เมื่อความซวย+ความหลอน

เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา ผมได้ผ่านเหตุการณ์เสี่ยงตาย อย่างน้อย 4 เรื่อง (โยงเรื่องไปก่อนปีใหม่ ผมเคยโดนทักว่าจะมีเคราะห์ใหญ่ในช่วงปีใหม่ จงระวัง)

เรื่องแรก คือตอนนั้นเวลาประมาณ 4 โมงเย็นของวันที่ 1 มกราคม 2560 ผมกลับบ้านกับเพื่อน ขี่มอเตอร์ไซต์มาตามทางปกติ พอมาถึงที่เกิดเหตุเป็นทางเชื่อมระหว่างหมู่บ้าน เป็นสวนไม้สัก ทุ่งนา ไร่ข้าวโพดสลับกันไม่มีบ้านคน ถนนลาดยาง ข้างทางมีคูน้ำตื้นๆ จู่ๆมีหมาดำตัวหนึ่งกระโดดออกจากข้างทางขวางหน้ารถ เพื่อนผมที่เป็นคนขับ เบรกกะทันหัน จนทำให้รถเสียหลักแฉลบล้ม เพื่อนพุ่งลงข้างทาง แต่ผมกลิ้งม้วนตัวอยู่บนถนน เคราะห์ดีที่ไม่มีตามมา ไม่งั้นรถได้ทับผมแน่ แต่..... ตอนที่ล้มๆกลิ้งๆ จนไปหยุดอยู่กลางถนน ผมเห็นลางๆ ว่ามีคนมองเยอะแยะไปหมด แต่ไม่มีใครเข้ามาช่วยเลย ได้แต่ยืนมองเฉยๆ ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ตอนนั้นผมมึนๆบวกสติสะตังกระเจิง ใจสั่น ตัวสั่น พอผมนอนนิ่งๆสักพัก ตั้งสติได้ ผมตัดสินใจลุกขึ้นมา กับพบว่าไม่มีใครเลย ที่ยืนๆกันก็ไม่มี ผมรีบวิ่งไปหาเพื่อน ดูว่าเพื่อนเป็นไรมั่ง ดีที่ไม่มีใครตาย เพื่อนผมมีแผลหลายแห่ง แต่ผมเองกลับไม่มีแผลเลย แต่มีอาการปวดตามร่างกาย จากนั้นผมกับเพื่อนก็ตั้งสติ แล้วขับรถกลับบ้าน
เรื่องที่ 2 วันที่ 4 มกราคม 2560  ผมกลับจากที่ทำงาน คือทั้งวันนั้นผมปวดหัว มึนๆ ทำงานแทบไม่ได้ หัวหน้าเลยให้ผมกลับบ้านไปพัก ตอนนี้สักบ่ายโมง  วันนั้นเองผมไม่ได้เอารถไปทำงาน เพราะที่พักกับที่ทำงาน ห่างกันเพียง 200 เมตร ผมก็เดินมาตามทางที่เดินประจำ พอถึงที่เกิดเหตุ ผมต้องการที่จะข้ามถนนไปอีกฝั่ง ผมก็ยืนข้างๆ พี่คนหนึ่งที่กำลังจะข้ามเหมือนกัน ผมก็มองรถซ้ายขวา เห็นว่าถนนมันโล่งมาก รถไม่มีเลย  (ผมก็คิดในใจว่าทำไมเขาไม่ข้ามว่ะ รอ อะไร) ผมเลยตัดสินใจ เดินข้าม จู่ๆ ผมก็โดนกระชากแขนมาจากข้างหลัง พร้อมกับได้ยินเสียง เห้ย!!!! ดังเข้ามาในโสตประสาท ทำให้ผมสะดุ้งโหย่ง ภาพตรงหน้ามันแว็ปเข้ามา ปรากฏว่า ถนนมันไม่ได้โล่ง รถวิ่งเต็มไปหมด แล้วเมื่อกี้เกือบโดนรถชนแล้ว พี่เขาก็ถามว่า เห้ยน้องๆ คิดอะไรอยู่ว่ะ ผมก็บอกว่า เมื่อกี้ถนนมันโล่งผมเลยจะข้าม พี่แกตอบกลับ “ไอ้โง่ ไม่เห็นหรอรถเต็มเลย โลงที่ไหน? อยากตายหรือไง ” ตอนนั้นผมไม่รู้จะเถียงยังไง ผมได้แต่ขอบคุณพี่เขา จากนั้นผมเลยเดินไปข้ามตรงสะพานลอย ที่อยู่ห่างไปอีก 200 เมตร ขณะเดินกลับ ตัวผมสั่นไปหมด น้ำตาไหลพราก เหมือนคนอกหัก ณ จุดๆนั้น ผมไม่สนใครแล้ว ได้แค่คิดว่า เห้ย!!! เมื่อกี้มันเป็นเพราะอะไร พอผมมาถึงหอกำลังเดินเข้าหอ
ลุงเจ้าของหอก็ทัก "เอ้า น้องตัง ใครมาส่ง ไม่พาเข้ามาข้างในก่อน "  ผมยืนเอ่อไปพักนึง
ผมตอบ "ไม่มีนี่ครับ ผมมาคนเดียวนะครับ"
ลุงเจ้าของหอ "ก็เห็นเดินมาด้วยกัน แล้วไปทำอะไรมาถึงร้องไห้"
ผมตอบ "ไม่มีอะไรครับ ปวดหัวนิดหน่อย" จากนั้นผมก็เดินขึ้นห้องไป  

เดียวอีก 2 เรื่องมาต่อ ครับ