บอกเลิกทั้งที่รัก มีใครผ่านจุดนี้มาบ้าง เคยคิดเสียดายมั้ย

คือจากกระทู้ก่อน เลิกกันแล้ว ต่างคนต่างร้องไห้ เราก็รู้สึกเสียใจ หวิวๆ นอนไม่หลับทั้งที่ก็ง่วง
ใจมันกระวนกระวาย หวิวตลอดเวลา มีร้องไห้หลังอาบน้ำเสร็จ กำลังนั่งแต่งหน้า ก็มีคลอๆ
คิดในใจว่าเค้าจะเป็นยังไง อาการเค้าหนักกว่าเราแน่นอนอยู่แล้วจากนิสัย
เป็นห่วง คนเสียใจคงต้องการการปลอบ กอด จะมีใครปลอบเค้ามั้ยจะมีใครกอดเค้ามั้ย
อยู่ห่างกันไกลค่ะ ถ้าอยู่ใกล้ๆคงเดินเข้าไปกอดเค้า
แล้วก็มีความรู้สึกแปลกว่าเห้ยเราบอกเลิกเค้าเองนะทำไมรู้สึกยังงี้ละ
เหมือนตัวเองโดนทิ้งเองเลย
อีกความคิดนึงก็คิดว่านี่ทำถูกแล้วใช่มั้ย ที่ทำไปจะกลับมาเสียดายทีหลังหรือเปล่า
เราเป็นคนเห็นแก่ตัวใช่มั้ย แต่ถ้ากลับไปบ้านเค้าคงไม่โอเคกับเราแล้วเหมือนกันแหละ
คงไม่มีโอกาสกลับไปแน่นอนอยู่แล้ว
มีคนเป็นแบบเรามั้ย บอกเลิกแต่ตัวเองก็เสียใจ แล้วทำยังไงมห้ผ่านจุดนั้นมาได้
เราเคยแต่โดนบอกเลิก แล้วเวลาเค้าทักมาเราควรตอบมั้ย เราเป็นห่วง ทั้งคิดถึง
อยากทำทุกอย่างเหมือนเดิมนะ แต่พอคิดว่าถ้าอนาคตต้องแต่งกับเค้าแล้วตอนนี้เราไม่ชอบครอบครัวเค้า
เค้ามีนิสัยความคิดที่ไม่โอเค เราจะแต่งหรอ คือไม่อยู่ดี การที่เราออกห่างมามันถูกแล้วใช่มั้ย
เรารู้สึกเสียคนดีๆไป ผู้ชายที่ไม่กินไม่เที่ยวเรียนเก่ง จะหาแบบนี้ได้ที่ไหนคงยาก แต่ดันมามีนิสัยที่เราไม่ชอบและครอบครัวมี่เราไม่โอเค
เครียดดดดดดดดดด
อยากรู้ส่าคนอื่นที่มีประสบการณ์นี้ พบเจออะไรบ้าง ทำตัวยังไง
กลับไปคิดเสียดายมั้ย มีกลับไปคิดดีใจมั้ยที่ได้ออกมา ชีวิตเราแย่ลงหรือดีขึ้น
เสียใจเหมือนเรามั้ย ทำตัวยังไงกัน