ทำไมอยู่ดีๆก็กลายเป็นมือที่สาม ??

เรื่องนี้เป็นเรื่องโง่ๆที่ทำให้ชีวิตต้องวนลูปอยู่ในวงโคจรอะไรก็ไม่รู้ คือเราได้รู้จักกับพี่คนนึงผ่านแอพชวนคุยนี่แหละ คุยกันมาซักพักก็เริ่มขอไลน์กัน เริ่มนัดเจอกัน ไปกินข้าว ดูหนังตามประสาคนเริ่มคุยกัน พอเริ่มสนิทๆกันมากขึ้นเราก็ยอมไปอยู่กับเขา แต่..ด้วยความที่เราอยากรู้จักพี่คนนี้ให้มากขึ้น เราก็เลยทำตัวเป็นโคนัน ส่องเฟซ อือหือ ดูไปดูมาพบคสพ.ที่ทำให้เรากลายเป็นควายทันที พอรู้ว่าพี่เขามีคนคุยอยู่เเล้ว เราก็โทรไปโวยวายขอห่าง แต่ช่วงนั้นพี่เขาทำทุกทางเพื่อให้เรากลับไป ซึ่งเราก็โง่ใจอ่อน สุดท้ายพี่เขาก็วนเวียนอยู่กับคนนั้นบ้าง เราบ้าง โดยที่เราก็รู้ดีทุกอย่าง จนในที่สุดพี่ผญ.คนนั้นทนไม่ได้เขาก็ถอยห่างออกมา เรากะพี่เขาก็ยังคงคุยกันอยู่ พี่ผช.เขาเป็นคนขี้เอาอกเอาใจ น่ารัก อบอุ่น มีความคิดแต่ไร้ศิลธรรมเรื่องความไม่รู้จักพอ วันหนึ่งเรากับพี่เขาต้องห่างกัน แต่เราก็ยังไปหาเขาบ้าง แต่ความห่างก็ทำให้เราต้องกลายเป็นคนอื่น เมื่อพี่เขาหาคนคุยเพิ่ม เราก็ต้องเป็นโคนันอีกครั้ง เขาแอบคุยกันมานาน ไปเที่ยวด้วยกัน โดยเราไม่รู้เรื่องเลย พี่ผญ.โพสต์บอกรักพี่ผช. พอเรารู้เราก็แคปไปถามแล้วโวยวายใส่ใหญ่เลย สุดท้ายนะโดนตอกกลับมาว่า ใครๆก็ต้องหาความสุขใส่ตัวเองทั้งนั้น ความสุขที่ว่าคือความไม่รู้จักพอหรอ เราขอยุติคสพ.เเต่เขาก็ยังยื้อ ยังทักยังโทรมาคุย ทั้งที่ใจเราไม่ไหวเเล้วอยู่ดีๆก็ถูกลดความสำคัญ ทำไรก็ผิดไปหมด สงสารตัวเองที่ยังออกมาจากวงจรนี้ไม่ได้ ด้วยคำว่า รอพี่ก่อนนะ พี่รักเรานะ พี่คิดถึงเรานะ คือรู้ว่าเขาก็พูดไปอย่างนั้นแต่มันก็อยากฟัง ทำไงถึงจะลืมมมทุกสิ่งทุกอย่างได้ไม่อยากไปยุ่งกับพวกเขาอีกเเล้ว