เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นคนชอบปฏิบัติธรรมอยู่เป็นประจำ
แต่มีปัญหาเรื่องการได้รับการรบกวนจากคุณแม่ของผมเองครับ
คือท่านมักชอบรบกวนเมื่อผมเคลิ้มหลับ
ด้วยการส่งเสียงดังหรือทำอะไรให้มีเสียงดังเพื่อเป็นการรบกวนผมครับ
ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าท่านรู้ได้อย่างไรว่า
ในตอนนี้ใจผมสงบแล้วนะ หรือใจผมเป็นปกติแล้วนะ
จะต้องพยายามรบกวนให้หงุดหงิดใจให้ได้เลย
โดยเฉพาะช่วงตอนกลางคืนก่อนนอนนี่ผมแทบจะโดนทุกคืนครับ
คือโดยปกติแล้วผมจะสวดมนต์และนั่งสมาธิก่อนนอนเป็นประจำ
จากนั้นจึงเข้านอน
ซึ่งหากผมสงบใจได้ระหว่างนั่งสมาธิผมจะโดนแน่นอนครับ
ไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง ส่วนใหญ่ท่านจะทำโครมครามกับข้าวของๆท่าน
ผมก็ต้องละสติมาฟังท่านก่อน
แล้วพอผมตัดสินใจเอนหลังลง
เพื่อนอนหลับท่านก็จะเงียบไปครับ
แต่พอผมเริ่มพริ้มหลับเท่านั้นแหละ
เอาแล้ว ท่านจะฟาดอะไรก็ไม่รู้โครมเข้าให้
ผมก็ต้องสะดุ้งตื่น
ท่านจะวนทำอยู่อย่างนี้จนกว่าผมจะเริรมฟุ้งซ่านจนขุ่นมัวและเศร้าหมองไป
บางทีก็เป็นเสียงจามเสียงไอแทน
ผมจะโดนอย่างนี้แทบทุกคืนครับเป็นมานับประมาณครึ่งปีได้มั้งครับ
แต่เพิ่งมาหนักเอาเมื่อประมาณ2-3เดือนที่ผ่านมา
ในบางครั้งที่ท่านเอาจริงด้วยวิธีนี้ผมแทบไม่ได้นอนหลับเลย
ผมเคยอดนอนติดต่อกันเป็นเวลาถึง2วัน2คืนมาแล้วด้วยวิธีนี้ของท่าน
ในตอนนั้นผมโกรธท่านมากครับจนถึงขั้นอยากทำร้ายร่างกายท่าน(แม่แท้ๆ)
แต่ผมมาคิดได้ว่าคงเป็นบททดสอบของสวรรค์ก็ต้องทนกันไป
และต้องฟังธรรมะเพิ่มเติมเพื่อปลอบประโลมใจตนให้คิดดีขึ้นมาให้ได้
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ท่านหยุดกรรมวิธีใหม่ที่มีประสิทธิภาพในการรบกวนนี้ได้
ผมยอมรับว่าแพ้ทางท่านอย่างแรงครับและไม่สามารถแก้ไขปัญหาด้วยตนเองได้เลยครับ
เลยต้องมาขอความเมตตาขอความช่วยเหลือจากทุกๆคนที่ได้เข้ามาอ่าน
เผื่อท่านอาจแก้ไขปัญหาความทุกข์ยากนี้ได้ดีกว่าผม
ความจริงผมเคยพูดกับท่านตรงๆตามที่เล่ามาแล้วนี่แหละครับ
ซึ่งเป็นช่วงแรกๆที่ท่านเริ่มใช้ไม้นี้กับผม
ผมได้รับคำตอบจากปากท่านว่า
"แค่นี้แกยังทนไม่ได้ต่อไปแก่จะทนอะไรฉันได้"
"มันเป็นกรรมที่แกต้องได้รับอย่างเหมาะสมแล้ว"
"ฉันจะไม่ปล่อยแก หากแกสุดจะทนแล้วแกก็ไสหัวออกไปจากบ้านฉัน"
ประมาณนั้น
ผมก็ยามยามพูดดีๆแต่ท่านก็โต้เถียงพร้อมร้องไห้ฟูมฟาย
ผมต้องรู้สึกว่าตัวเองผิดเต็มเปาเข้าให้อีกแล้ว
หากทุกคนสงสัยว่าแม่รู้วาระจิตของผมได้อย่างไร
ผมก็ไม่รู้จะหาเหตุผลมาอธิบายอย่างไรกับทุกคนดี
(ตอนแรกที่ผมนั่งสมาธิพัฒนาปัญญาก็เพื่อนำมาแก้ปัญหานี้)
แต่เอาเป็นว่าท่านรู้แน่ๆก็พอครับ
ผมเครียดมากนะครับ เครียดมานานแล้วด้วย
ใครมีความคิดดีๆก็ช่วยออกความเห็นกันได้ครับ ถือว่าช่วยคน
รบกวนขอความช่วยเหลือจากพี่น้องชุมชนพันทิปหน่อยครับ
แต่มีปัญหาเรื่องการได้รับการรบกวนจากคุณแม่ของผมเองครับ
คือท่านมักชอบรบกวนเมื่อผมเคลิ้มหลับ
ด้วยการส่งเสียงดังหรือทำอะไรให้มีเสียงดังเพื่อเป็นการรบกวนผมครับ
ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าท่านรู้ได้อย่างไรว่า
ในตอนนี้ใจผมสงบแล้วนะ หรือใจผมเป็นปกติแล้วนะ
จะต้องพยายามรบกวนให้หงุดหงิดใจให้ได้เลย
โดยเฉพาะช่วงตอนกลางคืนก่อนนอนนี่ผมแทบจะโดนทุกคืนครับ
คือโดยปกติแล้วผมจะสวดมนต์และนั่งสมาธิก่อนนอนเป็นประจำ
จากนั้นจึงเข้านอน
ซึ่งหากผมสงบใจได้ระหว่างนั่งสมาธิผมจะโดนแน่นอนครับ
ไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง ส่วนใหญ่ท่านจะทำโครมครามกับข้าวของๆท่าน
ผมก็ต้องละสติมาฟังท่านก่อน
แล้วพอผมตัดสินใจเอนหลังลง
เพื่อนอนหลับท่านก็จะเงียบไปครับ
แต่พอผมเริ่มพริ้มหลับเท่านั้นแหละ
เอาแล้ว ท่านจะฟาดอะไรก็ไม่รู้โครมเข้าให้
ผมก็ต้องสะดุ้งตื่น
ท่านจะวนทำอยู่อย่างนี้จนกว่าผมจะเริรมฟุ้งซ่านจนขุ่นมัวและเศร้าหมองไป
บางทีก็เป็นเสียงจามเสียงไอแทน
ผมจะโดนอย่างนี้แทบทุกคืนครับเป็นมานับประมาณครึ่งปีได้มั้งครับ
แต่เพิ่งมาหนักเอาเมื่อประมาณ2-3เดือนที่ผ่านมา
ในบางครั้งที่ท่านเอาจริงด้วยวิธีนี้ผมแทบไม่ได้นอนหลับเลย
ผมเคยอดนอนติดต่อกันเป็นเวลาถึง2วัน2คืนมาแล้วด้วยวิธีนี้ของท่าน
ในตอนนั้นผมโกรธท่านมากครับจนถึงขั้นอยากทำร้ายร่างกายท่าน(แม่แท้ๆ)
แต่ผมมาคิดได้ว่าคงเป็นบททดสอบของสวรรค์ก็ต้องทนกันไป
และต้องฟังธรรมะเพิ่มเติมเพื่อปลอบประโลมใจตนให้คิดดีขึ้นมาให้ได้
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ท่านหยุดกรรมวิธีใหม่ที่มีประสิทธิภาพในการรบกวนนี้ได้
ผมยอมรับว่าแพ้ทางท่านอย่างแรงครับและไม่สามารถแก้ไขปัญหาด้วยตนเองได้เลยครับ
เลยต้องมาขอความเมตตาขอความช่วยเหลือจากทุกๆคนที่ได้เข้ามาอ่าน
เผื่อท่านอาจแก้ไขปัญหาความทุกข์ยากนี้ได้ดีกว่าผม
ความจริงผมเคยพูดกับท่านตรงๆตามที่เล่ามาแล้วนี่แหละครับ
ซึ่งเป็นช่วงแรกๆที่ท่านเริ่มใช้ไม้นี้กับผม
ผมได้รับคำตอบจากปากท่านว่า
"แค่นี้แกยังทนไม่ได้ต่อไปแก่จะทนอะไรฉันได้"
"มันเป็นกรรมที่แกต้องได้รับอย่างเหมาะสมแล้ว"
"ฉันจะไม่ปล่อยแก หากแกสุดจะทนแล้วแกก็ไสหัวออกไปจากบ้านฉัน"
ประมาณนั้น
ผมก็ยามยามพูดดีๆแต่ท่านก็โต้เถียงพร้อมร้องไห้ฟูมฟาย
ผมต้องรู้สึกว่าตัวเองผิดเต็มเปาเข้าให้อีกแล้ว
หากทุกคนสงสัยว่าแม่รู้วาระจิตของผมได้อย่างไร
ผมก็ไม่รู้จะหาเหตุผลมาอธิบายอย่างไรกับทุกคนดี
(ตอนแรกที่ผมนั่งสมาธิพัฒนาปัญญาก็เพื่อนำมาแก้ปัญหานี้)
แต่เอาเป็นว่าท่านรู้แน่ๆก็พอครับ
ผมเครียดมากนะครับ เครียดมานานแล้วด้วย
ใครมีความคิดดีๆก็ช่วยออกความเห็นกันได้ครับ ถือว่าช่วยคน