดว่าจะกลับไปหา"แม่..."ได้หรือเปล่าและผมได้สะดุ้งตื่นขึ้นมา
..............................
ไห้ทำความดีไว้เถอะ
กลัวว่าจะไม่ได้กลับไปหาแม่....
ขอบคุณที่อ่านกันครับ