เราจะกลับไปหาเขาดีไหม

คือเคยคบหาดูใจกับคนคนๆนึงมาตั้งแต่ม.4 ตอนนั้นยังเป็นช่วงใสๆวัยเรียนไง เขาดีมากเลยนะ คอยเอาใจใส่ มีปัญหาอะไรก็ช่วยเหลือกันตลอด คือเราเราเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างจะดื้อๆหน่อย ส่วนแฟนเราจะค่อนข้างเรียบร้อย แบบเรียบร้อยกว่าเราซึ่งเป็นผู้หญิง พูดเพราะ ดูรวมๆแล้วดีมาก เราเป็นคนที่ติดเพื่อน เป็นคนเฮฮาก็ดูๆเป็นสายตี้นิดนึง คือเพื่อนชวนไปไหนนี่ไม่เคยปฏิเสธ แต่แฟนเราเขาจะเป็นคนเรียบร้อยไม่เที่ยวไม่ไม่ดื่มไม่ติดเพื่อน ดูแล้วเหมือนเรากลายเป็นคนที่ไม่ดีไปเลยอะ แต่เราคุยกันแล้ว เขาก็รับได้นะ แต่บางทีเราอยากออกไปกับเพื่อนอย่างงี้เหมือนเขาจะตามโทรจิก เหมือนหวง เขาชอบคิดว่าเราไปกับผู้ชายคนอื่น ซึ่งเราไปสนุกอะไม่ได้ไปมั่วอย่างงั้น แต่ก็ไม่ได้เที่ยวจัดนะ พึ่งจะเริ่มไปกับเพื่อนตอนจะจบม.6 อารมณ์แบบเฮ้ยจะจากกันแล้วเอาหน่อย คือเราก็ไปร้านนั่งชิลล์กัน แต่เพื่อนก็มีแต่คนนิสัยดีๆนะ ไว้ใจได้ อีกอย่างเราค่อนข้างเฟรนลี่นิดนึง และก็มีเพื่อนผู้ชายเยอะกว่าเพื่อนผู้หญิง อาจจะเป็นเพราะเราพูดเก่งด้วยคุยสนุกอยู่พอสมควรเข้าคนง่าย เรามีคนมาจีบอยู่ไม่ขาด แต่เราไม่ค่อยอยากอะไรมากเพราะเรายังอยู่ในวัยเรียน แต่ก็อย่างว่าเรื่องความรักไม่เลือกเวลาเกิด แต่ก็มีหลายครั้งที่เราเคยทำเขาเสียใจด้วยการพูดแรงๆ แอบคุยกับกิ๊กละเขาจับได้บ้าง บางทีเขาโทรหาแล้วเราวีนบ้าง รวมๆแล้วรำคาญอะ เราเป็นคนเจ้าอารมณ์มาก เราไม่ค่อยชอบคนจู้จี้ พอขึ้นปี1เราพยายามห่างเขา และวันนึงเราเจอกับคนๆนึง ซึ่งเป็นประมาณพวกเพล์บอย เขาไม่ค่อยอะไรกับเรานะ แต่บางทีดูเหมือนเขารัก บางทีเหมือนเขาเฉยๆ ไม่ค่อยเอาใจใส่เท่าไหร่ ชอบพูดแรงๆ คือเราต้องเป็นฝ่ายตามเขาตลอด แต่เรารู้สึกดีและรักเขามาก พอหลังๆมาเราก็เฉยๆกับเขา และเราก็คิดถึงแฟนคนแรกของเรามาก แต่เราไม่กล้ากลับไปเพราะเราทำตัวแย่เกินไป บ่อยครั้งที่เรานอกใจเขาละเขาจับได้แต่เขาก็ยังไม่โกรธ เรามีแฟนใหม่แล้วเขาก็ยังรอเราอยู่ทำให้เรารู้สึกผิดมาก แบบนี้เรียกว่ารักจริงๆรึป่าว คนที่เราคบตั้งแต่ม.4ไม่เคยทำให้เราเสียใจเลย สุภาพบุรุษไม่เคยล่วงเกิน เพื่อนๆอิจฉา พ่อแม่เราก็ชอบนะ แต่คนที่พึ่งเจอปี1เรารู้สึกรักเขามากแต่เขาไม่แคร์เราเลย ชอบโมโหร้ายใส่เรา มันกลับกัน