พูดได้เลยว่าในปีนี้มีเหตุการณ์มากมายที่เกิดขึ้นกับวงการวอลเลย์บอลไทยและแฟนๆอย่างเรา
ทั้งความรู้สึกตื่นเต้น สุขเศร้า รอยยิ้มเคล้าน้ำตา ถ้าเป็นหนังเรื่องหนึ่ง ถึงตอนนี้ก็จวนจะเข้าใกล้ตอนจบแล้วล่ะ
จะนั่งไล่คนเดียวก็กลัวจะขาดหล่น จำไม่หมด ไม่ครบไม่ถ้วน เลยอยากให้กระทู้เป็นอีกกระทู้ที่ได้มาร่วมกันเก็บความทรงใจในปีที่ผ่านมากัน
ก่อนจะปีใหม่ที่จะมาถึง หนังชีวิตเรื่องใหม่ที่ต้องดำเนินต่อไป..

สำหรับเราแล้ว...[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้คงเป็นครั้งแรกที่ได้ไปสัมผัสรายการ wgp เคยเล่าไว้กระทู้นึงว่าจองบัตรไม่ทัน แต่โชคช่วยได้บัตรเกือบวินาทีสุดท้าย นั่งไกลอยู่ แต่ความรู้สึกที่ได้รับมันเต็ม มันอิ่มมาก คืออยู่ตรงนั้นรู้สึกเลยว่านี้แหละคือกีฬาที่ฉันหลงรัก นักกีฬาที่ฉันจะเชียร์ตลอดไป มันอบอวลไปด้วยความมหัศจรรย์อ่ะ
อีกเหตุการณ์ที่เรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยก็ว่าได้ที่ดูกีฬาอยู่แล้วน้ำตามันก็ไหล คงไม่มีใครลืมเหตุการณ์นั้นได้ เราจะไม่พูดถึงต้นตอหรือว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะอะไร แต่สุดท้ายมันก็คือการเดินทางของชีวิต พวกเค้าร้อง เราร้อง แต่สุดท้ายเราได้เห็นพวกเค้าสู้ต่อ เราก็สู้ต่อนะ เราก็เชียร์ต่อนะ กีฬาจริงๆมันก็เหมือนชีวิตคนๆหนึ่ง เราว่าเราได้แรงบันดาลใจในชีวิตแล้วล่ะ

ปฏิเสธไม่ได้ความประทับใจของคนไม่เหมือนกัน บางคนชอบหนังดราม่า หนังตลก หนังรัก สุดท้ายก็คนรักหนังเหมือนกัน
หากกระทู้นี้ได้เก็บไว้อ่านอีก 10 ปี 20 ปีข้างหน้าและเหมือนได้ย้อนกลับมาช่วงเวลานี้จริงๆ ก็คงดีไม่น้อยเนาะ


Share yours!