เราเป็นผู้หญิงลุยๆ กินง่ายอยู่ง่าย ไม่โทรจิก แต่ขี้น้อยใจมาก ถ้าเขาทำอะไรไม่เป็นไปตามที่เราคาดหวัง เช่น วันนี้เขาต้องขับรถกลับชลบุรีเพื่อทำงานวันพรุ่งนี้ เราก็คาดหวังให้เขามาหาวันนี้ก่อนกลับ (ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีจากบ้านเขามาที่เรา) แต่เขาไม่มาเพราะเขาออกจากบ้านช้าเลยกลัวไปถึงชลบุรีช้า เราก็จะหงุดหงิด ว่าทำไมไม่รีบออกจากบ้านจะได้แวะก่อน ไม่ได้เจอกันทุกวัน ไม่อยากเจอกันบ้างหรา? เป็นต้น (ยังมีเล็กๆน้อยๆอื่นๆอีก เช่น ชอบกินเหล้ากับเพื่อนๆละลืมเรา ไม่ก็เล่นเกมส์จนลืมเรา บางทีก็สงสัย ว่าเหล้ากับเกมส์นี่อยู้ด้วยแล้วสนุกกว่าอยู่กับเราใช่ไหมเราว่าเราก็เป็นผู้หญิง enjoy นะ) แบบนี้ถือว่าเรางี่เง่าเกินไปไหมอ่ะคะ แล้วเวลาเรารู้สึกว่าเขาไม่พยายามหาเวลามาเจอเรา เราก็จะคิดว่าเขาไม่สนใจ (ทั้งนี้ปกติทุกเสาร์ อาทิตย์เราจะเจอกัน ยกเว้นเราหรือเขามีกิจกรรมตจว.ก็จะไม่ได้เจอ) ทำไมตอนจีบ เช้าแค่ไหนก็มา ค่ำแค่ไหนก็ทนได้ แต่พอเป็นแฟนกันแล้วทำไมทำไม่ได้อ่ะ ผู้หญิงเคยตัวไปแล้วมันชินนะ หรือต้องให้เราเปิดโอกาสให้ผู้ชายคนอื่นเข้ามาจีบเราก่อน ผู้ชายถึงจะเกิดเเรงกระตุ้นฮึดอยากเอาใจใส่เราขึ้นมา? ขอโทษคนในพันทิปด้วยนะคะ social network อื่นๆ คนอ่านรู้จักกัน เจอกันทุกวัน ก็ไม่อยากงอแงให้เขาเห็น มางอแงไว้ในนี้ เฮ้อ...เปลี่ยนใจตัวเอง หรือเปลี่ยนแฟนดี จริงๆมันก็ไม่ง่ายทั้งคู่ นึกถึงเรื่องดีๆก็มีเยอะ แต่พอมีเรื่องแบบนี้ทีไรร้องไห้ทุกที บางทีไม่อยากรับโทรศัพท์ ทำตัวหายไปเลย แต่ก็คิดว่ามันไม่แฟร์กับเขาควรบอกกับเขาตรงๆ แต่พอบอกตรงๆ เขาก็จะมีวิธีการจัดการกับเราชนะเราได้ทุกที แค่บอกว่าเดี๋ยวเลี้ยงไอติมก็หายโกรธแล้ว เสียใจจจจ นี่ก็นั่งร้องไห้อยู่ ป.ล.เราไม่ใช่เด็กน้อยละนะคะ แค่ขี้น้อยใจ อ่อนไหว ร้องไห้ง่ายเฉยๆ T_T