สวัสดีครับ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผม เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ
ผมเป็นเพื่อนเขาครับ เอ่อ..แต่ก็ไม่ได้สนิทอะไรมากเพราะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน เขาเป็นคนร่าเริงครับไม่หยิ่งแต่ก้ไม่ได้เฟรนรี่ เขาแอบชอบรุ่นพี่คนนึงครับเหมือนรุ่นพี่คนนั้นเข้ามาคุยกับเขาแต่รุ่นพี่แค่ทะเลาะกะแฟนแล้วมาคุยเล่นๆหรือจริงๆก็ไม่รู้แล้วรุ่นพี่คนนั้นก็เทเขาแล้วกับไปคบกะแฟน
ผมก็เป็นคนนึงที่คอยปลอบเขาครับ เวลาเขาเศร้าหรืออะไรเขาก้จะปรึกษาผม ผมก็ตอบแบบเพื่อนอ่ะครับ กลัวเขารู้ว่าผมชอบแล้วเขาลำบากใจ จากนั้นผมก้พยายามทำให้เขายิ้มบ่อยๆครับ แล้วพอวันปีใหม่รุ่นพี่คนนั้นเขาก้ทักมาคุย เขาก้มาบ่นกะผมว่า สงสัยเขาคงเมา แต่เขาก้ยิ้มดูมีความสุขมากๆเลยครับ จากนั้นผมก็รู้นะครับว่าทำดีขนาดไหนไม่ใช่มันก้ไม่ใช่ ผมก้ค่อยๆออกไปจากชีวิตเขานะครับ แต่เขาก็ทำเป็นคุยดีกับผม ทั้งที่เวลาเปิดเพลงเศร้าเขาก็ยังนึกถึงรุ่นพี่คนนั้นอยู่ ผมควรตัดใจไปเลยรึเปล่า? ผมควรให้คนอื่นเข้ามารึเปล่า? ผมต้องทำยังไง?
ตัวสำรอง?!
ผมเป็นเพื่อนเขาครับ เอ่อ..แต่ก็ไม่ได้สนิทอะไรมากเพราะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน เขาเป็นคนร่าเริงครับไม่หยิ่งแต่ก้ไม่ได้เฟรนรี่ เขาแอบชอบรุ่นพี่คนนึงครับเหมือนรุ่นพี่คนนั้นเข้ามาคุยกับเขาแต่รุ่นพี่แค่ทะเลาะกะแฟนแล้วมาคุยเล่นๆหรือจริงๆก็ไม่รู้แล้วรุ่นพี่คนนั้นก็เทเขาแล้วกับไปคบกะแฟน
ผมก็เป็นคนนึงที่คอยปลอบเขาครับ เวลาเขาเศร้าหรืออะไรเขาก้จะปรึกษาผม ผมก็ตอบแบบเพื่อนอ่ะครับ กลัวเขารู้ว่าผมชอบแล้วเขาลำบากใจ จากนั้นผมก้พยายามทำให้เขายิ้มบ่อยๆครับ แล้วพอวันปีใหม่รุ่นพี่คนนั้นเขาก้ทักมาคุย เขาก้มาบ่นกะผมว่า สงสัยเขาคงเมา แต่เขาก้ยิ้มดูมีความสุขมากๆเลยครับ จากนั้นผมก็รู้นะครับว่าทำดีขนาดไหนไม่ใช่มันก้ไม่ใช่ ผมก้ค่อยๆออกไปจากชีวิตเขานะครับ แต่เขาก็ทำเป็นคุยดีกับผม ทั้งที่เวลาเปิดเพลงเศร้าเขาก็ยังนึกถึงรุ่นพี่คนนั้นอยู่ ผมควรตัดใจไปเลยรึเปล่า? ผมควรให้คนอื่นเข้ามารึเปล่า? ผมต้องทำยังไง?