คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 15
ถ้าเป็นผมนะ พอเกษียณตัวเองเมื่อไหร่ อยากไปลองทำอะไรก็ตามที่วัยเด็ก + วัยหนุ่มไม่ได้ทำ (ไม่ใช่ปีนเขาหรือพวกกีฬาเอาตัวเองไปเสี่ยงตายนะ)
เช่น เป็น Smart Farmer พอได้ผลผลิตก็ลองไปขายของตามตลาดนัดทั่วไทย พอว่างก็ไปเดินดูตัวเมืองทุกจังหวัดทั่วไทย เบื่อแล้วค่อยไปต่างประเทศ
อีกเยอะแยะมากมายที่อยากทำ จนรู้สึกว่าทำไมชีวิตมันสั้นจัง ว่าแล้วก็ไปทำงานหาเงินเกษียณตัวเองก่อน
เช่น เป็น Smart Farmer พอได้ผลผลิตก็ลองไปขายของตามตลาดนัดทั่วไทย พอว่างก็ไปเดินดูตัวเมืองทุกจังหวัดทั่วไทย เบื่อแล้วค่อยไปต่างประเทศ
อีกเยอะแยะมากมายที่อยากทำ จนรู้สึกว่าทำไมชีวิตมันสั้นจัง ว่าแล้วก็ไปทำงานหาเงินเกษียณตัวเองก่อน

สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 2
เราเกษียณตั้งแต่ 34
หาเงินได้ก้อนหนึ่ง 70 ล้าน จนกิจการเจ๊ง ก็เลยเกษียณตัวเอง เลิกทำงาน บริหารเงินแทน
เป็นกะเทยโสด อยู่กับแม่
กิจวัตรประจำวัน ดูหุ้น เล่นเกม เล่นเน็ต อ่านการ์ตูน ดูหนัง ฟังเพลง สวดมนต์ ปลูกต้นไม้ รดน้ำ ใส่ปุ๋ย
ออกกำลังกายในบ้าน แอโรบิก ยกเวท
ไปวิ่งสวนสาธารณะสัปดาห์ละ 1 ครั้ง
เที่ยวห้าง กินข้าว ช้อปปิ้ง
มีอะไรให้ทำมากมาย อยู่แบบนี้มา 3 ปีแล้ว
ไม่รู้สึกเบื่อ มีกิจกรรม ให้ทำเยอะแยะ
หาเงินได้ก้อนหนึ่ง 70 ล้าน จนกิจการเจ๊ง ก็เลยเกษียณตัวเอง เลิกทำงาน บริหารเงินแทน
เป็นกะเทยโสด อยู่กับแม่
กิจวัตรประจำวัน ดูหุ้น เล่นเกม เล่นเน็ต อ่านการ์ตูน ดูหนัง ฟังเพลง สวดมนต์ ปลูกต้นไม้ รดน้ำ ใส่ปุ๋ย
ออกกำลังกายในบ้าน แอโรบิก ยกเวท
ไปวิ่งสวนสาธารณะสัปดาห์ละ 1 ครั้ง
เที่ยวห้าง กินข้าว ช้อปปิ้ง
มีอะไรให้ทำมากมาย อยู่แบบนี้มา 3 ปีแล้ว
ไม่รู้สึกเบื่อ มีกิจกรรม ให้ทำเยอะแยะ
ความคิดเห็นที่ 39
คนเมืองชอบคิดกันว่าเงินแค่สองล้านจะไปพออะไร แต่ลืมนึกไปว่าถ้าคุณอยู่แต่บ้านไม่ได้ออกไปทำงานข้างนอก
ค่าใช้จ่ายมันไม่เกิด เสื้อผ้าไม่ต้องซื้อบ่อย ๆ ใช้ของเก่าก็ได้ ยิ่งถ้ามีที่ทางทำกินสักไร่เดียวก็พอ ปลูกผลไม้ผสมผสานกันไป
พอมันโตมันออกลูกเยอะแยะ คุณกินไม่ทันหรอก เก็บขายเป็นรายได้สบาย ๆ เลย ไม่มีต้นทุนอะไรนอกจากค่าน้ำ ค่าไฟ
ถ้าไม่ทำนาก็มีค่าข้าวสารที่ต้องซื้อ ค่าเครื่องปรุง ส่วนกับข้าวมันอยู่ในไร่ในบ้านที่คุณปลูก คุณเลี้ยงเองทั้งน้านแหละ
คนเมืองลืมคิดไปอย่างนึงว่า พอแก่ตัว อาหารการกินคุณไม่ได้อยากกินของมัน ๆ ของทอด ของในห้างเหมือนตอนหนุ่ม ๆ ที่ไหน
เวลากินจริง ๆ ตอนอายุมาก แค่ผักลวกจิ้มแจ่ว จิ้มน้ำพริก ต้มจืดธรรมดาก็อร่อยแล้ว ตอนนั้นมันกินข้าวไม่ได้เยอะหรอก
ที่กล้าเขียนอย่างนี้เพราะว่าตอนนี้อายุ ๕๔ ปี เป็นคนกรุงเทพฯ แต่ได้เมียคนอีสาน มาอยู่อีสานหลายสิบปีแล้ว ตอนนี้
ให้ใช้เงินจริง ๆ ใช้ไม่ถึงวันละร้อยด้วยซ้ำ เพราะไม่รู้จะซื้ออะไร เก็บกินเอาจากแถวบ้านไม่ได้เสียเงินเลย นี่ขนาดยังทำงานนะ
ถ้าเกษียรจริง ๆ คงแทบไม่ได้ใช้เงิน อ้อ อย่าไปนึกเรื่องเจ็บป่วย ถ้าเราออกกำลังไม่เครียด มันไม่เจ็บป่วยง่าย ๆ หรอก
แต่ถ้าคิดแบบคน กทม. ไม่มีทางพอหรอกเงินแค่สองล้านนะ แต่ถ้าคิดแบบเรานะ โหตั้งสองล้าน จะทำอะไรได้หลายอย่างเลย
ค่าใช้จ่ายมันไม่เกิด เสื้อผ้าไม่ต้องซื้อบ่อย ๆ ใช้ของเก่าก็ได้ ยิ่งถ้ามีที่ทางทำกินสักไร่เดียวก็พอ ปลูกผลไม้ผสมผสานกันไป
พอมันโตมันออกลูกเยอะแยะ คุณกินไม่ทันหรอก เก็บขายเป็นรายได้สบาย ๆ เลย ไม่มีต้นทุนอะไรนอกจากค่าน้ำ ค่าไฟ
ถ้าไม่ทำนาก็มีค่าข้าวสารที่ต้องซื้อ ค่าเครื่องปรุง ส่วนกับข้าวมันอยู่ในไร่ในบ้านที่คุณปลูก คุณเลี้ยงเองทั้งน้านแหละ
คนเมืองลืมคิดไปอย่างนึงว่า พอแก่ตัว อาหารการกินคุณไม่ได้อยากกินของมัน ๆ ของทอด ของในห้างเหมือนตอนหนุ่ม ๆ ที่ไหน
เวลากินจริง ๆ ตอนอายุมาก แค่ผักลวกจิ้มแจ่ว จิ้มน้ำพริก ต้มจืดธรรมดาก็อร่อยแล้ว ตอนนั้นมันกินข้าวไม่ได้เยอะหรอก
ที่กล้าเขียนอย่างนี้เพราะว่าตอนนี้อายุ ๕๔ ปี เป็นคนกรุงเทพฯ แต่ได้เมียคนอีสาน มาอยู่อีสานหลายสิบปีแล้ว ตอนนี้
ให้ใช้เงินจริง ๆ ใช้ไม่ถึงวันละร้อยด้วยซ้ำ เพราะไม่รู้จะซื้ออะไร เก็บกินเอาจากแถวบ้านไม่ได้เสียเงินเลย นี่ขนาดยังทำงานนะ
ถ้าเกษียรจริง ๆ คงแทบไม่ได้ใช้เงิน อ้อ อย่าไปนึกเรื่องเจ็บป่วย ถ้าเราออกกำลังไม่เครียด มันไม่เจ็บป่วยง่าย ๆ หรอก
แต่ถ้าคิดแบบคน กทม. ไม่มีทางพอหรอกเงินแค่สองล้านนะ แต่ถ้าคิดแบบเรานะ โหตั้งสองล้าน จะทำอะไรได้หลายอย่างเลย
แสดงความคิดเห็น
เกษียณก่อนกำหนด (Early Retire) ซักอายุประมาณ 50 เวลาที่เหลืออยู่ จะทำอะไรดี....?
เวลานั้น ลูกคงเข้ามหาวิทยาลัย พอดี
ผมเตรียมเงินทุนไว้ให้ลูกเรียนเรียบร้อยจนจบ
ตัวผมเองและภรรยา เตรียมประกันชีวิตและประกันสุขภาพ แล้ว
ถึงเวลานั้น ผมจะมีเงินเหลือเก็บประมาณ 2 ล้านบาท ไม่มีหนี้สิน แต่ไม่มีบำเหน็ดบำนาญอะไร
คุณว่า ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ควรทำอะไรดี ไม่ให้ชีวิตเหี่ยวเฉา และไม่เครียดจนเกินไป