ขอพื้นที่ระบายครับ จากเด็กที่ทำอะไรไม่เป็น กลายเป็นความหวังของครอบครัว

สวัสดีค่ะ ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ ไม่แน่ใจว่าคิดมากไปเองหรือเปล่า แต่ช่วงนี้รู้สึกเหงาแปลกๆ ทั้งที่ชีวิตก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่โต เมื่อก่อนตอนเรียน ม.ปลายหรือมหาลัย เราเคยมีแก๊งเพื่อนที่สนิทกันมาก คุย

อาจจะดูเหมือนเราเป็นคนยึดติดกับอดีตนะคะ แต่มันเป็นความทรงจำวัยเด็กที่ติดในหัวเรามาตลอด เริ่มต้นจากที่เราจำความได้ แม่เคยมีลูกชายคนนึงติดมาก่อนจะมามีพ่อเราค่ะ แล้วถึงจะมามีเราซึ่งก็คือมีลูก2คนแต่คนละพ่

สวัสดีค่ะขออนุญาติใช้พื้นที่ตรงนี้ระบายหน่อยค่ะวันนี้เป็นวันรับสมัครวันสุดท้ายของสตรีสมุทรปราการเราตั้งใจจะสมัครห้องพิเศษรร.นี้ค่ะแต่ตอนที่เรายื่นใบสมัครออนไลน์ไปเราไม่ได้ตรวจเช็คข้อมูลให้ถี่ถ้วนดีทำใ

ขออนุญาตระบายความอึดอัดภายในใจนะคะ บางคนอาจจะบอกไร้สาระ บางคนอาจจะบอกทำไมไม่คุยกัน (คุยบ่อยแล้วมีแต่ชวนให้ทะเลาะไม่มีอะไรดีขึ้นเลยบางทีแย่กว่าการที่จะเงียบแล้วหาพื้นที่ระบาย) เรื่องมีอยู่ว่าเราคุยกันก

มีคำถามก่อนที่เขาจะเดินหันหลังให้มากมาย พอมาวันนี้กลายเป็นความนู้สึกเสยๆ ที่ไม่ต้องการคำตอบ และเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกัน กลายเปนคนแปลกหน้า กลายเปนคนทั่วไป ที่เดินผ่าน เหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

พอเริ่มเจอปัญหาเรื่องนึงในชีวิตเยอะ มันก็เริ่มรู้สึกท้อแท้ เป็นปัญหาเดิมๆ จากตอนแรกกไม่ไม่คิดมาก จนตอนนี้เก็บมาคิดมากจนชีวิตไม่มีความสุข ทั้งที่เมื่อก่อนไม่ได้เป็นงี้ ไม่กล้าเล่าให้ใครัง เก็บไว้คนเดีย