สวัสดีคะ กระทู้นี้เป็นกระทุ้แรกของเราเลยคะ ปกติได้แต่อ่าน แต่วันนี้มีเรื่องราวที่ค้างคาใจมากๆจะมาเล่าให้ทุกคนได้อ่าน เผื่อว่าวันนึงคนที่เราตามหาเค้าจะได้มาอ่านกระทู้นี้ของเราหรืออาจจะมีใครสักคนนึงในพันทิปรู้จักเค้าบ้าง ปล. มีรูปคะ แต่เป็นรูปที่แอบถ่ายเค้ามา 5555
เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เพื่อนเราลากเราไปเยาวราชคะ ซึงบอกก่อนเลยว่าเราอยู่แถวมหาลัยย่านบางนา ไกลใช่มั้ยละ แอบขี้เกียจ55555 แต่ก็เอา ไหนๆเพื่อนชวนแล้วไปก็ไป ดีกว่าอยู่ที่ห้อง ตกลงไปก็ออกเดินทางคะ เราไปกัน4คน จะมี ดาว เมย์ มิ้น ละก็เรา ไปถึงเยาวราชก็4ทุ่มได้ละ เดินคะ เดินหาของกินไปเรื่อยๆจนตกลงปลงใจที่ผัดไทยกุ้งสด อยู่ในซอยเล็กๆ อร่อยดี 5555 แน่นอนคะ มีของคาวแล้วต้องมีของหวาน ซึ่งหากเทียบแล้วในกลุ่ม เราจะเป็นคนที่มาเยาวราชบ่อยที่สุดแล้วคะ คือรู้ทุกร้าน ร้านไหนอร่อยไม่อร่อย ก็พาเพื่อนไปกินของหวานคะ ร้านประจำสมัยมีแฟน 55555 จบไปปีนึงละคะ อย่างกะมาตามรอยแฟนเก่า เศร้าไปสิ 😭 กลับมาเข้าเรื่องต่อ ปกติมากี่ครั้งก็สั่งแต่เต้าทึงเย็น ก็สั่งไปคะ เราก็มานั่งรอที่โต๊ะ แต่เพื่อนยังคงวุ่นวายกับคำที่ว่า กินอะไรดี อะไรอร่อย เราก็นั่งเล่นไอแพดไปคะ ปัดทินเดอร์ 55555 สายตาก็หันไปเห็นคะ หนุ่มคนนึงใส่แว่นคะ น่าจะเป็นแว่นสายตา ใส่หมวก หน้าตาตี๋ๆหน่อย ปกติไม่ใช่สเป็คแบบนี้เลยคะ แต่คนนี้คือเค้าคุยกับเพื่อนละเค้าก็ยิ้ม เราเหมือนตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะเลยคะ เพื่อนก็เรียก อะ! เต้าทึงของ หันไปอีกทีคือเค้าเดินผ่านไปแล้ว ก็คิดไปว่าเอ้อ เค้าเป็นใครไม่รู้จักนี่ ช่างเถอะ กินดีกว่า(เรื่องกินเรื่องใหญ่) ทำท่าจะตักเต้าทึงเข้าปากเลยคะ หันไป เอ๊ะ! เค้าเดินกลับมากินขนมหวานร้านเดียวกับเราคะ เขินมากเลย ณ ตอนนั้น คือหันไปเห็นเค้ายิ้มละคือเราเขินมาก จนหันไปคุยกับเพื่อนคะ
เรา: คนนั้นน่ารักเนอะ
เมย์: ใครอะ คนไหนๆ
เรา: นั่นไงโต๊ะนั้น
ดาว: อ๋อ คนที่ใส่แว่นหรอ
เรา: อื้อออ น่ารักอะ อยากรู้จักจัง
มิ้น: เค้าอาจจะเป็นเกย์ละมากับแฟนก็ได้นะ
*(เค้ามากับเพื่อนผู้ชายอีกคนนึงคะ ผมฟูๆหน่อย)
เรา: บ้า ไม่ใช่หรอก เมย์ไปขอเบอร์ให้หน่อย
เมย์: เดี๋ยวนี้เค้าไม่ขอเบอร์กันแล้วแก
เรา: อยากรู้จักอะ น่ารัก 55555 แต่ถ้าเดินไปขอแล้วเค้าบอกว่า อ๋อ มากับแฟนครับ หน้าแตกเก็บเศษหน้ากลับไม่ทันเลยนะ
ทุกคนก็ขำกัน** เค้านั่งอยู่โต๊ะข้างๆนะ แต่กลุ่มเราจะพูดภาษาใต้กัน คิดว่าเค้าคงฟังไม่ออก มั้ง 5555
เราก็ถามเพื่อนนะว่าจะไปเดินเที่ยวต่อข้าวสาร ทุกคนตกลง แต่ใจเรายังค้างคา เราอยากจะเข้าไปทำความรู้จักเค้านะ แต่เราอาย5555ใจไม่กล้าพอ (ตัวเราเองเราว่าก็ไม่ได้ขี้เหร่นะ ก็พอจะไปวัดไปวากับเค้าได้นี่แหละ แต่คือเราไม่ขาวไง ตัวเล็กๆ) ก็โอเค ตกลงที่จะไปข้าสารกัน ไปจ่ายตังค่าขนมหวาน ก็เดินไปจ่ายตรงหน้าร้านที่เค้านั่งอยู่นั่นแหละคะ แอบหันไปมอง โอ้ยยยแก เค้ายิ้มน่ารักมากกก จากนั้นก็เดินมาโบกตุ๊กๆ (คืออยากนั่ง) ตกลงราคาเรียบร้อยก็ขึ้นรถคะ หน้าร้านขนมหวานนั่นแหละ เราขึ้นเป็นคนแรก เบี่ยงตัวไปนั่งพื้นคะ กลัวเพื่อนจะนั่งกันไม่พอ ด้วยความที่เป็นคนตัวเล็ก นั่งตรงไหนก็ได้ รถกำลังเคลื่อนตัวออก
" จุดพี๊คมันอยู่ตรงนี้ละคะ" เค้าโบกมือบ๊ายบายเราอะ คือแบบเห้ยยย เค้าบ๊ายบายเรา เราก็บ๊ายบายกลับทันทีคะ ใจนี่เริ่มคิดแล้ว ทำยังไงดี เอายังไงดี จะหยุดรถแล้วลงไปขอไลน์หรืออะไรก็ได้ที่จะทำความรู้จักเค้า แต่สุดท้ายเราก็มัวแต่คิดคะ รถมันก็ไปเรื่อยๆ จนไปถึงข้าวสาร ใจเราไม่นิ่งเลยคะ กระวนกระวายมาก อยากที่จะรู้จักเค้า เราเดินที่ข้าวสารได้ประมาน30นาที เรากลับมาเดินเยาวราชอีกคะ คิดในใจหวังว่าจะเจอเค้า แต่มันสายไปแล้วคะ เค้าน่าจะกลับไปแล้ว ได้แต่ถามตัวเองเลยคะ ทำไมถึงไม่กล้าๆหน่อย ถ้ากล้าๆหน่อยคงจะได้รู้จักไปแล้ว อาจจะได้คำตอบกลับมาว่า เรามีแฟนแล้ว มันก็ยังดีกว่าได้แค่โบกมือบ๊ายบายแล้วก็จะไม่เจอกันอีก เสียใจมากคะ นั่งบ่นกับเพื่อนตลอดทางกลับห้องเลยว่ากูพลาดแล้ว เพราะกูใจไม่กล้าแท้ๆ แล้วจะทำยังไงให้ได้เจอเค้าอีก จะไปรอเค้าที่ร้านเต้าทึงทุกวันคงไม่ไหว😫 ใครพอจะรู้จักเค้าฝากบอกเค้าด้วยนะคะ เค้ายิ้มน่ารักมาก ถ้าเค้ามีแฟนแล้วก็ไม่เป็นไรคะ อย่างน้อยได้รู้ก็พอแล้ว
📌📌แอบถ่ายรูปเค้ามา ไม่เห็นหน้าอีกต่างหาก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
การตามหาใครคนนึงที่เราไม่รู้จัก!
เรื่องมีอยู่ว่า วันนี้เพื่อนเราลากเราไปเยาวราชคะ ซึงบอกก่อนเลยว่าเราอยู่แถวมหาลัยย่านบางนา ไกลใช่มั้ยละ แอบขี้เกียจ55555 แต่ก็เอา ไหนๆเพื่อนชวนแล้วไปก็ไป ดีกว่าอยู่ที่ห้อง ตกลงไปก็ออกเดินทางคะ เราไปกัน4คน จะมี ดาว เมย์ มิ้น ละก็เรา ไปถึงเยาวราชก็4ทุ่มได้ละ เดินคะ เดินหาของกินไปเรื่อยๆจนตกลงปลงใจที่ผัดไทยกุ้งสด อยู่ในซอยเล็กๆ อร่อยดี 5555 แน่นอนคะ มีของคาวแล้วต้องมีของหวาน ซึ่งหากเทียบแล้วในกลุ่ม เราจะเป็นคนที่มาเยาวราชบ่อยที่สุดแล้วคะ คือรู้ทุกร้าน ร้านไหนอร่อยไม่อร่อย ก็พาเพื่อนไปกินของหวานคะ ร้านประจำสมัยมีแฟน 55555 จบไปปีนึงละคะ อย่างกะมาตามรอยแฟนเก่า เศร้าไปสิ 😭 กลับมาเข้าเรื่องต่อ ปกติมากี่ครั้งก็สั่งแต่เต้าทึงเย็น ก็สั่งไปคะ เราก็มานั่งรอที่โต๊ะ แต่เพื่อนยังคงวุ่นวายกับคำที่ว่า กินอะไรดี อะไรอร่อย เราก็นั่งเล่นไอแพดไปคะ ปัดทินเดอร์ 55555 สายตาก็หันไปเห็นคะ หนุ่มคนนึงใส่แว่นคะ น่าจะเป็นแว่นสายตา ใส่หมวก หน้าตาตี๋ๆหน่อย ปกติไม่ใช่สเป็คแบบนี้เลยคะ แต่คนนี้คือเค้าคุยกับเพื่อนละเค้าก็ยิ้ม เราเหมือนตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะเลยคะ เพื่อนก็เรียก อะ! เต้าทึงของ หันไปอีกทีคือเค้าเดินผ่านไปแล้ว ก็คิดไปว่าเอ้อ เค้าเป็นใครไม่รู้จักนี่ ช่างเถอะ กินดีกว่า(เรื่องกินเรื่องใหญ่) ทำท่าจะตักเต้าทึงเข้าปากเลยคะ หันไป เอ๊ะ! เค้าเดินกลับมากินขนมหวานร้านเดียวกับเราคะ เขินมากเลย ณ ตอนนั้น คือหันไปเห็นเค้ายิ้มละคือเราเขินมาก จนหันไปคุยกับเพื่อนคะ
เรา: คนนั้นน่ารักเนอะ
เมย์: ใครอะ คนไหนๆ
เรา: นั่นไงโต๊ะนั้น
ดาว: อ๋อ คนที่ใส่แว่นหรอ
เรา: อื้อออ น่ารักอะ อยากรู้จักจัง
มิ้น: เค้าอาจจะเป็นเกย์ละมากับแฟนก็ได้นะ
*(เค้ามากับเพื่อนผู้ชายอีกคนนึงคะ ผมฟูๆหน่อย)
เรา: บ้า ไม่ใช่หรอก เมย์ไปขอเบอร์ให้หน่อย
เมย์: เดี๋ยวนี้เค้าไม่ขอเบอร์กันแล้วแก
เรา: อยากรู้จักอะ น่ารัก 55555 แต่ถ้าเดินไปขอแล้วเค้าบอกว่า อ๋อ มากับแฟนครับ หน้าแตกเก็บเศษหน้ากลับไม่ทันเลยนะ
ทุกคนก็ขำกัน** เค้านั่งอยู่โต๊ะข้างๆนะ แต่กลุ่มเราจะพูดภาษาใต้กัน คิดว่าเค้าคงฟังไม่ออก มั้ง 5555
เราก็ถามเพื่อนนะว่าจะไปเดินเที่ยวต่อข้าวสาร ทุกคนตกลง แต่ใจเรายังค้างคา เราอยากจะเข้าไปทำความรู้จักเค้านะ แต่เราอาย5555ใจไม่กล้าพอ (ตัวเราเองเราว่าก็ไม่ได้ขี้เหร่นะ ก็พอจะไปวัดไปวากับเค้าได้นี่แหละ แต่คือเราไม่ขาวไง ตัวเล็กๆ) ก็โอเค ตกลงที่จะไปข้าสารกัน ไปจ่ายตังค่าขนมหวาน ก็เดินไปจ่ายตรงหน้าร้านที่เค้านั่งอยู่นั่นแหละคะ แอบหันไปมอง โอ้ยยยแก เค้ายิ้มน่ารักมากกก จากนั้นก็เดินมาโบกตุ๊กๆ (คืออยากนั่ง) ตกลงราคาเรียบร้อยก็ขึ้นรถคะ หน้าร้านขนมหวานนั่นแหละ เราขึ้นเป็นคนแรก เบี่ยงตัวไปนั่งพื้นคะ กลัวเพื่อนจะนั่งกันไม่พอ ด้วยความที่เป็นคนตัวเล็ก นั่งตรงไหนก็ได้ รถกำลังเคลื่อนตัวออก
" จุดพี๊คมันอยู่ตรงนี้ละคะ" เค้าโบกมือบ๊ายบายเราอะ คือแบบเห้ยยย เค้าบ๊ายบายเรา เราก็บ๊ายบายกลับทันทีคะ ใจนี่เริ่มคิดแล้ว ทำยังไงดี เอายังไงดี จะหยุดรถแล้วลงไปขอไลน์หรืออะไรก็ได้ที่จะทำความรู้จักเค้า แต่สุดท้ายเราก็มัวแต่คิดคะ รถมันก็ไปเรื่อยๆ จนไปถึงข้าวสาร ใจเราไม่นิ่งเลยคะ กระวนกระวายมาก อยากที่จะรู้จักเค้า เราเดินที่ข้าวสารได้ประมาน30นาที เรากลับมาเดินเยาวราชอีกคะ คิดในใจหวังว่าจะเจอเค้า แต่มันสายไปแล้วคะ เค้าน่าจะกลับไปแล้ว ได้แต่ถามตัวเองเลยคะ ทำไมถึงไม่กล้าๆหน่อย ถ้ากล้าๆหน่อยคงจะได้รู้จักไปแล้ว อาจจะได้คำตอบกลับมาว่า เรามีแฟนแล้ว มันก็ยังดีกว่าได้แค่โบกมือบ๊ายบายแล้วก็จะไม่เจอกันอีก เสียใจมากคะ นั่งบ่นกับเพื่อนตลอดทางกลับห้องเลยว่ากูพลาดแล้ว เพราะกูใจไม่กล้าแท้ๆ แล้วจะทำยังไงให้ได้เจอเค้าอีก จะไปรอเค้าที่ร้านเต้าทึงทุกวันคงไม่ไหว😫 ใครพอจะรู้จักเค้าฝากบอกเค้าด้วยนะคะ เค้ายิ้มน่ารักมาก ถ้าเค้ามีแฟนแล้วก็ไม่เป็นไรคะ อย่างน้อยได้รู้ก็พอแล้ว
📌📌แอบถ่ายรูปเค้ามา ไม่เห็นหน้าอีกต่างหาก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้