เด็กก็จริงจังเป็นนะเว้ย

ตามหัวกระทู้เลยค่ะ ตอนเริ่มแรกรักก็มักจะใช้สมองดีอยู่หรอกก ไปๆมาๆใช้หัวใจเฉย...และใช้ทีไร พังทุกที คนที่เค้าใช้สมองในความรักนี่ เค้าทำยังไงหรอคะ

สวัสดีค่ะ หนูอายุ19ปีค่ะ อยู่อเมริกา ตอนนี้มีความศรัทธาที่จะเปลี่ยนจากพุทธเป็นคริสต์ค่ะ Christian Baptist ค่ะ ตอนแรกนับถือ2ศาสนาค่ะ แต่ไปๆมาๆศรัทธาคริสต์มากกว่าศรัทธาในพระเจ้ามากกว่าแต่ตอนอยู่ไทยก็ไม่

ก็คบกันมาก้ซักพักแล้วอ่ะค้ะ เขาขอจับมือบ้าง จูบบ้าง แต่เราก้ไม่ว่าอะไร เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาของคนเป็นแฟนป้ะคะ แต่เขาก้พูดทุกครั้ง คนนี้จริงจังนะเห้ย หนูเคยถามเขารอบนึงค่ะว่า จิงจังหรือของเล่นห้ะๆ

ตอนแรกก็ไม่ได้ชอบเค้าอะไรจริงจังหรอกนะ ไปๆมาๆเราก็ตกหลุมรักคนคนนึงโดยแบบไม่มีสาเหตุ พอเจอคนๆนั้นเราก็แบบมองหน้าเค้าสักพักแล้วก็หลบตาเพราะเขินมาก ** บอกก่อนนะเค้ารู้ว่ะเราชอบเค้าเพราะเพื่อนตัวแสบเป็นคน

คือผมกับแฟนไปรักษาบำบัดยาเสพติดที่โรงพยาบาลนึงมาเป็นปีแล้วอยู่ดีๆ พยาบาลก็บอกว่าต้องไปขอใบส่งตัวมา เพราะเป็นนโยบายใหม่ เราก็ไปที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาลที่มีชื่อสิทธิ์เราอยู่ที่นั่น พอไปถึงเขาบอกว่าต้องไป

คือหนูเวลาได้คุยกับใครสักคนที่คิดว่าจะจริงจังด้วยแต่สุดท้ายก้คุยได้ไม่ถึงอาทิตย์ก้บอกเลิกคุยไปทั้งๆที่แค่รู้สึกเบื่อ เราอาจจะคาดหวังมากเกินไปรึป่าวคะพอรู้สึว่าไม่ได้รัสิ่งๆนั้นแล้วก้เบื่อ เพราะก่อนที่

เราทะเลาะกับคนในบ้าน คือสามีของน้าค่ะ แค่เรื่องสตาทรถค่ะทำให้เขาตื่น ซึ่งเราว่ามันเกินไป เราย่องเข็นรถออกจากบ้านเลยไปตั้งสามหลังแล้วค่อยสตาทรถ บอกตื่นเพราะเรา (เราไปตลาดเช้าค่ะตีห้าครึ่งแล้ว) ทะเลาะกั

เมื่อชีวิตพาเราเดินมาไกลขึ้น เราจะค่อย ๆ รู้ว่า บางอย่างที่ทำให้เหนื่อย ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นหนักเกินไป แต่เพราะเรายังอุ้มมันไว้ไม่ยอมวาง บางคนทำร้ายเรา แล้วเดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บางเรื่อง

สวัสดีค่ะ หนูมีเรื่องจะเล่าให้ฟังคือหนูกับแฟนคบกันมาได้5ปี ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาคือเราต่างคนต่างอยู่บ้านของตัวเอง เราเจอกับแฟนตอนเรียนเขาเป็นรุ่นพี่เราปีนึง แต่ช่วงเวลาเรียนก็ไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเลยแ