สวัสดีครับผมชื่อเเมท มีเเฟนอยู่คนนึงขอเรียกชื่อสมมุติว่ามิน ผมจีบเค้าตั้งเเต่ขึ้นม.ปลายมาเริ่มจากทักไปคุยจนได้คบเป็นเเฟนกัน ในช่วงเเรกที่คบกันมินก็เหมือนผู้หญิงปกติ คอยถามเป็นห่วงเหมือนคู่รักทั่วไป จนผมไปรู้เรื่องเเฟนเก่าของมินชื่อสมมุติว่าพัท มินเล่าให้ฟังว่าตอนที่คบกันเเรกๆพัทก็เป็นเเฟนที่ดีคอยไปรับหลังเลิกเรียนเป็นห่วงเป็นใยตลอด เเต่พัทก็เปลี่ยนไปเวลาที่ไม่พอใจก็ทำร้ายมิน ทำให้มินเสียใจเเละมาขอโทษทีหลัง มินก็ยกโทษให้ตลอดมา เเม้เเต่ตอนพัททำผิดมินก็ต้องรับหน้าเเทน โดนเเม่พัทว่าๆทำให้ลูกเค้าเปลี่ยนไป สุดท้ายก็เลิกลากันเพราะพัทมาบอกเลิกเเละไปมีเเฟนใหม่ จากนั้นหลังจากคบกันได้เดือนกว่าๆมินก็ไม่เหมือนเดิม เริ่มจากห้ามผมคุยกับผู้หญิงทุกคนยกเว้นเเม่ ต้องคอลเฟสทามทุกคืนห้ามว่างจนเช้า มีอยู่ครั้งนึงผมมินไปเที่ยวข้างนอกเเล้วผมจึงไปอาบนํ้ารอ พอมินรู้ก็มาต่อว่าผมว่าทำไมถึงอาบนํ้าไม่ยอมรอ ขนาดมิ้นยังรอเลย สำหรับคนอื่นอาจฟังเหมือนบอกเล่นๆเเต่มินจริงจัง เเละตลอดช่วงที่คบกันผมโดนบอกเลิกด้วยเหตุผลที่โคตรเเย่มากๆหลายรอบ ผมเคยโดนครูที่เรียนพิเศษที่เป็นตุ๊ดจูบเเก้มเพราะเอ็นดู มินก็ร้องไห้เเล้วบอกเลิกผมจนผมต้องไปขอคืนดี ซึ่งมินไม่ได้เเกล้งร้องเเต่ร้องจริงๆ เคยโดนบอกเลิกเพราะผมอยากมีเวลาที่เป็นส่วนตัวบ้างเเต่มินบอกว่าถ้ารับไม่ได้ก็เลิกไป มีครั้งนึงมีงานกลุ่มในห้องที่อ.จับกลุ่มให้เพื่อนผู้หญิงในห้องก็ส่งงานมาให้ในเฟส พอมินรู้มินก็ไปตั้งเเคปในเฟสว่าคนรักกันดีเเต่มา พอเช้าว่าถัดมาเพื่อนผู้หญิงก็มาถามว่าเเฟนเเกพูดถึงเราหรอเพราะทุกคนรู้ว่าเเฟนผมห้ามไม่ให้คุยกับผู้หญิง ผมก็เเก้ตัวไปว่าไม่ใช่เเต่เพื่อนๆผู้หญิงก็รู้เเละเริ่มมองเขม่นมิน ผมก็ไปคุยกับมินเเต่มินก็บอกว่ามินคิดอย่างงี้มันจะร้อนตัวทำไม จนตอนนี้ผมไม่มีเพื่อนสนิทจริงๆสักคนเพราะเวลาส่วนใหญ่อยู่กับมินถ้าไม่อยู่ก็โดนด่า ทุกครั้งที่ทะเลาะกันผมต้องผิดเสมอไม่ว่ามินจะผิดหรือเป็นเรื่องที่งี่เง่าเเค่ไหน จนผมเคยบอกเลิกมินเเล้วมินร้องไห้จะเป็นจะตายจนพ่อเเม่มินต้องมาถามผม ครอบครัวผมกับมิ้นสนิทกันมากๆขนาดที่ไปกินข้าว ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆเเละผมก็เคยไปบ้านมินหลายครั้ง ผมจึงหนักใจทุกครั้งที่โดนบอกเลิกหรือบอกเลิกมินเเละก็เป็นผมที่ขอคืนดีทุกครั้ง เเละทุกครั้งที่เลิกกันมินก็จะไปคุยกับคนอื่นรับเเอดผชคุยไปมั่ว เเต่ตอนคบห้ามผมเเอดผญ คุญหรือทักผญเลย เเต่เพราะผมยังมีใจรักมินเลยขอคืนดีตลอด จนตอนนี้ผมรู้สึกเฉยๆกับมิน เเละเเอบชอบผญคนนึงอยู่ชื่อกิฟ เราไม่ค่อยได้คุยกันเพราะมินไม่ให้คุยกับผญ เค้าเป็นเพื่อนในห้องผม ผมเริ่มชอบเค้าจากที่เวลาเจอกันเค้ามาทักผมตลอดช่วงเเรกๆผมก็เมินเดินผ่านไปเลย กับเพื่อนผญคนอื่นผมก็ทำจนเเทบไม่มีเพื่อนผญมาคุยกับผมสักคน เเต่ถึงกิฟจะเห็นว่าผมเมินเค้าก็ทักผมเสมอเมื่อเจอกัน จนผมใจอ่อนทักตอบเราจึงได้คุยกัน เเต่ไม่มีการคุยนอกรอบนะครับ คุยเเค่เวลาเราอยู่ในห้องเรียนผมรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยกับกิฟเธอเป็นผญที่หน้าตาไม่ได้สวย ในขณะที่มินสวยมากๆเเละฉลาดมากอยู่ห้องต้นๆตลอด ตอนเเรกมินกับผมอยู่ห้องเดียวกันเเต่พอขึ้นชั้นมาก็อยู่คนละห้องเเล้วผมก็เจอกิฟ ถึงเธอจะไม่ได้สวยหรือฉลาดมากเเต่มีความคิดที่ดีนิสัยดีมากๆ ณ ตอนนี้ผมก็ยังคบกับมินเเละไม่เคยนอกใจ เเต่ผมก็มีความรู้สึกที่ชอบกิฟเกิดขึ้นมา โชคดีที่ผมมีพี่ผชคนนึงที่ช่วยผมไว้เสมอชื่อพี่บูม ซึ่งมินก็รู้จักพี่บูมเเละให้คำปรึกษาเรา2คนตลอดเเต่มินก็ไม่เคยฟังสักครั้งพี่เค้าก็ไม่รู้จะช่วยยังไง จึงบอกให้ผมลองถามคนอื่นดูว่าถ้าเป็นคนอื่นๆจะทำยังไง ผมจึงอยากรู้ว่าคนอื่นคิดยังไงมีวิธีไหนที่จะดีที่สุดสำหรับผมเเละมิน กระทู้นี้เป็นกระทู้เเรกของผมในฐานะคนที่มีปัญหาเรื่องความรักเเละหาทางเเก้ยังไม่ได้ ถ้าผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยครับ