อนอื่น เเนะนำตัวเองก่อนค่ะ เราเรียนจบ มหาลัยได้ 1 ปีละ ทำงานกับญาติเราได้ 1 ปี เเล้วค่ะ งานที่ทำ ทำทุกอย่าง แม่บ้าน ยั้นคนรับส่งของ เอกสาร ในบริษัทมีไม่กี่คนค่ะ เเต่ด้วยความที่เราเป็นญาติ ทางญาติเราใช้งานเยอะมากไป ถามถึงเงินเดือนเราว่าไม่คุ้มกับที่เค้าจ้าง หนักใจ เจ้เราก็บอกว่า ให้กลับมาทำงานที่บ้านดีกว่า เพราะทำงานใน กทม. เเล้วค่าใข้จ่ายเยอะ เปรียบเทียบ กทม. เงินเดือน 14,000  กับที่บ้านเรา 9,000 มันก็ไม่ต่างกัน เพราะเรากลับทุกอาทิตย์ เเต่โชคดีตรงที่เรามีงานเสริมค่ะ รายได้ เลี้ยงชีพได้ ขยันทำจริงๆ งานเสริมที่ทำนั้น ได้เท่าๆกับเงินเดือนเลยนะคะ  ทางพ่อเราก็บอกว่าไม่สบายใจก็ให้กลับมาอยู่บ้านดีกว่า เเต่เรามีความเกรงใจญาติเราค่ะ เพราะเราเองของเค้ามาอยู่ เเละเคยมีกรณีที่ว่า เเม่เราอยากให้เราไปทำงานอื่น คือรับราชการ ให้ลองสอบ เเต่ญาติเรากลับพูดว่า อย่าลืมนะ ว่าขอมาอยู่เอง จริงๆเเล้ว ญาติเราเค้าดีกับเรานะคะ บอกรักเราเหมือนลูกสาว เราเกรงใจ สงสารเค้าถ้าเราออกเค้าต้องหาคนอีก สอนงานอีก เราเคยโทรไปปรึกษาป้า ป้าบอกว่า ทำงานกับญาติก็แบบนี้เเหล่ะ ต้องทำใจ มันเหมือนเป็นบุญคุณต่อกัน เพราะเค้าขอเค้ามาอยู่ เเต่ตอนนี้ เราคิดว่าเราอยากอยู่กับพ่อที่บ้านนอกค่ะ เพราะพ่อกับเเม่เเยกทางกัน ที่ทางบ้านเราก็มีเเต่คนเเก่ พ่อเราก็เหมือนอยู่คนเดียว เพราะเค้าไม่มีคนดูเเล
ป้าคนที่เราปรึกษาบอกว่า ทางของเรา เราเลือกเดินเองดีกว่า อยากอยู่กับพ่อก็รีบๆ ไปอยู่  


เราอยากเอาที่เราสบายใจมากกว่าค่ะ จริงๆเเล้วเราคิดว่าเราไปไกลได้มากกว่านี้ ไม่ได้ว่าเราเก่งอะไรนะคะ เเต่เเค่คิดว่าทำงานที่นี่ตลอดไป มันไม่ใช่ค่ะ อีกอย่าง งานปัจจุบันที่เราทำกับญาติ เงินเดือนน้อย เเถม เราทำทุกอย่าง ยอมรับเลยค่ะ ว่าเหนื่อยมากๆ