เนื่องจากเมื่อคืนตี 1 แล้วยังไม่ง่วง ก็เลยขี่รถไปกับแฟนไปทานแมคโดนัลด์ สาขาก่อนถึงทางกลับรถหน้าเมกะบางนา ก็นั่งทานนั่งคุยกันไม่รู้ถึงกี่โมงก็กลับบ้านเข้านอน ประมาณ 6 โมงเช้าตื่นมาหากระเป๋าสตางค์ไม่เจอ นั่งนึกแล้วก็นึกได้ว่าน่าจะลืมไว้ตรงเก้าอี้ที่นั่ง เพราะวางไว้ข้างตัว แล้วเดินออกมาจากแม็คก็ถือโทรศัพท์ออกมาอย่างเดียว นึกได้อย่างนั้นก็เลยรีบพากันไปที่แม็คอีกครั้ง ก็ร้อนใจพอสมควรเพราะเพิ่งกดเงินออกมา และบัตรต่างๆก็อยู่ในนั้นทั้งหมด พอไปถึงถามพนักงานที่เคาเตอร์ เค้าก็รู้กันทันที เอาจริงๆเหมือนรู้ทุกคน (ขอชมผจก.สาขาที่อบรมพนง.ได้ดี สื่อสารงานกันดีมากๆค่ะ) สักพักก็มีพนง.เดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์ที่เก็บไว้อย่างดีมาให้ เราก็ยกมือไหว้ขอบคุณพนง.ทุกคน โดยเฉพาะน้องผู้หญิง หน้าตาน่ารักที่เป็นคนเก็บได้ ถ้ามองป้ายชื่อไม่ผิด น้องชื่อ กมลวรรณ ค่ะ และผจก.สาขา (เดาว่าใช่ เพราะแต่งกายไม่เหมือนท่านอื่น) ออกมาพบลูกค้าด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม ฝากให้ผู้บริหารของแม็คโดนัลด์รับทราบและฝากความขอบคุณ ชื่นชม ให้กับพนง.ทุกท่านของสาขานี้ด้วยค่ะ
ไม่ทราบชื่อสาขา แต่เป็นแม็คโดนัลด์ไดร์ฟทรู ที่อยู่ในปั้ม และอยู่ก่อนถึงสะพานกลับรถหน้าเมกะบางนา พนง.สาขานี้บริการดีมากๆค่ะ แม้ว่าจะสั่งมากสั่งน้อย แต่การบริการดีมาก สุภาพ ยิ้มแย้ม ใส่ใจลูกค้า ทุกๆครั้งที่เราไปทานเลย ขอขอบคุณและชื่นชมจากใจจริงๆค่ะ ขอบคุณค่ะ
ขอขอบคุณ พนง. Mcdonald's ค่ะ
ไม่ทราบชื่อสาขา แต่เป็นแม็คโดนัลด์ไดร์ฟทรู ที่อยู่ในปั้ม และอยู่ก่อนถึงสะพานกลับรถหน้าเมกะบางนา พนง.สาขานี้บริการดีมากๆค่ะ แม้ว่าจะสั่งมากสั่งน้อย แต่การบริการดีมาก สุภาพ ยิ้มแย้ม ใส่ใจลูกค้า ทุกๆครั้งที่เราไปทานเลย ขอขอบคุณและชื่นชมจากใจจริงๆค่ะ ขอบคุณค่ะ