สวัสดีค่ะทุกคน เรามีเรื่องคิดไม่ตก คิดวนเวียนมาหลายเดือนมากๆ จนตัดสินใจไปแล้วแต่ก็ยังกลับมาวนเวียนลูปเดิมๆๆ
เรากับแฟนคบกันมาได้ประมาณ 4 ปีแล้วค่ะ แรกๆอะไรก็ดีไปหมด เขาไม่ใช่สเปคเราเลย เป็นผู้ชายตัวเล็กกว่าเราทั้งในเรื่องส่วนสูงและน้ำหนัก แต่เขาเป็นคนดีมากค่ะ เราไม่ซีเรียสเรื่องกินเหล้าสูบบุหรี่ ซึ่งผู้ชายคนนี้ ไม่แตะเลย ไม่มีปัญหาเรื่องผู้หญิง การพนัน การโกหก(เรื่องใหญ่ๆ)และเรื่องเงิน...แต่มีปัญหาเรื่องความคิด การเอาแต่ใจ ล้ำเส้นเรื่องส่วนตัว ไม่มีพื้นที่ให้กันเลย ไม่เป็นผู้ใหญ่ ไม่มีความเป็นผู้นำ และหลายๆครั้งไม่มีความเป็นผู้ชาย เช่นเราใส่กระโปรง กางเกงขาสั้น เดินขึ้นบันได สะพานลอย หรือทางชัน มีคนเดินตามหลังเราต้องระวังตัวเราเอง เขาไม่เคยคิดจะมาเดินปิดให้หรือคอยมากันให้ เค้าเคยบอกว่าเค้าไม่ทันคิด....
เขาเป็นคนเอาแต่ใจมากค่ะ ชอบสั่งเราเป็นนัยๆๆแบบนิ่มๆให้ทำโน่นนี่นั่น ต้องทำตามแผนของเค้าทุกอย่าง แรกๆเราก็โอเคเพราะเราคิดว่าไม่น่าจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง แต่เขากลับคิดไม่ได้ ได้ 1 เอา 2 มี 2 มี 3 ล้ำเส้น เขาเป็นคนค่อนข้างติดแฟน เหมือนเด็กมหาลัยมีแฟน งุ้งงิ้งง้องแง้ง ซึ่งเราเป็นคนค่อนข้างแข็งๆ ห้าวๆ ลุยๆ แมนๆ หลายบุคลิก หลายแนวนะ บางครั้งก็แต่งตัวเป็นสาวเปรี้ยวได้ถ้าออกงาน หวานบ้างถ้าเบื่อๆ แต่เมนหลักคือแต่งแนวๆลุยๆ แต่บางครั้งเราก็อ้อนแฟนเอาใจแฟน งุ้งงิ้งบ้างนะ แค่บ้าง อาจเป็นเพราะเราผู้ใหญ่กว่า แต่จริงๆ เขาโตกว่าเราประมาณ 3 ปี...
เราพยายามแนะนำให้เขาทำไรที่ดีต่อตัวเอง แต่เขาไม่เคยคิดจะเปลี่ยนเลย เช่น การกิน บุคลิก ความคิด ออกกำลังกาย รวมไปถึงการเก็บเงิน เขาเป็นคนชอบแต่งรถมากกกกกกกกค่ะ ทำทีก็หลายตังค์ หลักพันจนถึนหลักหมื่น เราไม่เคยห้ามนะคะ แต่ขอมีลิมิตบ้างได้ไหม คิดจะสร้างเนื้อสร้างตัวบ้างไหม เขากลับบอกว่า เขาก็มีเงินเก็บ เขาแบ่งแล้ว บลาๆๆ เราอยากให้เขาบริหารเงินให้ดีกว่านี้ เพราะเขาก็มีรายรับที่เยอะกว่าแต่ก่อน ซึ่งก็ควรจะเก็บเงินได้เยอะกว่าก่อน เพราะเราไม่ได้คบกันไปวันๆๆ เราคบกันเพื่อจะเป็นคู่ชีวิตของกันและกัน จะมากินๆๆ เที่ยวๆ แบบแต่ก่อนก็คงจะไม่ได้ทั้งหมด โดยส่วนตัวเราคิดแบบนี้นะคะ
เราเพิ่งเสียบุคคลในครอบครัวไป เราเสียใจมาก จนเหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า พอเราเหมือนจะรู้ตัว เราก็พยายามหาไรทำเยอะๆๆ ออกไปพบปะผู้คน แต่เราไม่อยากเที่ยวไกลๆๆค่ะ ไม่รู้ทำไม แต่เราแค่อยากทำในสิ่งที่เราอยากทำ ที่แต่ก่อนเรายังทำไม่สำเร็จแค่นั้น แต่เขาดูเหมือนไม่เข้าใจ พยายามให้เราทำตามแพลนของเค้า คือเที่ยวๆๆๆๆ ซึ่งเราก็อยากไปนะ แต่ไม่มีใจจะไปแล้วมันกลายเป็นฝืนความรู้สึกของตัวเอง
หลังๆเราทะเลาะกันบ่อยมาก จนพูดเสียงดังตะคอกตวาด ลามไปถึงคำหยาบบ้าง ซึ่งมันบั่นทอนความรู้สึก ความสัมพันธ์และความรักที่มีให้กันเป็นอย่างมาก จนตอนนี้ไม่แน่ใจกับความรู้สึกของตัวเองว่ายังมีความรักเหลืออยู่บ้างไหมหรือเป็นเพียงแค่ความผูกพันเท่านั้น พักหลังๆหลายต่อหลายครั้งที่อยากทำอะไรตัวคนเดียวมากกว่าที่จะทำร่วมกันกับเขาเพราะเวลาอยู่กับเขามันเหมือนโดนจำกัด เขารักสบาย มีนิสัยผู้หญิงในร่างผู้ชาย ชอบงอแง ชอบจี้ๆๆๆถามๆๆโดยไม่ดูหน้าสิ่วหน้าขวานบ้างเลย
เค้าชอบคนเอาใจ ชอบโรแมนติก ชอบให้หวานใส่ชอบให้มุ้งมิ้ง ชอบให้อ้อนบ่อยๆ ดูเหมือนว่าความรักของเขาคือการครอบครอง เวลามีเรื่องให้ทะเลาะมันไม่ควรที่จะหาว่าใครผิด ใครถูก ตัวเรารู้อยู่แกใจดีแล้วเราก็ปรับปรุงมันซะ แต่เขาดันพูดตลอดเลยว่า เราเป็นคนทำอย่างนั้นเองนะเราเป็นคนพูดแบบนี้เองนะ ซึ่งมันทำให้ปรี๊ดไปกันใหญ่ เห้อ พูดแล้วก็เหนื่อยใจ ขอความเห็นทุกคนด้วยค่ะ จะด่าจะว่าเรา สอนเราได้ค่ะ ยินดีค่ะ ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ🙏🏻🙏🏻
"หยุด" หรือ "ไปต่อ"
เรากับแฟนคบกันมาได้ประมาณ 4 ปีแล้วค่ะ แรกๆอะไรก็ดีไปหมด เขาไม่ใช่สเปคเราเลย เป็นผู้ชายตัวเล็กกว่าเราทั้งในเรื่องส่วนสูงและน้ำหนัก แต่เขาเป็นคนดีมากค่ะ เราไม่ซีเรียสเรื่องกินเหล้าสูบบุหรี่ ซึ่งผู้ชายคนนี้ ไม่แตะเลย ไม่มีปัญหาเรื่องผู้หญิง การพนัน การโกหก(เรื่องใหญ่ๆ)และเรื่องเงิน...แต่มีปัญหาเรื่องความคิด การเอาแต่ใจ ล้ำเส้นเรื่องส่วนตัว ไม่มีพื้นที่ให้กันเลย ไม่เป็นผู้ใหญ่ ไม่มีความเป็นผู้นำ และหลายๆครั้งไม่มีความเป็นผู้ชาย เช่นเราใส่กระโปรง กางเกงขาสั้น เดินขึ้นบันได สะพานลอย หรือทางชัน มีคนเดินตามหลังเราต้องระวังตัวเราเอง เขาไม่เคยคิดจะมาเดินปิดให้หรือคอยมากันให้ เค้าเคยบอกว่าเค้าไม่ทันคิด....
เขาเป็นคนเอาแต่ใจมากค่ะ ชอบสั่งเราเป็นนัยๆๆแบบนิ่มๆให้ทำโน่นนี่นั่น ต้องทำตามแผนของเค้าทุกอย่าง แรกๆเราก็โอเคเพราะเราคิดว่าไม่น่าจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง แต่เขากลับคิดไม่ได้ ได้ 1 เอา 2 มี 2 มี 3 ล้ำเส้น เขาเป็นคนค่อนข้างติดแฟน เหมือนเด็กมหาลัยมีแฟน งุ้งงิ้งง้องแง้ง ซึ่งเราเป็นคนค่อนข้างแข็งๆ ห้าวๆ ลุยๆ แมนๆ หลายบุคลิก หลายแนวนะ บางครั้งก็แต่งตัวเป็นสาวเปรี้ยวได้ถ้าออกงาน หวานบ้างถ้าเบื่อๆ แต่เมนหลักคือแต่งแนวๆลุยๆ แต่บางครั้งเราก็อ้อนแฟนเอาใจแฟน งุ้งงิ้งบ้างนะ แค่บ้าง อาจเป็นเพราะเราผู้ใหญ่กว่า แต่จริงๆ เขาโตกว่าเราประมาณ 3 ปี...
เราพยายามแนะนำให้เขาทำไรที่ดีต่อตัวเอง แต่เขาไม่เคยคิดจะเปลี่ยนเลย เช่น การกิน บุคลิก ความคิด ออกกำลังกาย รวมไปถึงการเก็บเงิน เขาเป็นคนชอบแต่งรถมากกกกกกกกค่ะ ทำทีก็หลายตังค์ หลักพันจนถึนหลักหมื่น เราไม่เคยห้ามนะคะ แต่ขอมีลิมิตบ้างได้ไหม คิดจะสร้างเนื้อสร้างตัวบ้างไหม เขากลับบอกว่า เขาก็มีเงินเก็บ เขาแบ่งแล้ว บลาๆๆ เราอยากให้เขาบริหารเงินให้ดีกว่านี้ เพราะเขาก็มีรายรับที่เยอะกว่าแต่ก่อน ซึ่งก็ควรจะเก็บเงินได้เยอะกว่าก่อน เพราะเราไม่ได้คบกันไปวันๆๆ เราคบกันเพื่อจะเป็นคู่ชีวิตของกันและกัน จะมากินๆๆ เที่ยวๆ แบบแต่ก่อนก็คงจะไม่ได้ทั้งหมด โดยส่วนตัวเราคิดแบบนี้นะคะ
เราเพิ่งเสียบุคคลในครอบครัวไป เราเสียใจมาก จนเหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า พอเราเหมือนจะรู้ตัว เราก็พยายามหาไรทำเยอะๆๆ ออกไปพบปะผู้คน แต่เราไม่อยากเที่ยวไกลๆๆค่ะ ไม่รู้ทำไม แต่เราแค่อยากทำในสิ่งที่เราอยากทำ ที่แต่ก่อนเรายังทำไม่สำเร็จแค่นั้น แต่เขาดูเหมือนไม่เข้าใจ พยายามให้เราทำตามแพลนของเค้า คือเที่ยวๆๆๆๆ ซึ่งเราก็อยากไปนะ แต่ไม่มีใจจะไปแล้วมันกลายเป็นฝืนความรู้สึกของตัวเอง
หลังๆเราทะเลาะกันบ่อยมาก จนพูดเสียงดังตะคอกตวาด ลามไปถึงคำหยาบบ้าง ซึ่งมันบั่นทอนความรู้สึก ความสัมพันธ์และความรักที่มีให้กันเป็นอย่างมาก จนตอนนี้ไม่แน่ใจกับความรู้สึกของตัวเองว่ายังมีความรักเหลืออยู่บ้างไหมหรือเป็นเพียงแค่ความผูกพันเท่านั้น พักหลังๆหลายต่อหลายครั้งที่อยากทำอะไรตัวคนเดียวมากกว่าที่จะทำร่วมกันกับเขาเพราะเวลาอยู่กับเขามันเหมือนโดนจำกัด เขารักสบาย มีนิสัยผู้หญิงในร่างผู้ชาย ชอบงอแง ชอบจี้ๆๆๆถามๆๆโดยไม่ดูหน้าสิ่วหน้าขวานบ้างเลย
เค้าชอบคนเอาใจ ชอบโรแมนติก ชอบให้หวานใส่ชอบให้มุ้งมิ้ง ชอบให้อ้อนบ่อยๆ ดูเหมือนว่าความรักของเขาคือการครอบครอง เวลามีเรื่องให้ทะเลาะมันไม่ควรที่จะหาว่าใครผิด ใครถูก ตัวเรารู้อยู่แกใจดีแล้วเราก็ปรับปรุงมันซะ แต่เขาดันพูดตลอดเลยว่า เราเป็นคนทำอย่างนั้นเองนะเราเป็นคนพูดแบบนี้เองนะ ซึ่งมันทำให้ปรี๊ดไปกันใหญ่ เห้อ พูดแล้วก็เหนื่อยใจ ขอความเห็นทุกคนด้วยค่ะ จะด่าจะว่าเรา สอนเราได้ค่ะ ยินดีค่ะ ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ🙏🏻🙏🏻