ตามหัวข้อเลยค่ะ
เกริ่นนำตัวเจ้าของกระทู้ก่อนนะคะ เจ้าของกระทู้ อายุ 23 ปี อยู่คนเดียวมาตลอด (หมายถึงไม่มีคู่ครองนะคะ)
อยู่มาแบบปกติสุข สนุกในการใช้ชีวิตมาก ทั้งทริปท่องเที่ยว เรียน และทำงาน
ไม่รู้สึกเหงา หรือ ต้องการจะมีคนรักเลยค่ะ ให้อิสระกับตัวเองมาก
ไม่ชอบคุยแชท ไม่ติดโทรศัพท์ ไม่ชอบคุยโทรศัพท์
ไม่ชอบแบ่งพื้นที่ส่วนตัวให้ใคร. เคยมีคนคุยนะคะ. แต่รู้สึกว่าเราไม่ได้รัก ก็ถอยออกมา
จนตอนนี้รู้สึกว่า "ไม่เชื่อมั่นในความรักแบบชู้สาว". ไม่ต้องการความรักประเภทนี้ก็อยู่ได้แบบมีความสุขมาก
......เข้าเรื่องค่ะ หลายวันมานี้ มีโอกาสไปเยี่ยมน้องชายที่โรงบาล และต้องพบเจอกับผู้สูงอายุหลายๆท่าน
ขออนุญาติกล่าวถึง ไม่มีเจตนาว่าร้ายใครๆ. ขอจัดประเภทนะคะ
1. ผู้ป่วยสูงอายุที่มีญาติ ภรรยาหรือลูกหลานดูแลอย่างใกล้ชิด
2.ผู้ป่วยสูงอายุที่ญาติ ภรรยา หรือ ลูกหลานมาดูแลช่วงเย็นเพราะสะดวกจากเลิกงาน
3.ผู้สูงอายุที่ไม่มีลูกหลาน ภรรยา หรือญาติมาดูเลย
ทั้งสามประเภทนี้ คือผู้ป่วย ไหนจะวัยที่ล่วงเลย โรคภัยที่ลุมเล้า ทำให้รู้สึกว่า ทรมารน่าดู
และสิ่งที่เจอในครั้งนี้ ทำให้คิดมองย้อนตัวเราเองค่ะ.
..."ต่อให้เราดูแลตัวเองแค่ไหน ความชรา ความเจ็บต้องมาหาเราสักวัน"
..."พอกับแม่ ไม่สามารถอยู่ดูแลเราได้ตลอดไป"
มาถึงตรงนี้ อยากถามคนที่มีความคิดที่อยากโสดตลอดไป วางแผนว่ายามแก่เฒา จะเดิน จะเหินยังไง
เจ็บป่วยใครดูแล. มีเงินล้นฟ้าจ้างพยาบาลส่วนตัว ก็ดูแลเอาใจใส่ไม่เท่าลูกหลาน.
>>>แล้วถ้าไม่ได้มีฐานะขนาดจ้างพยาบาลพิเศษดูแลตลอด จะอยู่ยังไงให้รอด<<<
คนที่ไม่คิดจะมีแฟนตลอดไป จะวางแผนอนาคตยังไง บั้นปลาย ยามชราจะอยู่ยังไงให้ได้
เกริ่นนำตัวเจ้าของกระทู้ก่อนนะคะ เจ้าของกระทู้ อายุ 23 ปี อยู่คนเดียวมาตลอด (หมายถึงไม่มีคู่ครองนะคะ)
อยู่มาแบบปกติสุข สนุกในการใช้ชีวิตมาก ทั้งทริปท่องเที่ยว เรียน และทำงาน
ไม่รู้สึกเหงา หรือ ต้องการจะมีคนรักเลยค่ะ ให้อิสระกับตัวเองมาก
ไม่ชอบคุยแชท ไม่ติดโทรศัพท์ ไม่ชอบคุยโทรศัพท์
ไม่ชอบแบ่งพื้นที่ส่วนตัวให้ใคร. เคยมีคนคุยนะคะ. แต่รู้สึกว่าเราไม่ได้รัก ก็ถอยออกมา
จนตอนนี้รู้สึกว่า "ไม่เชื่อมั่นในความรักแบบชู้สาว". ไม่ต้องการความรักประเภทนี้ก็อยู่ได้แบบมีความสุขมาก
......เข้าเรื่องค่ะ หลายวันมานี้ มีโอกาสไปเยี่ยมน้องชายที่โรงบาล และต้องพบเจอกับผู้สูงอายุหลายๆท่าน
ขออนุญาติกล่าวถึง ไม่มีเจตนาว่าร้ายใครๆ. ขอจัดประเภทนะคะ
1. ผู้ป่วยสูงอายุที่มีญาติ ภรรยาหรือลูกหลานดูแลอย่างใกล้ชิด
2.ผู้ป่วยสูงอายุที่ญาติ ภรรยา หรือ ลูกหลานมาดูแลช่วงเย็นเพราะสะดวกจากเลิกงาน
3.ผู้สูงอายุที่ไม่มีลูกหลาน ภรรยา หรือญาติมาดูเลย
ทั้งสามประเภทนี้ คือผู้ป่วย ไหนจะวัยที่ล่วงเลย โรคภัยที่ลุมเล้า ทำให้รู้สึกว่า ทรมารน่าดู
และสิ่งที่เจอในครั้งนี้ ทำให้คิดมองย้อนตัวเราเองค่ะ.
..."ต่อให้เราดูแลตัวเองแค่ไหน ความชรา ความเจ็บต้องมาหาเราสักวัน"
..."พอกับแม่ ไม่สามารถอยู่ดูแลเราได้ตลอดไป"
มาถึงตรงนี้ อยากถามคนที่มีความคิดที่อยากโสดตลอดไป วางแผนว่ายามแก่เฒา จะเดิน จะเหินยังไง
เจ็บป่วยใครดูแล. มีเงินล้นฟ้าจ้างพยาบาลส่วนตัว ก็ดูแลเอาใจใส่ไม่เท่าลูกหลาน.
>>>แล้วถ้าไม่ได้มีฐานะขนาดจ้างพยาบาลพิเศษดูแลตลอด จะอยู่ยังไงให้รอด<<<