พ่อเป็นห่วงมากเกินไป จนบางทีก็รู้สึกอึดอัด ใครมีวิธีแนะนำบ้าง

สวัสดีค่ะ เราอยู่ม.ปลายแล้ว แต่พ่อชอบทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นเด็ก ทั้งๆที่บ้านเรากับโรงเรียนก็อยู่ใกล้กันแต่ก็ยังมารับมาส่งทุกครั้ง บางทีขอไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนแค่2คนก็ไม่ได้ เราไม่เคยไปไหนเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว มีครั้งนึงเราจะไปปริ้นงานที่ร้านหน้าโรงเรียน พ่อก็ยังรอที่จะไปส่งเราหน้าโรงเรียน ทั้งที่รัานกับโรงเรียนไม่ไกลกันเลย แล้วแบบเวลามาส่งที่โรงเรียนก็ส่งถึงหน้าประตูโรงเรียนเลย ถ้าเข้าไปส่งข้างในได้เขาคงทำไปแล้ว (ปล.พ่อเราขับมอเตอร์ไซด์) จนบางทีเราก็รู้สึกอาย ใน1ปีเราไปเที่ยวกับเพื่อนแทบไม่เกิน2ครั้ง ขนาดบางทีเพื่อนนัดมาทำงานกลุ่มที่โรงเรียน ย้ำว่าโรงเรียน พ่อยังขับรถมาส่งถึงข้างใน แล้วที่เรารู้สึกอึดอัดที่สุดคือ เราเป็นหนึ่งในตัวแทนโรงเรียนที่ไปแข่งแล้วเข้ารอบเพียงคนเดียวของโรงเรียน แล้วถ้าเราชนะการแข่งเรสอาจจะได้ไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ต่างประเทศฟรี1ปี พอเข้ารอบ วิทยากรเขาก็บอกให้นักเรียนที่เข้ารอบทุกคนต้องไปอบรมเพื่อที่จะมาแข่งต่อในครั้งหน้า เราต้องไปนอนข้างโรงแรมที่ฟรีทุกอย่าง กับเพื่อนต่างโรงเรียนที่เข้ารอบเหมือนกัน กับวิทยากร แต่พ่อกลับไม่ให้เราไป บอกให้เราไปสละสิทธิ์ ครูที่โรงเรียนก็มาช่วยพูดให้ พ่อก็ไม่ยอม จนสุดท้ายเราก็ต้องสละสิทธิ์ และครูก็ไม่เคยให้เราไปแข่งอีกเลย เราเสียโอกาสไป โอกาสที่พ่อไม่มีทางให้เราได้ แม้แต่เวลาอาบน้ำเรานุ่งผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำเขาก็บ่นทุกวันว่าให้ไปใช้ชุดคลุมอาบน้ำเหมือนเดิม (ปล.ชุดคลุมอาบน้ำเราใส่ตัวเดิมมา6ปี จนมันเก่ามากๆเราถึงเลิกใส่) แล้วที่เรานุ่งผ้าขนหนูมันก้อยาวเท่าเข่าพอดี แล้วเราก็ยังมีผ้าปิดไหล่อีกด้วย เราก็ไม่เข้าใจว่าบางทีเขาก็หวงมากเกินไปนี่ขนาดที่บ้านนะ เรารู้สึกเหมือนชีวิตอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม มันอึดอัดคับแคบ เขาไม่เคยลองปล่อยให้เราไปไหนคนเดียว เราเลยกลายเป็นคนที่ไม่รู้เส้นทางอะไรเลย แล้วเขาก็ไม่เคยพาเราไปเที่ยวไหนแม้แต่ครั้งเดียว เรานั่งรถสองแถวไม่เป็น นั่งรถเมล์ไม่เป็น เวลาเพื่อนนั่งคุยกันว่าไปนู้นไปนี้กันมา เราจะกลายเปนคนโง่ทันที เราไม่ใช่เด็ก ตจว. แต่เรากลับไม่เคยรุ้อะไรเลย และเรื่องที่อึดอัดมากอีก1เรื่องคือ ตอนเราอยู่ม.3 ป้าเราเขาเห็นเราชอบเรียนภาษาเขาก็เลยส่งเสริมจ่ายค่าเรียนพิเศษภาษาให้เราไปเรียนกับฝรั่งโดยตรงทุกวันอาทิตย์ แต่บางทีมันกลับเย็นประมาณ 4 โมงเย็น แล้วพ่อเราก็บอกให้เราเลิกเรียนเพราะไม่อยากให้เรากลับบ้านดึก ทั้งๆที่เขาก็ไปรับไปส่ง แต่เขาก็ยังมาตัดโอกาสเราอีก เรารู้สึกเหมือนเขาไม่เคยไว้ใจเชื่อใจอะไรเราเลย ทั้งที่เราอยู่ในกรอบที่เขาตั้งไว้ทุกอยีาง การเรียนเกรดเราก็ดี เราไม่รู้จะทำยังไงให้เขาเชื่อใจเราแล้ว 😔😞