ธุรกิจเด่นปี 2017

นั่งพิจารณาลมหายใจ.  หายใจเข้ารู้ว่าหายใจเข้า หายใจออกรู้ว่าหายใจออก.       เราเคยถามตัวเองกันบ้างไหมเราใช้เงินในการดำรงค์ชีพกันวันละเท่าไร. เราทำงานเกินเงินที่ใช้ดำรงค์ชีพในชีวิตประจำวันกันเกือบทุกคน แล้วเงินที่เหลือหายไปไหน???? หายไปกับสิ่งล่อใจทั้งหลาย มือถือรุ่นใหม่ รถรุ่นใหม่ งานปาร์ตี้เพื่อนร่วมรุ่น กระเป๋าที่ถูกใจ หรือหาเงินสนองความต้องการลูกหลานให้มีความรู้สึกเท่าเทียมเพื่อนบ้าน. นี่พูดสำหรับคนที่ต้องดิ้นรนหาแต่ไม่ค่อยพอใช้ ส่วนคนที่มีมากเกินความจำเป็นแล้วก็เป็นอีกเรื่องนึง บางครั้งมีกระทู้ถามเรื่อเศรษฐกิจแบบนี้ทำอะไรดี. ผมแนะนำเอาแค่หาดำรงชีพวันๆก็พอ หัดอยู่เฉยๆซะบ้างเหมือนงูเหลือมนอนนิ่งๆหาจังหวะฉกเหยื่อ เพราะจะทำให้มีเวลาคิดมากว่าใช้เวลาดิ้นรน อย่ามัวจินตนาการอนาคตโดยลืมลมหายใจเข้าออก ผมยังไม่เคยเห็นคนบ้าข้างถนนอดตายเลยนะนี่พูดจริงๆนะ