คุณคิดว่า อะไร มีค่ามากที่สุดในชีวิตคุณ ?
มีค่ามากที่สุด คือ หาได้ยากมาก มีหนึ่งเดียว หากสูญไปแล้วจะไม่สามารถหามาทดแทนได้อีกแล้ว
สิ่งใดก็ตาม ที่มีนิยามแบบนั้น นั่นคือ มีค่ามากที่สุด คุณเห็นด้วยไม๊
อะไรที่เป็นแบบนั้นบ้างล่ะ บ้าน รถ เงิน หรือ คนที่คุณรักเขาข้างเดียว เข้าข่ายนั้นไม๊
ใช่ครับ คุณสามารถ หาคนที่คุณรักเขาข้างเดียว อีกกี่คนก็ได้ ดังนั้นข้อนี้ไม่เข้าข่าย
คุณสามารถ หา เงิน เพื่อไปซื้อ รถ ซื้อ บ้าน เท่าใดก็ได้ เหล่านี้จึงไม่เข่าข่ายเช่นกัน
แล้วอะไรที่เข้าข่าย ใช่ครับ... ชีวิตคุณ กับ เวลาที่คุณเหลืออยู่ในชีวิต นั่นคือ สิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตคุณ
เพราะ เวลา ใช้แล้วหมดไป หามาทดแทนจากไหนอีกไม่ได้แล้ว คุณจะรู้ได้อย่างแท้จริงไม๊ว่า คุณจะ
มีเวลาในชีวิตเหลืออีกกี่ปี เราทุกคนไม่มีใครรู้ อาจจะอีกไม่กี่วันก็ได้ หรืออาจจะหลายสิบปีก็ได้ ...
คำถามที่ผมว่าน่าสนใจคือ คุณกำลังใช้ทุกๆวินาทีในชีวิตคุณไปกับเรื่องอะไร และ เวลาที่คุณใช้หมดไปนั้น เป็นไปเพื่อ
ทำให้ชีวิตคุณสุกสว่างสร้างสรรค์ขึ้น หรือ หม่นหมองคับข้องดำดิ่งลง
เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่เอง ที่เราบางครั้ง จำเป็นต้องเรียนรู้จากความผิดพลาด ล้มเหลว อาจต้องเจ็บปวด จึงได้จดจำ
สำคัญคือ เรา ควรต้องไม่ลืมว่า เวลาเรากำลังหมดลงทุกทีๆ ด้วยเช่นกัน เรียนรู้และเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากบทเรียนนี้ พอหรือยัง
ถ้าคิดว่ายังมีอะไรให้ศึกษาเรียนรู้ต่อ ก็ใช้เวลาเท่าที่จำเป็นต่อไปได้ตามสมควร
แต่ ถ้าคิดว่า เรียนรู้เพียงพอแล้ว ก็ขอให้บอกลาและขอบคุณเรื่องราวดีๆเหล่านี้เสีย ขอบคุณบุคคลผู้ที่มาช่วยร่วมแสดงบทละครชีวิตครั้งนี้
ที่ช่วยให้เราได้เรียนรู้ เข้าใจ ขอบคุณในทุกๆสิ่งที่ผ่านเข้ามา ขอบคุณจากใจ... แล้วออกเดินทางต่อไปเถิด เวลา หมดลงเรื่อยๆ
ท้ายนี้ สั้นๆ เผื่ออาจจะเป็นประโยชน์บ้างนะครับ
ผู้คนต้องการ การเติมเต็มให้ชีวิตเขา สมดุลย์อยู่เสมอ (ผู้รับ)
เราจะเติมเต็มให้แก่ผู้อื่นได้ ก็ต่อเมื่อเราต้อง สมดุลย์ ก่อน (ผู้ให้)
หากแม้นเราพร้อมจะให้ แต่หาก ผู้รับ ไม่พร้อมจะรับ การให้ย่อมไม่สัมฤทธิ์ผล
ตรงข้ามแม้นมีคนพร้อมจะรับ แต่ หากผู้ให้ ไม่พร้อม การให้ย่อมไม่สัมฤทธิ์ผล
การใช้เวลาอันมีค่าเพื่อให้ กับคนที่เขาพร้อมจะรับ ย่อมสัมฤทธิ์ผลซึ่งสิ่งที่มุ่งหวังทั้งสองฝ่าย
...สิ่งนี้ คือ ถูกคน ถูกที่ ถูกวิธี ถูกเวลา
จากคุณ STPM
22 มีนาคม 2556 เวลา 15:28 น.
-------------------------------------------------------------
ครับ ผมเคยทุกข์ใจ หาทางออกจากเรื่องความรักของตัวเองไม่ได้ ยึดติดกับความผูกพัน ยึดติดกับผู้หญิงคนหนึ่งมากไป ใช้เวลากันมาเป็นสิบปี ผมผ่านช่วงวัยรุ่นตั้งแต่ตอนอายุราวๆ19-20 จนตอนนี้30ต้นๆ
เคยมั้ยครับ คนที่คุณรู้จักมาเป็น10ปี เอาแบบคุยกันประจำ มีอะไรรับรู้ ปรึกษาและผ่านช่วงชีวิตต่างๆด้วยกันมา10กว่าปี ถ้าคุณมีคนอย่างว่า คุณรักเค้ามั้ยครับ? อยากให้เค้าออกจากชีวิตคุณไปมั้ยครับ? ครับผมเชื่อว่า หลายๆคนก็คงไม่อยากสูญเสียคนที่เรารักขนาดนี้ไป
แต่วันหนึ่งเมื่อความจริงมันเดินทางมาถึง ผมก็ต้องยอมรับมันไว้ เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ทำให้ผมรู้ความจริงที่ผมไม่อาจจะหลีกหนีมันได้ ผมได้แต่ยอมรับมันไว้ และบทความนี้ ที่เคยมี ล็อคอินคนหนึ่ง คุณSTPM ตอบโพสต์ของผม ที่ผมเคยมาปรึกษาเรื่องความรักในเว็ปพันทิปนี้ ผมเปิดโพสต์ที่ตัวเองเคยมาโพสต์ถาม โพสต์เรื่องความรักของตัวเองซะยาวเมื่อหลายปีก่อนขึ้นมาดู ผมอ่านแล้วยังนั่งร้องไห้ไป
โพสต์ของคุณSTPMที่ตอบผมในโพสต์นั้นแบบด้านบนมันก็ชัดเจนอยู่ในหัวผม ผมเคยอ่านแล้วประทับใจแล้วก๊อบเก็บมันไว้(ขนาดผมโพสต์เรื่องของผมยาวมากยังมีคนอ่านจนจบแล้วตั้งใจตอบ)
ผมอยากแบ่งปันคอมเม้นท์ของคุณSTPMข้างบนนี้ให้กับคนอื่นได้อ่าน เผื่อซักวัน คุณอาจต้องเดินมาถึงจุดที่ต้องยอมรับความจริง จุดที่เราไม่อยากสูญเสียคนที่เรารักไป ไม่อยากให้เรื่องต่างๆมันลงเอยแบบนี้ ไม่อยากเอ่ยคำลาก่อนจะตายจากกับใครซักคน แต่ในเมื่อเค้าไม่ได้เลือกเส้นทางนี้กับเรา เราก็ได้แต่จำใจลา
ผมเคยคิดจะปกป้องดูแลผู้หญิงคนนี้ให้ดีที่สุดเพราะเราผ่านอะไรมาเยอะ ผ่านจากช่วงชีวิตวัยรุ่น สู่วัยที่กำลังจะแก่อยู่แล้ว แม้แต่บางคู่เค้าคบกันสองสามปี
แต่งงานเค้าก็มีลูกกันไปแล้ว แต่สิ่งที่ผมพยายามมาเป็นสิบปีกลับไม่เหลืออะไรเลยในวันนี้ ก็ตลกดีนะครับ
แต่ไม่เป็นไร ผมขอบคุณเค้าแล้วถึงเวลาที่ผมจะออกเดินทางใช้เวลาให้คุ้มกับชีวิตที่เหลืออยู่
หวังว่า ทุกคนที่กำลัง ท้อแท้ หมดหวัง ใครก็ตามที่คุณทุ่มเทให้ ไม่ว่าจะจากเป็น หรือจากตายก็ตาม เค้าไม่ได้เดินร่วมทางกับคุณตอนนี้แล้ว ผมก็หวังว่า คุณจะถือว่ามันเป็นประสบการณ์ เรียนรู้ และใช้เวลาเดินทางต่อไป ใช้เวลาตักตวงความสุขข้างหน้าต่อไป และบทความของคุณ STPM จะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นได้บ้าง เพราะในวันที่ผมทุกข์ทนที่สุด ผมคิดได้ก็เพราะ บทความ ข้อความนี้จริงๆ ขอบคุณมิตรภาพดีๆ และมีคนสนใจอ่านเรื่องราวและตอบผมอย่างที่คุณSTPM เคยตอบ และขออนุญาติ เอาคอมเม้นท์ที่คุณเคยตอบผม ให้คนอื่นได้อ่านต่อๆไป หวังว่าจะมีประโยชน์ ทำให้คนที่ได้อ่านมีพลังต่อไปครับ ขอบคุณครับ
"คุณคิดว่าอะไรมีค่ามากที่สุดในชีวิตคุณ?" ขอบคุณ ล็อคอินSTPM ที่ทำให้ผมลุกขึ้นแล้วก้าวเดินต่อไปอีกครั้ง
มีค่ามากที่สุด คือ หาได้ยากมาก มีหนึ่งเดียว หากสูญไปแล้วจะไม่สามารถหามาทดแทนได้อีกแล้ว
สิ่งใดก็ตาม ที่มีนิยามแบบนั้น นั่นคือ มีค่ามากที่สุด คุณเห็นด้วยไม๊
อะไรที่เป็นแบบนั้นบ้างล่ะ บ้าน รถ เงิน หรือ คนที่คุณรักเขาข้างเดียว เข้าข่ายนั้นไม๊
ใช่ครับ คุณสามารถ หาคนที่คุณรักเขาข้างเดียว อีกกี่คนก็ได้ ดังนั้นข้อนี้ไม่เข้าข่าย
คุณสามารถ หา เงิน เพื่อไปซื้อ รถ ซื้อ บ้าน เท่าใดก็ได้ เหล่านี้จึงไม่เข่าข่ายเช่นกัน
แล้วอะไรที่เข้าข่าย ใช่ครับ... ชีวิตคุณ กับ เวลาที่คุณเหลืออยู่ในชีวิต นั่นคือ สิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตคุณ
เพราะ เวลา ใช้แล้วหมดไป หามาทดแทนจากไหนอีกไม่ได้แล้ว คุณจะรู้ได้อย่างแท้จริงไม๊ว่า คุณจะ
มีเวลาในชีวิตเหลืออีกกี่ปี เราทุกคนไม่มีใครรู้ อาจจะอีกไม่กี่วันก็ได้ หรืออาจจะหลายสิบปีก็ได้ ...
คำถามที่ผมว่าน่าสนใจคือ คุณกำลังใช้ทุกๆวินาทีในชีวิตคุณไปกับเรื่องอะไร และ เวลาที่คุณใช้หมดไปนั้น เป็นไปเพื่อ
ทำให้ชีวิตคุณสุกสว่างสร้างสรรค์ขึ้น หรือ หม่นหมองคับข้องดำดิ่งลง
เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่เอง ที่เราบางครั้ง จำเป็นต้องเรียนรู้จากความผิดพลาด ล้มเหลว อาจต้องเจ็บปวด จึงได้จดจำ
สำคัญคือ เรา ควรต้องไม่ลืมว่า เวลาเรากำลังหมดลงทุกทีๆ ด้วยเช่นกัน เรียนรู้และเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากบทเรียนนี้ พอหรือยัง
ถ้าคิดว่ายังมีอะไรให้ศึกษาเรียนรู้ต่อ ก็ใช้เวลาเท่าที่จำเป็นต่อไปได้ตามสมควร
แต่ ถ้าคิดว่า เรียนรู้เพียงพอแล้ว ก็ขอให้บอกลาและขอบคุณเรื่องราวดีๆเหล่านี้เสีย ขอบคุณบุคคลผู้ที่มาช่วยร่วมแสดงบทละครชีวิตครั้งนี้
ที่ช่วยให้เราได้เรียนรู้ เข้าใจ ขอบคุณในทุกๆสิ่งที่ผ่านเข้ามา ขอบคุณจากใจ... แล้วออกเดินทางต่อไปเถิด เวลา หมดลงเรื่อยๆ
ท้ายนี้ สั้นๆ เผื่ออาจจะเป็นประโยชน์บ้างนะครับ
ผู้คนต้องการ การเติมเต็มให้ชีวิตเขา สมดุลย์อยู่เสมอ (ผู้รับ)
เราจะเติมเต็มให้แก่ผู้อื่นได้ ก็ต่อเมื่อเราต้อง สมดุลย์ ก่อน (ผู้ให้)
หากแม้นเราพร้อมจะให้ แต่หาก ผู้รับ ไม่พร้อมจะรับ การให้ย่อมไม่สัมฤทธิ์ผล
ตรงข้ามแม้นมีคนพร้อมจะรับ แต่ หากผู้ให้ ไม่พร้อม การให้ย่อมไม่สัมฤทธิ์ผล
การใช้เวลาอันมีค่าเพื่อให้ กับคนที่เขาพร้อมจะรับ ย่อมสัมฤทธิ์ผลซึ่งสิ่งที่มุ่งหวังทั้งสองฝ่าย
...สิ่งนี้ คือ ถูกคน ถูกที่ ถูกวิธี ถูกเวลา
จากคุณ STPM
22 มีนาคม 2556 เวลา 15:28 น.
-------------------------------------------------------------
ครับ ผมเคยทุกข์ใจ หาทางออกจากเรื่องความรักของตัวเองไม่ได้ ยึดติดกับความผูกพัน ยึดติดกับผู้หญิงคนหนึ่งมากไป ใช้เวลากันมาเป็นสิบปี ผมผ่านช่วงวัยรุ่นตั้งแต่ตอนอายุราวๆ19-20 จนตอนนี้30ต้นๆ
เคยมั้ยครับ คนที่คุณรู้จักมาเป็น10ปี เอาแบบคุยกันประจำ มีอะไรรับรู้ ปรึกษาและผ่านช่วงชีวิตต่างๆด้วยกันมา10กว่าปี ถ้าคุณมีคนอย่างว่า คุณรักเค้ามั้ยครับ? อยากให้เค้าออกจากชีวิตคุณไปมั้ยครับ? ครับผมเชื่อว่า หลายๆคนก็คงไม่อยากสูญเสียคนที่เรารักขนาดนี้ไป
แต่วันหนึ่งเมื่อความจริงมันเดินทางมาถึง ผมก็ต้องยอมรับมันไว้ เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ทำให้ผมรู้ความจริงที่ผมไม่อาจจะหลีกหนีมันได้ ผมได้แต่ยอมรับมันไว้ และบทความนี้ ที่เคยมี ล็อคอินคนหนึ่ง คุณSTPM ตอบโพสต์ของผม ที่ผมเคยมาปรึกษาเรื่องความรักในเว็ปพันทิปนี้ ผมเปิดโพสต์ที่ตัวเองเคยมาโพสต์ถาม โพสต์เรื่องความรักของตัวเองซะยาวเมื่อหลายปีก่อนขึ้นมาดู ผมอ่านแล้วยังนั่งร้องไห้ไป
โพสต์ของคุณSTPMที่ตอบผมในโพสต์นั้นแบบด้านบนมันก็ชัดเจนอยู่ในหัวผม ผมเคยอ่านแล้วประทับใจแล้วก๊อบเก็บมันไว้(ขนาดผมโพสต์เรื่องของผมยาวมากยังมีคนอ่านจนจบแล้วตั้งใจตอบ)
ผมอยากแบ่งปันคอมเม้นท์ของคุณSTPMข้างบนนี้ให้กับคนอื่นได้อ่าน เผื่อซักวัน คุณอาจต้องเดินมาถึงจุดที่ต้องยอมรับความจริง จุดที่เราไม่อยากสูญเสียคนที่เรารักไป ไม่อยากให้เรื่องต่างๆมันลงเอยแบบนี้ ไม่อยากเอ่ยคำลาก่อนจะตายจากกับใครซักคน แต่ในเมื่อเค้าไม่ได้เลือกเส้นทางนี้กับเรา เราก็ได้แต่จำใจลา
ผมเคยคิดจะปกป้องดูแลผู้หญิงคนนี้ให้ดีที่สุดเพราะเราผ่านอะไรมาเยอะ ผ่านจากช่วงชีวิตวัยรุ่น สู่วัยที่กำลังจะแก่อยู่แล้ว แม้แต่บางคู่เค้าคบกันสองสามปี
แต่งงานเค้าก็มีลูกกันไปแล้ว แต่สิ่งที่ผมพยายามมาเป็นสิบปีกลับไม่เหลืออะไรเลยในวันนี้ ก็ตลกดีนะครับ
แต่ไม่เป็นไร ผมขอบคุณเค้าแล้วถึงเวลาที่ผมจะออกเดินทางใช้เวลาให้คุ้มกับชีวิตที่เหลืออยู่
หวังว่า ทุกคนที่กำลัง ท้อแท้ หมดหวัง ใครก็ตามที่คุณทุ่มเทให้ ไม่ว่าจะจากเป็น หรือจากตายก็ตาม เค้าไม่ได้เดินร่วมทางกับคุณตอนนี้แล้ว ผมก็หวังว่า คุณจะถือว่ามันเป็นประสบการณ์ เรียนรู้ และใช้เวลาเดินทางต่อไป ใช้เวลาตักตวงความสุขข้างหน้าต่อไป และบทความของคุณ STPM จะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นได้บ้าง เพราะในวันที่ผมทุกข์ทนที่สุด ผมคิดได้ก็เพราะ บทความ ข้อความนี้จริงๆ ขอบคุณมิตรภาพดีๆ และมีคนสนใจอ่านเรื่องราวและตอบผมอย่างที่คุณSTPM เคยตอบ และขออนุญาติ เอาคอมเม้นท์ที่คุณเคยตอบผม ให้คนอื่นได้อ่านต่อๆไป หวังว่าจะมีประโยชน์ ทำให้คนที่ได้อ่านมีพลังต่อไปครับ ขอบคุณครับ