สงสัยว่าญี่ปุ่นนี่เวลาทำธุรกรรมเค้าเชื่อตรายางมากกว่าลายเซ็นต์เหรอครับ เห็นแม่โนบิตะทำหายแล้วเหมือนจะสำคัญมาก

ขอตอบในฐานะที่ทำงานอยู่ญี่ปุ่นนะคะ ฮังโกะหรืออินคัน บอกเลยค่ะว่าสำคัญที่สุดเวลาทำสัญญา ธุรกรรม ไม่เหมือนของไทยที่มีแค่ลายเซ็น

มีลายเซ็นแต่ไม่มีตรายาง ＞ ไม่ผ่าน

มีทั้งลายเซ็น ทั้งตรายาง ＞ ผ่าน

ไม่มีลายเซ็นมีแต่ตรายาง ＞ บางที่ผ่าน ถือว่าอนุมัติธุรกรรมนั้นแล้วก็มีแต่ส่วนใหญ่จะต้องมี 2 อย่าง

แต่ละคนจะมีตรายางประจำตัว ไม่ใช่แค่เอาไว้ทำธุรกรรมเท่านั้นแต่รวมถึงเอกสารทุกอย่างที่ใช้ยืนยันตัวตน
ยกตัวอย่างบริษัทเราเวลายืมกุญแจหรืออะไรสำคัญๆ ทั้งตอนไปยืม ตอนไปคืนยังต้องไปนั่งรอให้หัวหน้าปั๊มตรายางให้
เผื่อเวลาของหายคนที่ปั๊มตรายางจะเป็นคนรับผิดชอบ หรือแม้แต่เวลามีเอกสารทางเกี่ยวกับราชการ ไปทำบัตรทั้งหลาย ได้รับเงินประจำปี ไปโอนเงินที่ธนาคาร เปิดบัญชี สัญญาอะไรก็ตามยังต้องปั๊มตรายางประจำตัวก่อน ไม่งั้นไม่สามารถดำเนินการต่อได้

ถ้าบริษัทเราแม้แต่ตอนมีประกาศสำคัญๆ ก็ยังต้องมีรอยตรายางของประธานบริษัท  ทุกใบ

มีครั้งนึงเราเคยเกือบถูกหลอกให้สมัครสมาชิกรายปีที่จะโดนดูดเงินทุกเดือนจากบัญชี เราลงชื่อ กรอกที่อยู่ข้อมูล เซ็นชื่ออะไรเสร็จหมดแล้ว เหลือแค่ปั๊มตรายางเท่านั้น ดีที่ไหวตัวทัน แกล้งบอกไปว่าบริษัทเก็บตรายางให้เลยปั๊มไม่ได้ก็เลยพ้นมาได้ สัญญาใบนั้นก็ไม่สามารถเอาไปทำอะไรต่อได้เพราะมีแต่ลายเซ็น ไม่มีตรายาง ถ้าเป็นที่ไทยคงเสร็จไปแล้ว

ดังนั้นตรายางนี่คือแทบจะต้องเก็บไว้ ห้ามหายเลย ถ้าหายนี่เรื่องใหญ่มาก