ท้อค่ะ แฟนเป็นคนอารมณ์แปรปวนไวมาก พอดีก็จะดีมากๆเลยแต่ต้องเป็นอะไรที่ถูกใจเสมอ ถ้าไม่ถูกใจสรรหาความผิดมาให้เราเสมอจะมองว่าเราแย่ มองว่าเราไม่ดี เคยเปิดใจคุยกันเขาขอโทดและขอโอกาสสำหรับทุกสิ่งเขาบอกว่าเขาก็ไม่เข้าใจทำไมถึงทำไปแบบนั้นทั้งๆที่ตัวเขาเองผิดแต่กลับจะโยนทุกๆอย่างมาให้เราผิด ทั้งคำพูดที่ที่แรงๆและไล่เรา การกระทำที่รุนแรงทำลายข้าวของ เราเงียบก็โมโหเขาต้องก่ีแต่คำพูดที่ถูกใจเขา พอเราขอคุยในตอนที่อารมณ์ดีเขาก็จะไม่คุย ไม่ยอมรับในสิ่งที่เขาทำ เวลาเขาไล่เรา เราก็ไม่เคยไปไหน เราไม่อยากจะทิ้งเขาเพราะเขาก็ไม่มีใคร ลูกเราก็สงสาร เรา/ม่ชอบตอนเขามาใช้อารมณ์กับลูกพอเย็นลงก็จะบอกไม่ได้ตั้งใจไม่รู้ตัวบ้าง เราคอยบอกให้ตัวเองใจเย็นๆเสมอ พยายามเข้าใจเขาเสมอ แต่เราเจอจนเรารู้สึกทรมานและเหนื่อยมาก พอเขาเย็นลงก็จะขอไม่ให้เราไปไหน บอกเราดีสารพัด พอไม่ถูกใจจะว่าเราไม่ดีสารพัด ทั้งๆที่บางทีเราไม่ได้ทำอะไร แค่ไม่ถูกใจ บางทีเราก็อยากโพสระบายในเฟสเราก็ทำไม่ได้ พูดกับดขาก็ไม่ได้ เราอึดอัดมาก เราร้องไห้ก็ไม่ได้ เราไม่รุ้จะทำยังไงจริงๆคะ ขอบคุณที่รับฟังนะคะ
เราควรทำไงดีคะ เราท้อใจมากกับอารมณ์ของแฟนเรารู้สึกว่าตัวเองโง่มาก