ต้นปี 2557 ฉันมีโอกาสได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เขาดูเรียบร้อย เป็นคนสุภาพ เราเริ่มรู้จักคุ้นเคยสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นกันเองที่สุด การติดต่อสื่อสารเป็นไปด้วยดีเสมอมาเราไม่เคยงอน ไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้งเดียว จนกระทั้งต้นปี 2558 คุณตาของเขาเสีย เขาลางานเพื่อบวชหน้าไฟ หลังจากนั้นไม่นานประมาณเดือนเมษายนเขาเดินทางไปต่างประเทศช่างเทศกาลระหว่างนั้นเราติดต่อกันตลอด จนกระทั่งเขากลับมา เขาบอกว่าต้องการจะบวชทดแทนบุญคุณพ่อแม่สักหนึ่งพรรษาต้อง "ลาออก" จากงาน เพราะบวชหลายเดือนเขาบวชสิ้นเดือนพฤษภาคม ระหว่างที่เขาบวชอยู่เราก็ยังติดต่อกันรู้ว่ามันผิดวินัยสงฆ์ แต่จะให้ทำไงล่ะ แค่พิมพ์ Line คงไม่ผิดมาก กำหนดการลาสิกขาบทคือสิ้นเดือนตุลาคม 2558
เหตุการณ์หลังจากนี้แหละที่พีคสุด อยู่ๆ เขาก็ถอนการติดตั้งโปรแกรม Line บล็อกเบอร์โทร ตัดการติดต่อสื่อสารทุกทาง ไม่รู้ว่าเปลี่ยนเบอร์หรือเปล่าหลังจากที่โทรหาครั้งสุดท้ายแล้วรู้ว่าถูกบล็อก ฉันก็ไม่เคยโทรหาเขาอีกเลย จะปลดบล็อก จะเปลี่ยนเบอร์ อันนี้ก็ไม่รู้ไม่สามารถตอบได้เหมือนกัน ถามสิ !!!! ฉันต้องสงสัยไหม !!!! โคตรสงสัย โคตรแปลกใจเลย !!!! เขาหายไปไหน !!!! เขาเป็นอะไรหรือเปล่า !!!! เขา OK.ไหม !!!! สุดท้ายฉันก็ได้รู้คำตอบของคำถามมากมายเหล่านี้ [เขาลาสิกขาฯก่อนกำหนดที่เขาได้บอกไว้ เพื่อมาแต่งงาน ] วันเวลาล่วงเลย เธอคงพบความสุขที่แท้จริง ถึงคราวต้องแคล้วกันแล้วสิ แม้สายน้ำจะหมุนเวียนไป ความรู้สึกหลังจากนี้คงไม่ต้องพูดถึง...มันช่างดีเหลือเกิน (ประชด)
ฉันอยากจะบอกกับเธอว่า...เธอควรบอกเลิกกับฉันก่อน ให้ฉันรู้จากเธอดีกว่ารู้จากคนอื่นดีกว่าไหม ถ้าอยากจะจบก็บอกมา ฉันค้างคาใจตรงที่เธอไม่บอก อยู่ๆ ก็หายไป อยู่ๆ วันหนึ่งก็ได้ข่าวว่าจะแต่งงาน เธอแมนมากนะ !!!! เราไม่ติดใจที่แล้วมา ยังไงก็ช่วยมีความสุขเผื่อฉันด้วยก็แล้วกัน หลังจากนั้นเราก็ไม่ติดต่อกันอีกเลยเธอบล็อกมา เราบล็อกกลับไม่โกงค่ะ
ขอใช้พื้นที่เล็กๆ ตรงนี้ ฝากข้อความถึงเธอ เผื่อเธอจะผ่านมาเห็นสักวัน...วันไหน !!! ก็ไม่รู้เหมือนกัน !!! เขาไม่ใช่เขาคนเดิมอีกแล้วนะเธอ เวลาแห่งความสุข...มันเป็นความทรงจำไปแล้วนะเธอ อดีตก็คืออดีตอยู่วันยังค่ำไม่มีทางย้อนกลับได้อีกแล้ว ทำได้แค่คิดถึง คิดถึงเขาก็ต้องอดทนนะ เขาปิดกั้นเขากีดกันเราทุกๆ อย่างแล้ว
เรื่องราวทั้งหมด...จบลงด้วยการรักษาแผลใจตัวเอง จะผ่านไปอีกกี่ปี...กี่วัน กี่เดือน ความทรงจำเรื่องราวของเรามันก็จะคงอยู่แบบนี้ตลอดไป วันนี้ก็ยังคิดถึงเขานะ แต่ไม่ได้หวังให้เขากลับมาหรอก รักมากแค่ไหนถึงเวลาก็ต้องปล่อยเขาไปจริงๆนะ ปล่อยให้เขาไปตามทางที่เขาหวัง สุดท้ายถ้ามันไม่ใช่ยังไงมันก็ไม่ใช่อยู่ดี และเรื่องราวทั้งหมดก็จบลงด้วยการจากลา มันอาจจะไม่ได้ผ่านไปง่ายๆ แต่มันก็จะผ่านไปได้
P.1