เรื่องราวความรักของผมก็มีอยู่ว่า ตอนนั้นผมเรียนอยู่ ปวช.3 กำลังจะจบการศึกษา ช่วงนั้นจะเป็นช่วงเดือนกุมภาพันธ์ น่าจะช่วงปี 55 แล้วแอบคบกันแล้วก็มีอะไรกัน จนเวลาผ่านไป ผมเรียนต่อ ปวส. แฟนผม ก็เรียนต่อ ปวส. เช่นเดียวกัน ขณะนั้นผมเรียนแบบฝึกงาน 1 ปี เรียนในห้อง 1ปี จนเมื่อวันที่ผมจะไปฝึกงานที่ กทม. แฟนผมก็ได้มาส่งเหมือนคนรักใคร่กันปกติ ต่อมาแฟนมาบอกว่า แม่เค้ารู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าลูกสาวเค้าเสียตัวให้กับผมแล้ว เลยบอกผมว่าให้ฝ่ายผู้ใหญ่มาคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราว ผมก็ได้ให้พ่อแม่ผมไปคุย ก็ตลกกันว่าให้เด็กคุยกันต่อ และให้เรียนจบ ปวส.จะมาขอแต่ง จนผมฝึกงานเสร็จใกล้จะจบการศึกษา พ่อแม่ผมอยากให้ลูกเรียนต่อ ก็เลยขอคุยกับครอบครัวฝ่ายหญิงว่าให้เด็กเรียนต่อ ป.ตรีได้ไหม ทั้งสองฝ่ายก็ตกลงกันว่าให้เด็กเรียนต่อ ป.ตรี จบก่อนเดียวมาคุยกันอีกเรี่องแต่งงาน ช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมกับแฟนไปมาหาสู่กัน ผมไปนอนบ้านแฟน แฟนมานอนบ้านผม เนื่องด้วยความรักที่มีให้กัน พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้ว่าอะไร ไปไหนมาไหนด้วยกันวันเวลาที่ล่วงเลยไปทำให้เราทั้งสองว่างแผนอนาคตด้วยกันทุกสิ่งอย่าง จนเมื่อแฟนผมได้จบการศึกษา ป.ตรี ก่อนผม แฟนผมก็บอกว่าจะมาอยู่ด้วยที่ กทม. เพราะว่าผมเรียนที่ กทม. ก็เลยให้แฟนมาทำงานที่แห่งหนึ่งใกล้ๆกับที่ผมพัก ช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันมากที่สุกเป็นระยะเวลา นาน 4 เดือน ซึ่งเวลานี้ก็คบกันมาจะปีที่ 5แล้ว เราก็อยู่ด้วยกันดี จนมาถึงเดือนธันวาคม แม่แฟนโทรมาอยากให้ลูกไปทำงานอยู่บ้านเพราะกลัวลูกสาวลำบาก เหนื่อย แฟนผมก็รับฟัง ก็เลยลงไปอยู่ที่บ้าน ต่างจังหวัด ช่วงเวลานั้นผมก็คุยกันปกติ ว่าจะไปนอนบ้านนะบอกแม่ยัง จะไปเค้าดาวนะ และก็ทะเราะกันตามปกติ ผมก็เลยไม่ได้ไปหาแฟนผม ก็บอกได้แค่ว่า สุขสันต์วันปีใหม่ 2017 นะ ต่อมา แฟนผมถามเรื่องที่ได้คุยกันไว้ว่างจะมาพูดเรื่องแต่งงานเมื่อไร ผมก็บอกว่า รอให้ค้าเรียนจบก่อนนะ จะให้พ่อแม่ไปคุยแบบทางการเลย พูดไปพูดมาแฟนผมบอกว่าไปต้องมาบ้านเค้าแล้วนะ แล้วมาเอาตู้เต็มเงินกับด้วย ลืมบอกไปผมมีตู้เต็มเงินไว้ที่บ้านแฟนผม อยู่ๆแฟนก็บอกว่ามาเอาตู้คืนไปนะ ผมก็เลย งง ว่ามันคืออะไร หาสาเหตุอยู่ 2วัน ผมก็บอกพ่อแม่ผมว่าไปคุยกับเค้าหน่อยพ่อแม่แฟนเค้าจะว่าเราหรือป่าวที่ไม่ไปคุยเรื่องแต่งงาน พ่อผมก็บอกว่าก็คุยกันไปแล้วนิ ว่าให้เรียนจบทั้งสองฝ่าย ผมก็ได้แค่บอกผ่านแฟน ไม่รู้ว่าแฟนไปบอกกับแม่เค้าแบบไหน จึงให้ผมไปเอาตู้เต็มเงินมา จนถึงวันผมเลยบอกพ่อแม่ว่าเดวมันจะสายไปนะเราไปคุยกับเค้าดูเพื่อเค้าโกรธ พ่อแม่ผมก็พากันไปทั้งครอบครัวเพื่อให้เกียรติฝ้ายหญิงสุดๆๆ แบบไปง้อแบบเต็มตัว แล้วผมโทรหาแฟนบอกว่าจะไปบ้านนะ
แต่แฟนบอกว่าไม่ต้องมา ถ้ามาให้มาแค่ผมคนเดียว ผมก็เงียบไป เลยให้แม่ผมโทรหาแฟน 2 3 ครั้งแต่ไม่รับ ครั้งที่ 4แม่แฟนผมรับสายว่า ออ พอดี ....ไปซื้อของเลยไม่ได้รับโทรศัพท์ แม่ผมก็เลยบอกว่าจะไปหาที่บ้านนะ เค้าก็บอกได้ค่ะ จนมาถึงบ้านแฟน ระยะทางก็ประมาณ 70 โลได้ ตอนนั้นประมาณ 5โมงเย็นละ พอไปถึงบ้าน ผมก็เลยถาม ....ไปไหน ที่แรกแม่แฟนผมตอบว่าไปซื้อของเดวหน้าที่ไม่ตอนรับเขต แม่ผมก็ถามอีก.... ไปไหนอยู่ดีๆเค้าก็ตอบว่าไปสมัครงานที่ ในตัวจังหวัด ทั้งๆที่บ้านแฟนผมไม่มีรถจักรยานยนต์เลย ผมก็คิดอยู่ในใจแล้วว่าเค้าทำแบบนี้เพื่ออะไร คุยไปคุยมา แม่แฟนผมบอกว่า ปล่อย...ให้เค้าทำงานก่อนนะ ผมก็งง เรื่องแบบนี้ก็มีบอกให้ผมเลิกคบ กับลูกสาวแค่ลูกสาวจะไปทำงาน วันนั้นคุยกันไม่รู้เรื่อง วันที่ 2 ผมไปคนเดียวเพราะแฟนผมนัดให้ไปเอาตู้เต็มเงิน ผมก็ไปรับแฟนผมมาคุยข้างนอก ถามว่าที่คบกันมาไม่มีความหมายเลยใช่ไหมแฟนก็ได้แต่ร้องไห้บอกว่าเค้าอยู่ลำบากถ้าอยู่แบบนี้ เค้าต้องเลือกแม่เค้า เค้าใจกันนะผมก็งง ว่าเหตุผลแค่นี้หรือที่ทำให้ผมเลิกกับแฟน คุนกันได้แปป เดียวแม่แฟนก็โทรตามแฟนผมว่าอยู่ไหน ไปกับใครเค้าบอกให้กับมาคุยที่บ้านก็ได้ คุยกันพักหนึ่งผมก็เลยพากับบ้านแฟนก็ทำก๋วยเตี๋ยวให้กินจนผมเก็บตู้เติมเงินเสร็จก็นั่งคุยกันพักหนึ่ง แม่แฟนก็หาทางออกแบบว่า ปล่อยให้ ...ทำงานก่อน นะ คุยก็คุยได้ แต่ในใจผมรู้แล้วว่าเค้าไม่ให้คุยเลย ผมก็ร้องไห้บอกลาแฟนว่าเราจะได้เจอกันวันสุดท้ายนะ ขอโทษที่ยังไม่ได้ทำความฝันด้วยกันเลย ผมก็กับบ้านผม ผมก็คิดอยู่นานว่าเรื่องอะไรที่แม่แฟนผมเป็นแบบนั้น ผมก็เลยให้ผู้ใหญ่มาคุยกันแบบจริงจัง มีไรบอกกันตรง แม่แฟนผมก็บอกว่า กลัวลูกสาวเค้าลำบาก กลัวผมเลี้ยงดูลูกสาวเค้าไม่ได้ ผมไม่มีความเป็นผู้ใหญ่พอ ผมกับแฟนก็คุยกันตามปะสาคนรักกันอยู่นานก็เลยตัดสินใจมาขอขมาแม่แฟน ว่าสิ่งไหนที่ผมทำไม่ถูกใจแม่ผมขอโทษผมก็ปรับปรุงตัวใหม่ แฟนผมก็ช่วยพูด ลืมบอกไปว่าแม่แฟนเค้าคิดว่าครอบครัวเค้าไม่มีค่าหรือไง ถึงไม่มาคุยเรื่องแต่งานสักที พ่อแม่ผมก็อถิบายทุกอย่าง แต่ฝั่งแม่แฟนผมก็ไม่รับฟังสิ่งที่พูดไป จนผมบอกลาแฟนว่าถ้ายังไงโทรบอกด้วยนะว่าเราจะได้คุยกันต่อไหม แฟนผมก็บอกว่าคุยได้ แต่ไม่เหมือนเดิม ทุกอย่างมันก็จบตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมก็ได้แต่คิดถึงเทอว่า เทอคิดแบบเดียวกับผมหรือ ป่าว ผมไม่สามารถติดต่อแฟนได้เพราะทุกอย่างโดนบล็อกหมด จนวันนี้ผมใช่เบอร์เพื่อนผมโทรไปถามว่าเป็นไงบ้างสบายดีไหม ลืมกันง่ายๆเลยหรือคนคบกันมา 5ปีนะไม่ใช่ 5วัน แฟนผมก็บอกว่าเค้าลืมมันหมดแล้ว ให้ลืมมันเถอะ เค้ากำลังจะมีชีวิตใหม่ละ ผมก็อวยพรให้โชคดีนะ ขอให้สอบได้อย่างที่ตั้งใจไว้ เรื่องราวก็เป็นมาแบบนี้ครับ
คบกันมาตั้ง 5ปี เพราะเหตุผลอะไรที่ต้องทำให้เลิกกัน
แต่แฟนบอกว่าไม่ต้องมา ถ้ามาให้มาแค่ผมคนเดียว ผมก็เงียบไป เลยให้แม่ผมโทรหาแฟน 2 3 ครั้งแต่ไม่รับ ครั้งที่ 4แม่แฟนผมรับสายว่า ออ พอดี ....ไปซื้อของเลยไม่ได้รับโทรศัพท์ แม่ผมก็เลยบอกว่าจะไปหาที่บ้านนะ เค้าก็บอกได้ค่ะ จนมาถึงบ้านแฟน ระยะทางก็ประมาณ 70 โลได้ ตอนนั้นประมาณ 5โมงเย็นละ พอไปถึงบ้าน ผมก็เลยถาม ....ไปไหน ที่แรกแม่แฟนผมตอบว่าไปซื้อของเดวหน้าที่ไม่ตอนรับเขต แม่ผมก็ถามอีก.... ไปไหนอยู่ดีๆเค้าก็ตอบว่าไปสมัครงานที่ ในตัวจังหวัด ทั้งๆที่บ้านแฟนผมไม่มีรถจักรยานยนต์เลย ผมก็คิดอยู่ในใจแล้วว่าเค้าทำแบบนี้เพื่ออะไร คุยไปคุยมา แม่แฟนผมบอกว่า ปล่อย...ให้เค้าทำงานก่อนนะ ผมก็งง เรื่องแบบนี้ก็มีบอกให้ผมเลิกคบ กับลูกสาวแค่ลูกสาวจะไปทำงาน วันนั้นคุยกันไม่รู้เรื่อง วันที่ 2 ผมไปคนเดียวเพราะแฟนผมนัดให้ไปเอาตู้เต็มเงิน ผมก็ไปรับแฟนผมมาคุยข้างนอก ถามว่าที่คบกันมาไม่มีความหมายเลยใช่ไหมแฟนก็ได้แต่ร้องไห้บอกว่าเค้าอยู่ลำบากถ้าอยู่แบบนี้ เค้าต้องเลือกแม่เค้า เค้าใจกันนะผมก็งง ว่าเหตุผลแค่นี้หรือที่ทำให้ผมเลิกกับแฟน คุนกันได้แปป เดียวแม่แฟนก็โทรตามแฟนผมว่าอยู่ไหน ไปกับใครเค้าบอกให้กับมาคุยที่บ้านก็ได้ คุยกันพักหนึ่งผมก็เลยพากับบ้านแฟนก็ทำก๋วยเตี๋ยวให้กินจนผมเก็บตู้เติมเงินเสร็จก็นั่งคุยกันพักหนึ่ง แม่แฟนก็หาทางออกแบบว่า ปล่อยให้ ...ทำงานก่อน นะ คุยก็คุยได้ แต่ในใจผมรู้แล้วว่าเค้าไม่ให้คุยเลย ผมก็ร้องไห้บอกลาแฟนว่าเราจะได้เจอกันวันสุดท้ายนะ ขอโทษที่ยังไม่ได้ทำความฝันด้วยกันเลย ผมก็กับบ้านผม ผมก็คิดอยู่นานว่าเรื่องอะไรที่แม่แฟนผมเป็นแบบนั้น ผมก็เลยให้ผู้ใหญ่มาคุยกันแบบจริงจัง มีไรบอกกันตรง แม่แฟนผมก็บอกว่า กลัวลูกสาวเค้าลำบาก กลัวผมเลี้ยงดูลูกสาวเค้าไม่ได้ ผมไม่มีความเป็นผู้ใหญ่พอ ผมกับแฟนก็คุยกันตามปะสาคนรักกันอยู่นานก็เลยตัดสินใจมาขอขมาแม่แฟน ว่าสิ่งไหนที่ผมทำไม่ถูกใจแม่ผมขอโทษผมก็ปรับปรุงตัวใหม่ แฟนผมก็ช่วยพูด ลืมบอกไปว่าแม่แฟนเค้าคิดว่าครอบครัวเค้าไม่มีค่าหรือไง ถึงไม่มาคุยเรื่องแต่งานสักที พ่อแม่ผมก็อถิบายทุกอย่าง แต่ฝั่งแม่แฟนผมก็ไม่รับฟังสิ่งที่พูดไป จนผมบอกลาแฟนว่าถ้ายังไงโทรบอกด้วยนะว่าเราจะได้คุยกันต่อไหม แฟนผมก็บอกว่าคุยได้ แต่ไม่เหมือนเดิม ทุกอย่างมันก็จบตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมก็ได้แต่คิดถึงเทอว่า เทอคิดแบบเดียวกับผมหรือ ป่าว ผมไม่สามารถติดต่อแฟนได้เพราะทุกอย่างโดนบล็อกหมด จนวันนี้ผมใช่เบอร์เพื่อนผมโทรไปถามว่าเป็นไงบ้างสบายดีไหม ลืมกันง่ายๆเลยหรือคนคบกันมา 5ปีนะไม่ใช่ 5วัน แฟนผมก็บอกว่าเค้าลืมมันหมดแล้ว ให้ลืมมันเถอะ เค้ากำลังจะมีชีวิตใหม่ละ ผมก็อวยพรให้โชคดีนะ ขอให้สอบได้อย่างที่ตั้งใจไว้ เรื่องราวก็เป็นมาแบบนี้ครับ