เรารู้จักกับแฟนมา10กว่าปีเคยคบกันปีกว่าแล้วก็เลิกรากันไปต่างคนก็ต่างไปมีแฟนใหม่ เขาเป็นน้องเราปีนึง
เราเลิกกันมาเกือบปีแล้วเราต่างก็กลับมาโสดกันอีกครั้ง จนวันนึงเราก็มีโอกาสได้กลับมาคุยกันและตกลงที่จะกลับมาคบกันอีกครั้ง
หลังจากวันนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยจนตอนนี้ก็เกือบ4ปีแล้ว ช่วงปีแรกที่คบกันเขาก็แอบไปมีคนอื่น2ครั้งพอเราจับได้เราก็เลิก
แต่เขาก็จะมาขอโทษขอเราคืนดีทุกครั้ง เราก็ให้อภัยเขาจนครั้งที่2เขาสัญญากับเราว่าจะไม่ทำอีกจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
เวลาผ่านไปเขาก็ทำอย่างที่พูดไว้ได้จริงๆค่ะ บอกก่อนว่าเรามาเรียนต่างจังหวัดทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนวันๆเราก็จะคุยแต่กับเขา
ไม่ออกไปเที่ยวไหน เรียกได้ว่าเรียนกลับหอมาก็คุยกับเขา เสาร์-อาทิตย์วันว่างเราก็จะกลับไปหาเขาเป็นแบบนี้มาเกือบ3ปี
จนเริ่มเข้าปีที่4เราเริ่มมีเพื่อนสนิทมากขึ้นบ้างครั้งก็มีไปเที่ยวไปนั่งร้านนมบ้าง เริ่มคุยกับเขาน้อยลง เริ่มทะเลาะกันมากขึ้นเรื่อยๆ
สมันเขาเรียนเวลาเขาไปไหนทำไรกับเพื่อนเราก็จะรอคุยกับเขาตลอด แต่พอเขาเรียนจบเขาก็ชอบว่าเราเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
ทั้งๆที่เราก็ไม่มีใครนะ เราต่างเริ่มไม่เข้าใจกัน เราต่างเริ่มมีเหตุผลของตัวเอง คุยกันดีๆกี่ครั้งก็ไม่เคยเข้าใจกัน
ทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆเรื่อยมาจนเป็นเหมือนปัญหาสะสม ตอนนี้เรารู้สึกไม่อยากคุยกับเขา ไม่อยากเจอเขา
ไม่อยากทำอะไรเลย เพราะทุกครั้งที่ทะเลาะเราพยายามคุยเพื่อให้ดีแต่ดูเหมือนมันจะยิ่งแย่
เราไม่รู้ว่าจะต้องทำไง? เราอึดอัดที่เป็นแบบนี้ เราสับสนว่าจะเอางัยต่อใจนึงก็อยากเลิกให้จบๆ
แต่อีกใจก็คิดถึงเขาเป็นห่วงเขา ตอนนี้เราเครียดมากไม่รู้ว่าจะเอางัยต่อดี
ปล.เราเพิ่งเขียนกระทู้เป็นครั้งแรกหากผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะค่ะ😢
อยากทราบว่าอาการแบบนี้เรายังรักเขาอยู่ไหมค่ะ???
เราเลิกกันมาเกือบปีแล้วเราต่างก็กลับมาโสดกันอีกครั้ง จนวันนึงเราก็มีโอกาสได้กลับมาคุยกันและตกลงที่จะกลับมาคบกันอีกครั้ง
หลังจากวันนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยจนตอนนี้ก็เกือบ4ปีแล้ว ช่วงปีแรกที่คบกันเขาก็แอบไปมีคนอื่น2ครั้งพอเราจับได้เราก็เลิก
แต่เขาก็จะมาขอโทษขอเราคืนดีทุกครั้ง เราก็ให้อภัยเขาจนครั้งที่2เขาสัญญากับเราว่าจะไม่ทำอีกจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง
เวลาผ่านไปเขาก็ทำอย่างที่พูดไว้ได้จริงๆค่ะ บอกก่อนว่าเรามาเรียนต่างจังหวัดทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนวันๆเราก็จะคุยแต่กับเขา
ไม่ออกไปเที่ยวไหน เรียกได้ว่าเรียนกลับหอมาก็คุยกับเขา เสาร์-อาทิตย์วันว่างเราก็จะกลับไปหาเขาเป็นแบบนี้มาเกือบ3ปี
จนเริ่มเข้าปีที่4เราเริ่มมีเพื่อนสนิทมากขึ้นบ้างครั้งก็มีไปเที่ยวไปนั่งร้านนมบ้าง เริ่มคุยกับเขาน้อยลง เริ่มทะเลาะกันมากขึ้นเรื่อยๆ
สมันเขาเรียนเวลาเขาไปไหนทำไรกับเพื่อนเราก็จะรอคุยกับเขาตลอด แต่พอเขาเรียนจบเขาก็ชอบว่าเราเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
ทั้งๆที่เราก็ไม่มีใครนะ เราต่างเริ่มไม่เข้าใจกัน เราต่างเริ่มมีเหตุผลของตัวเอง คุยกันดีๆกี่ครั้งก็ไม่เคยเข้าใจกัน
ทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆเรื่อยมาจนเป็นเหมือนปัญหาสะสม ตอนนี้เรารู้สึกไม่อยากคุยกับเขา ไม่อยากเจอเขา
ไม่อยากทำอะไรเลย เพราะทุกครั้งที่ทะเลาะเราพยายามคุยเพื่อให้ดีแต่ดูเหมือนมันจะยิ่งแย่
เราไม่รู้ว่าจะต้องทำไง? เราอึดอัดที่เป็นแบบนี้ เราสับสนว่าจะเอางัยต่อใจนึงก็อยากเลิกให้จบๆ
แต่อีกใจก็คิดถึงเขาเป็นห่วงเขา ตอนนี้เราเครียดมากไม่รู้ว่าจะเอางัยต่อดี
ปล.เราเพิ่งเขียนกระทู้เป็นครั้งแรกหากผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยนะค่ะ😢