ทำไมปัญหาเพื่อนในวัยเรียนมันเป็นเเบนี้ละครับ?

ผมอาศัยอยู่ที่โรงเรียนเเห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา ผมเริ่มเข้าศึกษาอยู่ชั้น ม.1 จนตอนนี้ผมอยู่ชั้น ม.2 ตอนผมอยู่ ม.1 ผมก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรกับใครมากนักเพื่อนผมก็ปกติผมรับได้ พอเริ่มมา ม.2 ผมก็เจอกับนิสัยเพื่อนผมที่เปลี่ยนไปมากอย่างรวดเร็ว จนวันหนึ่งผมได้ขอร้องให้เพื่อน 1 คนพาผมไปซื้อปากกาเพื่อมาใช้ในการเรียนนั้นเอง เเล้วผมก็ชวนเพื่อนคน 1 ไป เเต่เขาไม่อยากไป ผมก็เลยไปชวนเพื่อนอีกคนพาไปซื้อปากกา พอผมไปซื้อเสร็จผมก็กลับขึ้นชั้นเรียนต่อ (พอดีวันนั้นเป็นคาบเเรก) พอผมขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้เเล้วเพื่อนทั้งห้องก็พากันย้ายหนีออกจากผมจนผมต้องนั่งคนเดียว พอผมไปถามเพื่อนเพื่อนก็ไม่ยอมคุยกับผมเลยพอผมถามอย่างจริงๆจังๆผมก็ได้คำตอบ เพื่อนที่เป็นคนบอกคนอื่นไม่ให้เล่นกับผมมันต้องการดัดนิสัยเอาเเต่ใจของผมซึ่งผมก็ไม่ร็ว่าผมเอาเเต่ใจตรงไหน พออยู่นานกันไปผมก็ไปปรึกษาคุณครูท่าน 1 ครูก็ให้ความช่วยเหลือผมกลับมาคืนดีกัน (ผมขอบคุณครูท่านนั้นมากครับ^^) เเต่ผมก็ไม่เเนนอนใจหรอก ผมก็เลยไม่ค่อยอยู่ใกล้เพื่อนคนนั้น พอเวลามันผ่านไปผมก็เริ่มเห็นนิสัยของเขาเปลี่ยนไปเริ่มจากที่ไม่เคยด่าคุณครูกลับเป็นด่าคุณครู (พูดกับเพื่อนคนอื่นลับหลังเเต่ผมดันไปได้ยิน) พอเห็นอย่างนั้นผมก็เริ่มรู้เเล้วละว่าเพื่อนผมเปลี่ยนไป พอเขาเทอร์ 2 ผมก็เริ่มเห็นว่ามีผู้หญิงที่เป็นทอมเปลี่ยนไปตามเพื่อนผู้ชายที่บอกไม่ให้เพื่อนเล่นกลับผม พอนานเขาเพื่อนผู้หญิงคนนี้ก็เริ่งเกลียดผมเเต่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกลี่ยดผมเพราะอะไรจนถึงทุกวันนี้จนสร้างกลุ่มดูนิสัยของผม ผมว่าผมเป็นตัวของตัวเองละดีสุดผมไม่สนละว่าเพื่อนจะเป็นไง
#เพื่อนเเบบนี้ผมไม่เคยเจอเเล้วผมก็ไม่เคยมีด้วย

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ต่างคนต่างจิตต่างใจ ถ้ามีเพื่อนแล้วมันไม่ดีก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมี วัยรุ่นก็แบบนี้แหล่ะ พอเขาโตเขาจะคิดได้เอง ไม่ต้องไปสนใจเพื่อนกลุ่มนั้นหรอก มีอีกหลายอย่างที่เราจะต้องใส่ใจมากกว่านี้อีก เราเองก็อยู่โคราชเหมือนกัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่