เรื่องมันก็คือ ? วันที่ 15/01/2560 เป็นวันครบรอบผมกับแฟนผม ได้ 3 เดือน บ้านผมกับเค้าอยู่ไกลกัน ผมเลยไปหาเค้า ผมบอกเค้าก่อนแล้วจะไปแล้ว
ผมก็ไป มีของขวัญติดมือไปด้วย กว่าจะไปถึงก็นาน เห้ย ! ลืมบอก เรา นัดเจอที่ รร. ของเค้า ส่วนเค้ามาซ่อมละครที่ รร. ด้วย
ผมไปถึง รร. ประมาณ 10.00น. ผมก็โทรบอกเค้าว่าถึงแล้ว อยู่หน้ารร. เค้าก็บอกว่า รอแปป เดี๋ยวออกไปรับ ผมถามว่านานมั้ย เค้าก็ตัดสาย !
ผมรอได้สัก ครึ่งชั่วโมง ผมโทรไปอีก ว่า เสร็จยัง เค้าว่ายังไม่เสร็จ รอไปก่อน แล้วก็วางสายไป พอประมาณ 1ชั่วโมงนิดๆ เค้าเดินออกมากับเพื่อน
เค้านั่งข้างผม ผมหยอกเค้าเล่นกับเค้าได้สัก 5-7 นาที เค้าไปซ่อม ละครต่อ พอสัก เวลาประมาณ 11.20น.
เค้าเดินเหมือนเดิมพอนั่งสักแปป สัก 8-10นาทีเค้าบอกว่า เค้าจะกลับบ้านผมก็เลยของขวัญไป เค้าบ่นเเต่จะกลับบ้าน
ผมบอกหิวข้าว ผมไม่ได้กินข้าวแต่เช้า บอกพาไปกินข้าวหน่อก็ไม่พาไป เงินก็มี ผมไม่ได้รวยนะ เงินเก็บ แต่เค้าก็ยังบ่นกลับบ่นกลับอยู่อย่างนั้น
ผมก็บอก เดี๋ยวก่อนอย่ารีบ ตื้อเค้า เกือบตาย ถ้ามันอยู่บ้านก็ กินๆนอนๆ ผมคิดในใจว่ากลับผมก็ไม่ได้หรือ นานๆโคตร จะเจอกันสักครั้ง อยากอยู่นานๆ
ตื้อเท่าไรก็ไม่ฟัง จะกลับอย่าเดียว พอพี่ของเค้าโทรมา เค้าก็บอกพี่ของเค้าว่าจะกลับบ้าน เท่านั้นแหละน้อยใจขึ้นทันที
กว่าจะได้เจอสัดครั่งกันอยู่กับไม่ถึง 1 ชั่วโมง พอที่นี่นั่งห่างกัน เค้ากลัวพี่มาเห็น ผมนั่งเงียบเลย เค้าถามเป็นอะไร ผมตอบ ไม่เป็นไร ผมผิดหวังมากอ่ะ
ท้อมาก เหนื่อย แต่ยังทนฝืนยื้มต่อไป ไม่อยากให้เค้าเสียความรู้สึก คิดในใจนะ ห่างกัน70กว่ากิโล ทำไมทำกับผมได้ เศร้าไปดิ !
พอพี่เค้ามารับ เค้าเดินไปขึ้นรถโดยไม่แม้เพื่อนของเค้า กับผมเลย อยากร้องไห้มากตอนนั้น แต่เก็บอาการไว้ พอเค้ากับพี่ของเค้าพาพ้นไป
ผมเกิดโม้โห้ ขวางแว่นของผม แว่นแตกเลย แต่ดีไม่มีใครเห็น ผมนั่งกับพื้นหน้า รร.เลย เสียใจหนักมาก ให้เท่าไร ให้ได้ แต่ทำไมอยู่กับผมแค่แปปเดียว
ผมอยู่ตรงนั้นได้สัก10นาที ผมอยากอยู่ที่นี่ต่อไม่อยากกลับ ความรู้สึกเหมือนยังไม่ได้เจอกันเจอเลย เหนื่อยใจ แต่ก็ยังรัก ผมไม่อยากไปไหน
พอสักพักผมไปร้ามคอมแถวนั้น ผมเข้าไปเล่นคอม 2 ชั่วโมง คุยกับเค้าไปด้วย พอเปิดเฟส เค้าก็ส่งรูปมา ผมก็บอกว่าค่อกลับ ยังไม่อยากกลับ
เค้าก็ส่ง สติกเกอร์ร้องไห้มา ผมว่าอย่าร้อง เค้าบอกว่าอย่าโกด เค้าขอโทษนะ เค้าแย่เอง ขอโทษนะ ผมกลับคิดในใจ ทำไม ไม่คิดตอนแรก ตอนอยู่กัน ว่าไม่รู้จะได้เจอกันวันไหนอีก ตอนอยู่กันนานๆ ผมก็ตอบเค้าไปว่าไม่เป็นไรหลอก ทั่งๆที่ผมไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกผมหมดเเล้ว พอเล่นครบ 2 ชั่วโมง
ผมก็ยังเสียใจหมดเหมือน หนักกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ พอจะขึ้นกลับ รถก็ไม่มีกลับ รอสักพักก็มีรถ พอขึ้นไปนั่งเสร็จ หั้นดูหน้า รร. โคตรเศร้าเลย
นึกย้อนไป เหมือนจะร้อง แล้วก็ผ่านจากไปปป ! สรุปว่า คือ ก็ผมเสียใจอ่ะ เสียความรู้สึกมาก แต่ ผมไม่เลิกกับเค้าหลอก ผมรักเค้ามาก
ถึงจะเป็นเวลาสั่นๆก็ตามนะ มันก็มีค่าจิตใจ T-T ผมควรทำยังไงดีครับ สิ่งที่ผมทำไปถูกมั้ยครับ? ขอบคุณที่เสียเวลามาอ่านของผมครับ ขอบคุณมาก
3เดือนที่คบกัน ทำไม #ผิดหวัง ! จังครับบ T_T
ผมก็ไป มีของขวัญติดมือไปด้วย กว่าจะไปถึงก็นาน เห้ย ! ลืมบอก เรา นัดเจอที่ รร. ของเค้า ส่วนเค้ามาซ่อมละครที่ รร. ด้วย
ผมไปถึง รร. ประมาณ 10.00น. ผมก็โทรบอกเค้าว่าถึงแล้ว อยู่หน้ารร. เค้าก็บอกว่า รอแปป เดี๋ยวออกไปรับ ผมถามว่านานมั้ย เค้าก็ตัดสาย !
ผมรอได้สัก ครึ่งชั่วโมง ผมโทรไปอีก ว่า เสร็จยัง เค้าว่ายังไม่เสร็จ รอไปก่อน แล้วก็วางสายไป พอประมาณ 1ชั่วโมงนิดๆ เค้าเดินออกมากับเพื่อน
เค้านั่งข้างผม ผมหยอกเค้าเล่นกับเค้าได้สัก 5-7 นาที เค้าไปซ่อม ละครต่อ พอสัก เวลาประมาณ 11.20น.
เค้าเดินเหมือนเดิมพอนั่งสักแปป สัก 8-10นาทีเค้าบอกว่า เค้าจะกลับบ้านผมก็เลยของขวัญไป เค้าบ่นเเต่จะกลับบ้าน
ผมบอกหิวข้าว ผมไม่ได้กินข้าวแต่เช้า บอกพาไปกินข้าวหน่อก็ไม่พาไป เงินก็มี ผมไม่ได้รวยนะ เงินเก็บ แต่เค้าก็ยังบ่นกลับบ่นกลับอยู่อย่างนั้น
ผมก็บอก เดี๋ยวก่อนอย่ารีบ ตื้อเค้า เกือบตาย ถ้ามันอยู่บ้านก็ กินๆนอนๆ ผมคิดในใจว่ากลับผมก็ไม่ได้หรือ นานๆโคตร จะเจอกันสักครั้ง อยากอยู่นานๆ
ตื้อเท่าไรก็ไม่ฟัง จะกลับอย่าเดียว พอพี่ของเค้าโทรมา เค้าก็บอกพี่ของเค้าว่าจะกลับบ้าน เท่านั้นแหละน้อยใจขึ้นทันที
กว่าจะได้เจอสัดครั่งกันอยู่กับไม่ถึง 1 ชั่วโมง พอที่นี่นั่งห่างกัน เค้ากลัวพี่มาเห็น ผมนั่งเงียบเลย เค้าถามเป็นอะไร ผมตอบ ไม่เป็นไร ผมผิดหวังมากอ่ะ
ท้อมาก เหนื่อย แต่ยังทนฝืนยื้มต่อไป ไม่อยากให้เค้าเสียความรู้สึก คิดในใจนะ ห่างกัน70กว่ากิโล ทำไมทำกับผมได้ เศร้าไปดิ !
พอพี่เค้ามารับ เค้าเดินไปขึ้นรถโดยไม่แม้เพื่อนของเค้า กับผมเลย อยากร้องไห้มากตอนนั้น แต่เก็บอาการไว้ พอเค้ากับพี่ของเค้าพาพ้นไป
ผมเกิดโม้โห้ ขวางแว่นของผม แว่นแตกเลย แต่ดีไม่มีใครเห็น ผมนั่งกับพื้นหน้า รร.เลย เสียใจหนักมาก ให้เท่าไร ให้ได้ แต่ทำไมอยู่กับผมแค่แปปเดียว
ผมอยู่ตรงนั้นได้สัก10นาที ผมอยากอยู่ที่นี่ต่อไม่อยากกลับ ความรู้สึกเหมือนยังไม่ได้เจอกันเจอเลย เหนื่อยใจ แต่ก็ยังรัก ผมไม่อยากไปไหน
พอสักพักผมไปร้ามคอมแถวนั้น ผมเข้าไปเล่นคอม 2 ชั่วโมง คุยกับเค้าไปด้วย พอเปิดเฟส เค้าก็ส่งรูปมา ผมก็บอกว่าค่อกลับ ยังไม่อยากกลับ
เค้าก็ส่ง สติกเกอร์ร้องไห้มา ผมว่าอย่าร้อง เค้าบอกว่าอย่าโกด เค้าขอโทษนะ เค้าแย่เอง ขอโทษนะ ผมกลับคิดในใจ ทำไม ไม่คิดตอนแรก ตอนอยู่กัน ว่าไม่รู้จะได้เจอกันวันไหนอีก ตอนอยู่กันนานๆ ผมก็ตอบเค้าไปว่าไม่เป็นไรหลอก ทั่งๆที่ผมไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกผมหมดเเล้ว พอเล่นครบ 2 ชั่วโมง
ผมก็ยังเสียใจหมดเหมือน หนักกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ พอจะขึ้นกลับ รถก็ไม่มีกลับ รอสักพักก็มีรถ พอขึ้นไปนั่งเสร็จ หั้นดูหน้า รร. โคตรเศร้าเลย
นึกย้อนไป เหมือนจะร้อง แล้วก็ผ่านจากไปปป ! สรุปว่า คือ ก็ผมเสียใจอ่ะ เสียความรู้สึกมาก แต่ ผมไม่เลิกกับเค้าหลอก ผมรักเค้ามาก
ถึงจะเป็นเวลาสั่นๆก็ตามนะ มันก็มีค่าจิตใจ T-T ผมควรทำยังไงดีครับ สิ่งที่ผมทำไปถูกมั้ยครับ? ขอบคุณที่เสียเวลามาอ่านของผมครับ ขอบคุณมาก