เราขอแทนตัวเราว่า เอฟ
แฟนเราชื่อ จี
คนที่ชอบเราชื่อ บี
แฟนเก่าของคนที่ชอบเราชื่อ เอ็น
เรื่องราวของเรา มันเริ่มจากการที่เอฟและจีเป็นคนรู้จักกัน เป็นพี่น้องกัน เราคุยกันเข้าใจในหลายๆอย่าง
พี่จีเป็นคนขยัน ขยันมาก แต่ติดเพื่อน ติดเบียร์
ครั้งแรกที่เรากับพี่จีอยู่ด้วยกัน คือเราไปเที่ยวหาพี่จีที่ลำปาง พี่จีเรียนอยู่ที่นั่น เราไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายเลย ไม่เคยเลย เราคิดแล้วคิดอีกว่าเขาจะใช่คนในอนาคตเราไหม แล้วใจเราก็บอกว่าเขาคือคนๆนั้น เรายอมยกให้เขาทั้งกายและใจ พี่จีก็รู้นะว่าเขาคือคนแรกของเรา พี่เขาก็ผ่านผู้หญิงมาตามภาษาผู้ชายทั่วๆไป ทีมันต้องมีบ้าง เราไม่ถือ เพราะเรารู้ว่าผู้ชาย มันต้องมีบ้างเป็นธรรมดา แต่กับเรา เราถือ เราจะให้คนที่เรามั่นใจแล้วว่าเขาคือคนในอนาคตของเรา จนกระทั่งวันนึง พี่เขาเริ่มติดเพื่อนมากขึ้น ติดเบียร์มากขึ้นเรื่อยๆ จากเมื่อก่อนกลับบ้านสามทุ่ม สามทุ่มครึ่ง แล้วเราจะได้คุยกันทุกก่อนนอน เริ่มเปลี่ยนเป็นสี่ทุ่มครึ่ง ห้าทุ่ม บางทีเที่ยงคืนก็มี เรารอไม่ไหว เพราะเราไม่ใช่คนนอนดึกอะไร เราก็นอนก่อน แทบจะไม่ได้คุยกันเลย และแล้วก็มีผู้ชายคนนึง แอ๊ดไลน์เรามา นั่นก็คือบี บีบอกชอบเรา เราปฏิเสธเรื่องความสัมพันธ์ เพราะเรามีแฟนแล้ว แต่เราก็ไม่เคยปฏิเสธที่จะคุยด้วย เรารักษาน้ำใจเขา เราเองผิด ผิดมากที่คุยกับคนๆนั้น เขาคุยกับเราทุกๆวัน เวลาพี่จีไม่มีเวลาให้ เราปรึกษาบีได้หมด ทุกเรื่อง บีใส่ใจเรา แต่เราไม่เคยคิดที่จะเลิกกับพี่จี เพื่อไปคบกับบีนะ วันนึงเราไปเที่ยวกับบี จะเรียกว่าบังเอิญก็คงใช่ เราไปเดินตลาดคนเดียว เจอบี บีก็มาเดินเป็นเพื่อน แต่บีก็มากับพี่เขา และเพื่อนเขาอีกคนนึงด้วย เราเดินด้วยกันสี่คน และเราจะไปเที่ยวสวนดอกไม้ต่อ บีรู้ บีเลยไปเป็นเพื่อนเรา แต่เราไปกันคนละคันนะ
เรื่องวันนั้นมันก็จบลงไป เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับบีมากกว่านั้น เราคิดแค่บีคือคนที่เราสามารถปรึกษาได้หมด เหมือนเป็นเพื่อนเราคนนึง แม้ว่าบีจะคิดกับเรามากกว่านั้น
พี่จีเห็นภาพที่เราถ่ายที่สวนดอกไม้ ก็ถามว่าไปกับใครมา เราไม่อยากบอกว่ามีใครมาคุยกับเรา เรารู้เขาขึ้หึง พูดไปก็ทะเลาะกัน ก็เลยโกหกว่าไปคนเดียว
แต่แล้วแฟนเก่าของบี นั่นก็คือเอ็น เอ็นเห็นเราเดินด้วยกันที่ตลาดวันนั้น ก็ทักไปหาพี่จี ไปถามพี่จีว่ารู้เรื่องนี้ไหม พี่จีเลยมาถามเราว่าไปเดินตลาดกับใคร เราก็เลยตอบไปตามตรง เขาก็ถามอีกว่าเรื่องสวนดอกไม้ล่ะ เราก็ยังโกหกเหมือนเดิม เพราะถ้าพูดว่าบีไปเป็นเพื่อน เราต้องเลิกกันแน่ๆ พี่จีเขาคงไม่ฟังเราอธิบาย แค่นี้เราก็ทะเลาะกันหนักมาก จนเราขอเจอพี่จี เพื่อเคลียต่อหน้าดีกว่าผ่านแชท ทุกอย่างก็จบไปด้วยดี พี่เขาบอกว่าโอเค พี่เชื่อเอฟนะ
แล้วปีใหม่ บีเขาขออะไรอย่างนึงกับเรา นั่นก็คือ ขออย่าให้เราหายไปไหน ถึงจะไม่ได้คบเรา แต่บีก็อยากคุยด้วยตลอดไป เราก็สัญญานะ เพราะเรารู้ว่ายังไงความสัมพันธ์เรากับบีไม่มีวันเป็นไปได้มากกว่านี้แน่นอน เพราะเราเองรักพี่จีมากๆ ไม่อยากเสียเขาไป เราตัดสินใจให้ทุกอย่างกับพี่จีไปแล้ว เราถือเรื่องนี้หนักมาก แต่แล้ววันที่หนึ่งมกรา บีติดต่อเรา ตอนที่เราอยู่กับพี่จี เราเลยไม่ตอบกลับ แล้วเราก็ถ่ายรูปกับพี่จีลงในไอจี บีเขาก็รู้ว่าเราไปเที่ยวกับแฟน หลังจากนั้น บีเขาก็หายไป หายไปเลย ไม่ติดต่อมาเลย เราสงสัยมากๆว่าทำไมบีหายไปไหน เราเลยติดต่อบีในไลน์ แต่บีบล๊อกเรา เราเลยติดต่อบีในไอจี ว่าทำไมจู่ๆถึงหายไป มาขอให้เราอยู่ ไม่หายไป แต่ทำไมบีหายไปเอง เราแค่อยากรู้เหตุผลแค่นั้น แต่คนที่เล่นไอจีบีก็คือเอ็น แฟนเก่าของบี เอ็นแฮ๊กเฟส แอ๊กไอจีของบี เป็นช่วงจังหวะที่เราส่งข้อความไปหาบีในไอจีพอดี เอ็นเลยแคปหน้าจอ ส่งให้พี่จีดู พี่จีก็มาถามเรานะว่าคืออะไร อธิบายมา เราก็ไม่อธิบายอะไร เราก็บอกว่าตามที่เห็นแหล่ะ เรารู้ในใจเราเองว่าเราไม่ได้อะไรกับบี แต่พี่จีเขาไม่ฟัง เขาขอจบทุกอย่าง เขาไม่สนใจว่าเราจะอธิบายอะไรอีกแล้ว เราขอเจอเพื่อเคลียต่อหน้า เขาก็ปฏิเสธ เขาคิดว่าทุกเรื่องที่เราพูดมาก็คงเป็นเรื่องโกหกทั้งสิ้น เราเสียใจ เสียใจมาก เพราะเราให้เขาไปหมดแล้ว เราคาดหวังไว้ให้เขาคือคนในอนาคต ทุกภาพในอนาคตของเรามีพี่จี เราวางแผนไว้หมดแล้ว แต่สุดท้ายก็มาพังเพราะเราเอง เพราะเราคุยกับบี เราทั้งง้อพี่จี ส่งแชทหาพี่จีเยอะมาก ง้อจนตัวเองไม่เหลือค่าอะไรเลย เราบอกพี่จีว่า ไม่ว่ายังไงก็จะรอ เราอยู่บ้านไม่ไหว เราต้องหาที่พึ่ง เราเลยกลับมาหอ มาอยู่กับเพื่อน เผื่ออะไรจะดีขึ้น ยอ่างน้อยก็มีที่ปรึกษา มีคนที่พาเราไปทำอย่างอื่นให้เราไม่คิดมาก แต่สุดท้ายเราก็กลับมาอยู่จุดเดิม เราเอาแต่ร้องไห้ จมปรักกับภาพที่มีเรากับพี่จี เราฝันถึงพี่จีทุกคืนตั้งแต่เลิกกัน ตื่นนอนมาเราก็เอาแต่ร้องไห้ โลกมันดูไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อน พี่จีบอกเราว่า เราจบกันด้วยดี แต่เขาไม่อ่านแชทที่เราส่งให้เลย นานๆทีเขาจะอ่าน แต่เขาไม่ตอบเลย เราทำใจไม่ได้ คนที่เราทุ่มเททุกอย่าง ให้ไปหมดแล้ว เราเป็นผู้หญิงที่ให้ใครคือคนนั้นเลย ไม่กล้าไปคบใครแล้ว คนนั้นคือคนสุดท้ายของเรา เราไม่รู้ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนคิดแบบเราบ้าง เราไม่กล้าเปิดใจให้ใครเลย ตอนนี้มีคนเข้ามาในชีวิตเราเรื่อยๆ เราปฏิเสธเขาหมดเลย เราไม่อยากพลาดกับใครแล้ว เราไม่รู้จะทำหน้ายังไงถ้าไปคบกับคนอื่นๆทั้งๆที่เราผ่านพี่จีมาแล้ว เรามองว่าเราแย่ไปแล้ว เราควรจะทำยังไงดี แต่เรายังยืนยันว่าเราจะรอพี่จี แม้เขาจะใจแข็ง ไม่สนใจเราแล้วก็เถอะ ทำไมเขาทำใจง่ายเหลือเกิน ทำไมผู้ชายไม่คิดถึงใจผู้หญิงคนนึงที่เขามองอนาคตร่วมกับเขาไปแล้วบ้าง
มีผู้หญิงคนไหนเป็นบ้าง ให้คนๆนึงเป็นคนแรกและมั่นใจว่าเขาจะเป็นคนในอนาคต แต่สุดท้ายเลิกกัน ทำใจยากเหลือเกิน
แฟนเราชื่อ จี
คนที่ชอบเราชื่อ บี
แฟนเก่าของคนที่ชอบเราชื่อ เอ็น
เรื่องราวของเรา มันเริ่มจากการที่เอฟและจีเป็นคนรู้จักกัน เป็นพี่น้องกัน เราคุยกันเข้าใจในหลายๆอย่าง
พี่จีเป็นคนขยัน ขยันมาก แต่ติดเพื่อน ติดเบียร์
ครั้งแรกที่เรากับพี่จีอยู่ด้วยกัน คือเราไปเที่ยวหาพี่จีที่ลำปาง พี่จีเรียนอยู่ที่นั่น เราไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายเลย ไม่เคยเลย เราคิดแล้วคิดอีกว่าเขาจะใช่คนในอนาคตเราไหม แล้วใจเราก็บอกว่าเขาคือคนๆนั้น เรายอมยกให้เขาทั้งกายและใจ พี่จีก็รู้นะว่าเขาคือคนแรกของเรา พี่เขาก็ผ่านผู้หญิงมาตามภาษาผู้ชายทั่วๆไป ทีมันต้องมีบ้าง เราไม่ถือ เพราะเรารู้ว่าผู้ชาย มันต้องมีบ้างเป็นธรรมดา แต่กับเรา เราถือ เราจะให้คนที่เรามั่นใจแล้วว่าเขาคือคนในอนาคตของเรา จนกระทั่งวันนึง พี่เขาเริ่มติดเพื่อนมากขึ้น ติดเบียร์มากขึ้นเรื่อยๆ จากเมื่อก่อนกลับบ้านสามทุ่ม สามทุ่มครึ่ง แล้วเราจะได้คุยกันทุกก่อนนอน เริ่มเปลี่ยนเป็นสี่ทุ่มครึ่ง ห้าทุ่ม บางทีเที่ยงคืนก็มี เรารอไม่ไหว เพราะเราไม่ใช่คนนอนดึกอะไร เราก็นอนก่อน แทบจะไม่ได้คุยกันเลย และแล้วก็มีผู้ชายคนนึง แอ๊ดไลน์เรามา นั่นก็คือบี บีบอกชอบเรา เราปฏิเสธเรื่องความสัมพันธ์ เพราะเรามีแฟนแล้ว แต่เราก็ไม่เคยปฏิเสธที่จะคุยด้วย เรารักษาน้ำใจเขา เราเองผิด ผิดมากที่คุยกับคนๆนั้น เขาคุยกับเราทุกๆวัน เวลาพี่จีไม่มีเวลาให้ เราปรึกษาบีได้หมด ทุกเรื่อง บีใส่ใจเรา แต่เราไม่เคยคิดที่จะเลิกกับพี่จี เพื่อไปคบกับบีนะ วันนึงเราไปเที่ยวกับบี จะเรียกว่าบังเอิญก็คงใช่ เราไปเดินตลาดคนเดียว เจอบี บีก็มาเดินเป็นเพื่อน แต่บีก็มากับพี่เขา และเพื่อนเขาอีกคนนึงด้วย เราเดินด้วยกันสี่คน และเราจะไปเที่ยวสวนดอกไม้ต่อ บีรู้ บีเลยไปเป็นเพื่อนเรา แต่เราไปกันคนละคันนะ
เรื่องวันนั้นมันก็จบลงไป เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับบีมากกว่านั้น เราคิดแค่บีคือคนที่เราสามารถปรึกษาได้หมด เหมือนเป็นเพื่อนเราคนนึง แม้ว่าบีจะคิดกับเรามากกว่านั้น
พี่จีเห็นภาพที่เราถ่ายที่สวนดอกไม้ ก็ถามว่าไปกับใครมา เราไม่อยากบอกว่ามีใครมาคุยกับเรา เรารู้เขาขึ้หึง พูดไปก็ทะเลาะกัน ก็เลยโกหกว่าไปคนเดียว
แต่แล้วแฟนเก่าของบี นั่นก็คือเอ็น เอ็นเห็นเราเดินด้วยกันที่ตลาดวันนั้น ก็ทักไปหาพี่จี ไปถามพี่จีว่ารู้เรื่องนี้ไหม พี่จีเลยมาถามเราว่าไปเดินตลาดกับใคร เราก็เลยตอบไปตามตรง เขาก็ถามอีกว่าเรื่องสวนดอกไม้ล่ะ เราก็ยังโกหกเหมือนเดิม เพราะถ้าพูดว่าบีไปเป็นเพื่อน เราต้องเลิกกันแน่ๆ พี่จีเขาคงไม่ฟังเราอธิบาย แค่นี้เราก็ทะเลาะกันหนักมาก จนเราขอเจอพี่จี เพื่อเคลียต่อหน้าดีกว่าผ่านแชท ทุกอย่างก็จบไปด้วยดี พี่เขาบอกว่าโอเค พี่เชื่อเอฟนะ
แล้วปีใหม่ บีเขาขออะไรอย่างนึงกับเรา นั่นก็คือ ขออย่าให้เราหายไปไหน ถึงจะไม่ได้คบเรา แต่บีก็อยากคุยด้วยตลอดไป เราก็สัญญานะ เพราะเรารู้ว่ายังไงความสัมพันธ์เรากับบีไม่มีวันเป็นไปได้มากกว่านี้แน่นอน เพราะเราเองรักพี่จีมากๆ ไม่อยากเสียเขาไป เราตัดสินใจให้ทุกอย่างกับพี่จีไปแล้ว เราถือเรื่องนี้หนักมาก แต่แล้ววันที่หนึ่งมกรา บีติดต่อเรา ตอนที่เราอยู่กับพี่จี เราเลยไม่ตอบกลับ แล้วเราก็ถ่ายรูปกับพี่จีลงในไอจี บีเขาก็รู้ว่าเราไปเที่ยวกับแฟน หลังจากนั้น บีเขาก็หายไป หายไปเลย ไม่ติดต่อมาเลย เราสงสัยมากๆว่าทำไมบีหายไปไหน เราเลยติดต่อบีในไลน์ แต่บีบล๊อกเรา เราเลยติดต่อบีในไอจี ว่าทำไมจู่ๆถึงหายไป มาขอให้เราอยู่ ไม่หายไป แต่ทำไมบีหายไปเอง เราแค่อยากรู้เหตุผลแค่นั้น แต่คนที่เล่นไอจีบีก็คือเอ็น แฟนเก่าของบี เอ็นแฮ๊กเฟส แอ๊กไอจีของบี เป็นช่วงจังหวะที่เราส่งข้อความไปหาบีในไอจีพอดี เอ็นเลยแคปหน้าจอ ส่งให้พี่จีดู พี่จีก็มาถามเรานะว่าคืออะไร อธิบายมา เราก็ไม่อธิบายอะไร เราก็บอกว่าตามที่เห็นแหล่ะ เรารู้ในใจเราเองว่าเราไม่ได้อะไรกับบี แต่พี่จีเขาไม่ฟัง เขาขอจบทุกอย่าง เขาไม่สนใจว่าเราจะอธิบายอะไรอีกแล้ว เราขอเจอเพื่อเคลียต่อหน้า เขาก็ปฏิเสธ เขาคิดว่าทุกเรื่องที่เราพูดมาก็คงเป็นเรื่องโกหกทั้งสิ้น เราเสียใจ เสียใจมาก เพราะเราให้เขาไปหมดแล้ว เราคาดหวังไว้ให้เขาคือคนในอนาคต ทุกภาพในอนาคตของเรามีพี่จี เราวางแผนไว้หมดแล้ว แต่สุดท้ายก็มาพังเพราะเราเอง เพราะเราคุยกับบี เราทั้งง้อพี่จี ส่งแชทหาพี่จีเยอะมาก ง้อจนตัวเองไม่เหลือค่าอะไรเลย เราบอกพี่จีว่า ไม่ว่ายังไงก็จะรอ เราอยู่บ้านไม่ไหว เราต้องหาที่พึ่ง เราเลยกลับมาหอ มาอยู่กับเพื่อน เผื่ออะไรจะดีขึ้น ยอ่างน้อยก็มีที่ปรึกษา มีคนที่พาเราไปทำอย่างอื่นให้เราไม่คิดมาก แต่สุดท้ายเราก็กลับมาอยู่จุดเดิม เราเอาแต่ร้องไห้ จมปรักกับภาพที่มีเรากับพี่จี เราฝันถึงพี่จีทุกคืนตั้งแต่เลิกกัน ตื่นนอนมาเราก็เอาแต่ร้องไห้ โลกมันดูไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อน พี่จีบอกเราว่า เราจบกันด้วยดี แต่เขาไม่อ่านแชทที่เราส่งให้เลย นานๆทีเขาจะอ่าน แต่เขาไม่ตอบเลย เราทำใจไม่ได้ คนที่เราทุ่มเททุกอย่าง ให้ไปหมดแล้ว เราเป็นผู้หญิงที่ให้ใครคือคนนั้นเลย ไม่กล้าไปคบใครแล้ว คนนั้นคือคนสุดท้ายของเรา เราไม่รู้ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนคิดแบบเราบ้าง เราไม่กล้าเปิดใจให้ใครเลย ตอนนี้มีคนเข้ามาในชีวิตเราเรื่อยๆ เราปฏิเสธเขาหมดเลย เราไม่อยากพลาดกับใครแล้ว เราไม่รู้จะทำหน้ายังไงถ้าไปคบกับคนอื่นๆทั้งๆที่เราผ่านพี่จีมาแล้ว เรามองว่าเราแย่ไปแล้ว เราควรจะทำยังไงดี แต่เรายังยืนยันว่าเราจะรอพี่จี แม้เขาจะใจแข็ง ไม่สนใจเราแล้วก็เถอะ ทำไมเขาทำใจง่ายเหลือเกิน ทำไมผู้ชายไม่คิดถึงใจผู้หญิงคนนึงที่เขามองอนาคตร่วมกับเขาไปแล้วบ้าง