ก่อนอื่นนะครับ ผมรู้สึกดีใจที่เวลาเข้าเล่น Social Network พบว่าประชากรส่วนใหญ่เท่าที่เห็นนั้นมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาก ฐานะดีเรียกว่ารวยก็ได้ หลายคนใช้ชีวิตสุขสบาย มีตังใช้ มีรถแพงๆขับ เที่ยวเมืองนอกทุกเดือน ความสุขที่หาได้ครึ่งนึงเกิดจากการใช้เงินภายในประเทศไทย ยกให้อีกครึ่งนึงคือการไปเที่ยวต่างประเทศ
สิ่งที่ผมมีความสงสัยคือ คนกลุ่มนี้มีชีวิตที่ดีเหมือนขายฝันขนาดนั้น แต่เวลามีประเด็นอะไรสำคัญๆในสังคม คนกลุ่มนี้จะมาแสดงความคิดเห็นแนวพวกเค้าได้รับผลกระทบมากจากปัญหาสังคมมาก ซึ่งผมดูแล้วไม่เข้าใจว่าพวกเขาทุกข์อะไร มันไม่น่าใช่ ทั้งที่ชีวิตโครตดี กินสตาร์บัคส์ทุกวัน กินของแพงๆ ว่างก็เที่ยวเมืองนอก ขับรถหรูกลับที่พัก มีบ้านกว้างๆ กลุ่มเพื่อนๆปาร์ตี้ไฮโซ มีสังคมที่โครตดี พวกเค้าทุกข์อะไรกับประเทศไทยถึงเที่ยวบ่นเที่ยวดูถูกคนอื่นหรือปัญหานั้น หรือแค่เสพข่าวแย่ๆแล้วเลยเกิดความชังกัน
เทียบกับคนที่ลำบากจริงๆ ต้องคอยนั้งรถเมล์ไปทำงาน เงินเดือนก็น้อย รถก็ไม่มีขับ เสี่ยงโดนปล้นโดนจี้มากว่า ที่อยู่อาศัยก็อยู่ตามสภาพ เจอทั้งสิ่งไม่ดียาเสพติด นักเลงและอื่น โอกาศเจอปัญหาจริงๆมากกว่าหลายเท่า ผมเรียกแบบนี้ว่าความทุกข์ครับ ถ้าพวกเขาจะออกมาโวยวายถึงความลำบากในชีวิตผมคงเห็นใจและยอมรับมากกว่า แต่กับคนกลุ่มบนผมคงไม่เข้าใจครับว่าเค้าทุกข์อะไร ไม่เข้าใจหลายความคิดเห็นที่ทำเหมือนเคยเจอปัญหามาเยอะ(หรืออ่านเสพข่าวแย่ๆมาเยอะ)
ลองเทียบกันดูครับ
-นั่งรถเมล์กับขับรถหรูไปเรียนไปทำงานความปลอดภัยก็ต่างกันแล้ว
-เงินเดือนร้ายได้ต่างกันมาก
-สั้งคมแน่นอนคนกลุ่มแรกคงได้อยู่ที่สภาพแวดล้อมดีๆกว่า
-กลุ่มไหนมีโอกาศถูกจี้ปล้นมากกว่ากันลองเปรียบเทียบดูครับ (ถ้าไม่พลาดไปที่เปลี่ยวจริง)
ผมพูดในฐานะคนร้ายได้น้อยครับ อยู่บ้านเล็กๆมีคนขายยาบ้าและเด็กแว้นเป็นเพื่อนบ้าน อยู่แบบอึกอัดทุกวัน มันคงเป็นความทุกข์เช่นกัน ฐานะต่างมันอาจทำให้เจอปัญหาคนละอย่างครับ แต่ผมยังคงยืนยันอยู่ประเทศไทยมีเงินเยอะๆรวยๆ ยังไงก็มีความสุขอยู่ดี การดิ้นรนเพื่อให้รอดกับการเกิดมามามีพร้อมมันต่างกันครับ
ผมคิดว่าพวกเขามีชีวิตที่ดีๆก็ดีอยู่แล้ว แต่ทำไมพยายามที่จะแสดงออกในประเด็นต่างๆใน Social Network ว่าฉันทุกข์กับที่นี่เหลือเกิน เบื่อปัญหาภายในประเทศ ทั้งที่ก็ใช้เงินซื้อความสุขภายในประเทศไทย ถ้าอยู่เมืองนอกก็แยกเป็นอีกกรณีนึง เวลาอ่านความคิดเห็นคนกลุ่มนี้มันเลยรู้สึกว่าพยายามทำให้เหมือนว่าได้รับผลกระทบปัญสังคมมากมาย ทั้งที่ยังมีเวลาถ่ายรูปว่างหาความสุขแทบไม่ต้องเจอเรื่องๆแย่ในชีวิตจริงๆมากขนาดนั้น
สิ่งที่ผมอยากสื่อคือ คนที่มีชีวิตที่ดีอยู่แล้วไม่ต้องพยาทำเหมือนกับว่าผ่านเรื่องแย่ๆมาเยอะอะไรขนาดนั้นหรอกครับ เข้าใจว่าคงหวังดีอยากให้แก้ปัญหาแต่มันดูไม่เหมือน แต่พวกเค้ายังไงก็ไม่มีวันเข้าใจหรือเจอหนักเท่าคนที่ลำบากจริงๆแบบในข่าวที่คนแชร์ทั่วไปหรอกครับ สุดท้ายก็แค่โชว์ว่ามีโอกาสมากกว่าคนอื่น เช่น อยู่ไทยมันแย่นี่ถ้าเรียนจบก็กำลังจะไปอยู่ญี่ปุ่นหรืออเมริกาอื่นๆ จบที่การต้องออกไปจากประเทศไทยทุกครั้ง มันคงไม่ได้ช่วยแก้ปัญก็แค่บอกว่าฉันจะหนีไปที่อืน มันก็เป็นการบอกไปในตัวแล้วว่าพวกเค้าจะไม่ต้องเจอปัญหาที่ไทยจะไปอยู่ที่อื่นแล้ว ส่วนคนจนที่ไม่มีโอกาสก็อยู่ทนต่อไป
ผมตั้งกระทู้แบบนี้ผมเตรียมใจไว้แล้วครับ ผมอาจเข้าใจอะไรผิดไปเยอะหรือยังไงเพราะไม่เคยมีเพื่อนมีสังคมที่สวยหรูแบบที่กล่าวไป ก็อยากให้มาช่วยกันแสดงความคิดเห็นอธิบายเพิ่มเติมครับ ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็น
ผมสงสัยคนที่ใช้ชีวิตโครตสวยหรู แต่ชอบพูดเหมือนตัวเองเจอปัญหาในประเทศไทยเยอะมาก
สิ่งที่ผมมีความสงสัยคือ คนกลุ่มนี้มีชีวิตที่ดีเหมือนขายฝันขนาดนั้น แต่เวลามีประเด็นอะไรสำคัญๆในสังคม คนกลุ่มนี้จะมาแสดงความคิดเห็นแนวพวกเค้าได้รับผลกระทบมากจากปัญหาสังคมมาก ซึ่งผมดูแล้วไม่เข้าใจว่าพวกเขาทุกข์อะไร มันไม่น่าใช่ ทั้งที่ชีวิตโครตดี กินสตาร์บัคส์ทุกวัน กินของแพงๆ ว่างก็เที่ยวเมืองนอก ขับรถหรูกลับที่พัก มีบ้านกว้างๆ กลุ่มเพื่อนๆปาร์ตี้ไฮโซ มีสังคมที่โครตดี พวกเค้าทุกข์อะไรกับประเทศไทยถึงเที่ยวบ่นเที่ยวดูถูกคนอื่นหรือปัญหานั้น หรือแค่เสพข่าวแย่ๆแล้วเลยเกิดความชังกัน
เทียบกับคนที่ลำบากจริงๆ ต้องคอยนั้งรถเมล์ไปทำงาน เงินเดือนก็น้อย รถก็ไม่มีขับ เสี่ยงโดนปล้นโดนจี้มากว่า ที่อยู่อาศัยก็อยู่ตามสภาพ เจอทั้งสิ่งไม่ดียาเสพติด นักเลงและอื่น โอกาศเจอปัญหาจริงๆมากกว่าหลายเท่า ผมเรียกแบบนี้ว่าความทุกข์ครับ ถ้าพวกเขาจะออกมาโวยวายถึงความลำบากในชีวิตผมคงเห็นใจและยอมรับมากกว่า แต่กับคนกลุ่มบนผมคงไม่เข้าใจครับว่าเค้าทุกข์อะไร ไม่เข้าใจหลายความคิดเห็นที่ทำเหมือนเคยเจอปัญหามาเยอะ(หรืออ่านเสพข่าวแย่ๆมาเยอะ)
ลองเทียบกันดูครับ
-นั่งรถเมล์กับขับรถหรูไปเรียนไปทำงานความปลอดภัยก็ต่างกันแล้ว
-เงินเดือนร้ายได้ต่างกันมาก
-สั้งคมแน่นอนคนกลุ่มแรกคงได้อยู่ที่สภาพแวดล้อมดีๆกว่า
-กลุ่มไหนมีโอกาศถูกจี้ปล้นมากกว่ากันลองเปรียบเทียบดูครับ (ถ้าไม่พลาดไปที่เปลี่ยวจริง)
ผมพูดในฐานะคนร้ายได้น้อยครับ อยู่บ้านเล็กๆมีคนขายยาบ้าและเด็กแว้นเป็นเพื่อนบ้าน อยู่แบบอึกอัดทุกวัน มันคงเป็นความทุกข์เช่นกัน ฐานะต่างมันอาจทำให้เจอปัญหาคนละอย่างครับ แต่ผมยังคงยืนยันอยู่ประเทศไทยมีเงินเยอะๆรวยๆ ยังไงก็มีความสุขอยู่ดี การดิ้นรนเพื่อให้รอดกับการเกิดมามามีพร้อมมันต่างกันครับ
ผมคิดว่าพวกเขามีชีวิตที่ดีๆก็ดีอยู่แล้ว แต่ทำไมพยายามที่จะแสดงออกในประเด็นต่างๆใน Social Network ว่าฉันทุกข์กับที่นี่เหลือเกิน เบื่อปัญหาภายในประเทศ ทั้งที่ก็ใช้เงินซื้อความสุขภายในประเทศไทย ถ้าอยู่เมืองนอกก็แยกเป็นอีกกรณีนึง เวลาอ่านความคิดเห็นคนกลุ่มนี้มันเลยรู้สึกว่าพยายามทำให้เหมือนว่าได้รับผลกระทบปัญสังคมมากมาย ทั้งที่ยังมีเวลาถ่ายรูปว่างหาความสุขแทบไม่ต้องเจอเรื่องๆแย่ในชีวิตจริงๆมากขนาดนั้น
สิ่งที่ผมอยากสื่อคือ คนที่มีชีวิตที่ดีอยู่แล้วไม่ต้องพยาทำเหมือนกับว่าผ่านเรื่องแย่ๆมาเยอะอะไรขนาดนั้นหรอกครับ เข้าใจว่าคงหวังดีอยากให้แก้ปัญหาแต่มันดูไม่เหมือน แต่พวกเค้ายังไงก็ไม่มีวันเข้าใจหรือเจอหนักเท่าคนที่ลำบากจริงๆแบบในข่าวที่คนแชร์ทั่วไปหรอกครับ สุดท้ายก็แค่โชว์ว่ามีโอกาสมากกว่าคนอื่น เช่น อยู่ไทยมันแย่นี่ถ้าเรียนจบก็กำลังจะไปอยู่ญี่ปุ่นหรืออเมริกาอื่นๆ จบที่การต้องออกไปจากประเทศไทยทุกครั้ง มันคงไม่ได้ช่วยแก้ปัญก็แค่บอกว่าฉันจะหนีไปที่อืน มันก็เป็นการบอกไปในตัวแล้วว่าพวกเค้าจะไม่ต้องเจอปัญหาที่ไทยจะไปอยู่ที่อื่นแล้ว ส่วนคนจนที่ไม่มีโอกาสก็อยู่ทนต่อไป
ผมตั้งกระทู้แบบนี้ผมเตรียมใจไว้แล้วครับ ผมอาจเข้าใจอะไรผิดไปเยอะหรือยังไงเพราะไม่เคยมีเพื่อนมีสังคมที่สวยหรูแบบที่กล่าวไป ก็อยากให้มาช่วยกันแสดงความคิดเห็นอธิบายเพิ่มเติมครับ ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็น