ค่ะสวัสดีนะค่ะ
เริ่มเลยแล้วกัน ฉันชื่อ w ๖นามสมุติ)ฉันเป็นคนตัวเล็ก ไม่ถือว่าขาว นิสัยบ้าๆบอๆ ฉันได้ไปเจอกับคนนึงที่เรียน sect เดียวกันตอนเข้าปีหนึ่งเฟรชชี่เลย เขาชื่อว่า O (นามสมมุติ) เขาเป็นผู้ชายที่ขาว แต่เตี้ยไปหน่อยอ่าา555 รู้สึกชอบยังไงไม่รู้ทั้งที่ตัวเองไม่ชอบผู้ชายเตี้ยเลย เวลาที่ได้เรียน sect นั้นก็คือดีใจได้เจอหน้าเขา เรราไม่เคยคุยกับเขาเลย และเขาก็ไม่เคยมองเราด้วย555 พอเรียนได้สักสี่เดือนเขาแอดเฟสเรามา อย่างงง เขาหาเฟสเราเจอได้ไง เก่งอ่ะ พอถึงสอบไฟนอลเทอมหนึ่ง เพื่อนของ o ก็มาบอกเราว่า oขอเบอเรา เราก็เห้ย (เขิลวะ)555 แต่เราก็ไม่ได้ให้ไปอ่ะ เป็นบ้าไรฟ่ะ แล้ววันนั้นแหละที่เพื่อน o บอกว่าขอเบอเรา ตอนเย็น o ก็ทักเฟสเรามา ความรู้สึกแบบโคตรดีใจ เราก็คุยกันเรื่อยๆอ่ะ เขาก็บอกว่าเขาชอบเรา โคตรพึ่งเข้าใจว่าการที่เราชอบไครสักคนแล้วเขาก็ชอบเราเหมือนกันอ่ะ555 คุยกันได้20วัน วันนั้นเป็นวันที่ต้องลงทะเบียนเรียน แล้วคือGE วิชาเราอ่ะเหมือนกัน เราแกล้งถามเขาว่าวิชานี้เรียนวันไหนกับอาจารย์อะไร คคืออยากลงเหมือนไง555 แต่ลงไม่ทัน แล้วความหวังก็เกิดขึ้น GE ไทย ที่o เรียนดันมีคนถอนออก เราเลยชวนเพื่อนลงเลย555 แล้วเราแกล้งถามo ว่าเรียนไทยวันไหนนะ เราลืม o ก็บอกว่าวันพฤ. 10:30 เราก็เลยถามว่าใช่ห้องนี้ไหม o ก็บอกว่าใช่ เราเลยเนียน บอกว่าเห้ยใช่อ่อsect เดียวกันเลย เขาบอกอ่อๆพรหมลิขิตป้าวเนี้ย (ป่าวเราเนียน) คือเห้ยกูแม้งร้ายเหมือนกันนี่หว่า55แล้วเขาก็กลับมาทักเราใหม่คุยกันได้เดือนนึง มันตรงกะวันลอยกระทงพอดี เขาชวนเราไปลอยกระทงด้วยแหละ>< คือเราพึ่งได้ใกล้ๆเขาครั้งแรก ตัวเย็นไปหมดเลย55 เขาพูดโคตรเก่ง สามารถพูดได้ทั้งวันเลยก็ว่าได้ กวนตีน ขี้แกล้ง เล่นแรงๆ หื้มมมม จะตายย ตั้งแต่วันนั้นที่เราได้ไปลอยกระทงด้วยกัน เราก็เจอกันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ ชวนกันไปกินข้าวบ้าง อย่างนี้ทุกๆวัน เขายอมขับมอไซค์ไปส่งที่บ้านเรา โดยที่เราไม่เคยขอ ทั้งที่บ้านเราอย่างไกล เขาทำแบบนี้เรื่อยๆจากที่ชอบก็กลายเป็นรักสะงั้น เราคุยกันเกือบสามเดือน เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป อ่านไม่ตอบบ้าง 3-4ชม.ตอบบ้าง ไม่ได้เจอกันเหมือนเมื่อก่อน จะเจอกันก้ต่อเมื่อเรียนไทย เราไม่ค่อยกล้ามองเขาเลย เรารู้สึกกลัวมากกกว่า เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าทั้งหมดนี้คือเขาเป็นอะไร เบื่อ หรือ ยังไง ไม่กล้าที่จะพูดเลย ทุกวันนี้ก็ยังคุยกัน แต่ก็ไม่ค่อยตอบเหมือนๆเดิมแหละ เราทักเขาบ้าง เขาทักเราบ้าง เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะ เราคุยกันเฉยๆ แต่ความรู้สึกเรามันรักเขาไปแล้วอ่ะ ไม่กล้าแม้แต่เดินออกมา กลัวว่าเขาจะไม่เหลือไคร โดยที่เราไม่ได้สนใจตัวเองเลย โกรธเขาแค่ไหน เราก็ยังเป็นห่วงเขา อยากดูแลเขา บางทีเราก็สับสนตัวเองนะที่ผ่านมาเราคิดไปเอง หรือเขาแค่มาหลอกให้รักกันแน่ แต่แปลกตรงที่เขาไม่เคยหายไปเลยแม้แต่วันเดียว แต่แค่ไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน เราควรทำไงกับใจเราดี????
ได้แค่นั้น
เริ่มเลยแล้วกัน ฉันชื่อ w ๖นามสมุติ)ฉันเป็นคนตัวเล็ก ไม่ถือว่าขาว นิสัยบ้าๆบอๆ ฉันได้ไปเจอกับคนนึงที่เรียน sect เดียวกันตอนเข้าปีหนึ่งเฟรชชี่เลย เขาชื่อว่า O (นามสมมุติ) เขาเป็นผู้ชายที่ขาว แต่เตี้ยไปหน่อยอ่าา555 รู้สึกชอบยังไงไม่รู้ทั้งที่ตัวเองไม่ชอบผู้ชายเตี้ยเลย เวลาที่ได้เรียน sect นั้นก็คือดีใจได้เจอหน้าเขา เรราไม่เคยคุยกับเขาเลย และเขาก็ไม่เคยมองเราด้วย555 พอเรียนได้สักสี่เดือนเขาแอดเฟสเรามา อย่างงง เขาหาเฟสเราเจอได้ไง เก่งอ่ะ พอถึงสอบไฟนอลเทอมหนึ่ง เพื่อนของ o ก็มาบอกเราว่า oขอเบอเรา เราก็เห้ย (เขิลวะ)555 แต่เราก็ไม่ได้ให้ไปอ่ะ เป็นบ้าไรฟ่ะ แล้ววันนั้นแหละที่เพื่อน o บอกว่าขอเบอเรา ตอนเย็น o ก็ทักเฟสเรามา ความรู้สึกแบบโคตรดีใจ เราก็คุยกันเรื่อยๆอ่ะ เขาก็บอกว่าเขาชอบเรา โคตรพึ่งเข้าใจว่าการที่เราชอบไครสักคนแล้วเขาก็ชอบเราเหมือนกันอ่ะ555 คุยกันได้20วัน วันนั้นเป็นวันที่ต้องลงทะเบียนเรียน แล้วคือGE วิชาเราอ่ะเหมือนกัน เราแกล้งถามเขาว่าวิชานี้เรียนวันไหนกับอาจารย์อะไร คคืออยากลงเหมือนไง555 แต่ลงไม่ทัน แล้วความหวังก็เกิดขึ้น GE ไทย ที่o เรียนดันมีคนถอนออก เราเลยชวนเพื่อนลงเลย555 แล้วเราแกล้งถามo ว่าเรียนไทยวันไหนนะ เราลืม o ก็บอกว่าวันพฤ. 10:30 เราก็เลยถามว่าใช่ห้องนี้ไหม o ก็บอกว่าใช่ เราเลยเนียน บอกว่าเห้ยใช่อ่อsect เดียวกันเลย เขาบอกอ่อๆพรหมลิขิตป้าวเนี้ย (ป่าวเราเนียน) คือเห้ยกูแม้งร้ายเหมือนกันนี่หว่า55แล้วเขาก็กลับมาทักเราใหม่คุยกันได้เดือนนึง มันตรงกะวันลอยกระทงพอดี เขาชวนเราไปลอยกระทงด้วยแหละ>< คือเราพึ่งได้ใกล้ๆเขาครั้งแรก ตัวเย็นไปหมดเลย55 เขาพูดโคตรเก่ง สามารถพูดได้ทั้งวันเลยก็ว่าได้ กวนตีน ขี้แกล้ง เล่นแรงๆ หื้มมมม จะตายย ตั้งแต่วันนั้นที่เราได้ไปลอยกระทงด้วยกัน เราก็เจอกันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ ชวนกันไปกินข้าวบ้าง อย่างนี้ทุกๆวัน เขายอมขับมอไซค์ไปส่งที่บ้านเรา โดยที่เราไม่เคยขอ ทั้งที่บ้านเราอย่างไกล เขาทำแบบนี้เรื่อยๆจากที่ชอบก็กลายเป็นรักสะงั้น เราคุยกันเกือบสามเดือน เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป อ่านไม่ตอบบ้าง 3-4ชม.ตอบบ้าง ไม่ได้เจอกันเหมือนเมื่อก่อน จะเจอกันก้ต่อเมื่อเรียนไทย เราไม่ค่อยกล้ามองเขาเลย เรารู้สึกกลัวมากกกว่า เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าทั้งหมดนี้คือเขาเป็นอะไร เบื่อ หรือ ยังไง ไม่กล้าที่จะพูดเลย ทุกวันนี้ก็ยังคุยกัน แต่ก็ไม่ค่อยตอบเหมือนๆเดิมแหละ เราทักเขาบ้าง เขาทักเราบ้าง เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะ เราคุยกันเฉยๆ แต่ความรู้สึกเรามันรักเขาไปแล้วอ่ะ ไม่กล้าแม้แต่เดินออกมา กลัวว่าเขาจะไม่เหลือไคร โดยที่เราไม่ได้สนใจตัวเองเลย โกรธเขาแค่ไหน เราก็ยังเป็นห่วงเขา อยากดูแลเขา บางทีเราก็สับสนตัวเองนะที่ผ่านมาเราคิดไปเอง หรือเขาแค่มาหลอกให้รักกันแน่ แต่แปลกตรงที่เขาไม่เคยหายไปเลยแม้แต่วันเดียว แต่แค่ไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน เราควรทำไงกับใจเราดี????