เราก็ต่างหมักหมมจมกองทุกข์

เขาว่าคนพ่ายแพ้รักมักใจเศร้าถูกรักเผาผลานทรวงในจนไร้ค่าปล่อยปละชีวิตร่อนเร่ใช้เวลาตามยะถาสัพพีสวดกวดเช้าเย็น"รังษีอำมหิตติดคณานับส่องสลับคู่ความทุกข์ความขุกเข็ญเสมือนเย้ยเยาะความหวังตายทั้งเป็นหร

๑ รวยกระจุก จนกระจาย กลียุคฉาย ขยายทุกข์เข็ญ ๒ แค่คิดขยับ ยังยากเย็น ไม่นานเห็น โลก"ติดเตียง"

ส่งของก็หายบ่อย เจ้าอื่นไม่เคยมีปัญหาแบบนี้เลย องค์กรอื่นๆ  เห็นประกาศเลิกจ้าง ยุบองค์กรเป็นว่าเล่น  ทำไมองค์กรเน่าๆสร้างทุกข์เข็ญให้ชาวบ้านถึงยังอยู๋ยั้งยืนยงอยู๋ได้จนทุกวันนี้ เอกสารสำคั

ความรักเอยห่างไปอยู่ไกลแสน ณ.ถิ่นแคว้นแดนใดให้สับสน ชะตาไม่เช้าข้าง .... ขวางวิกล ทุรพลอ่อนเปลี้ยละเหี่ยใจ จนร่างโทรมบางผอมด้วยตรอมจิต อกเป็นพิษกลัดหนองร้าวหมองไหม้ หยดรินริน .... กี่หนแล้ว ? ชลนัย

เพราะใจคดสบถสบัดบีบรัดเขาตกเป็นเป้าประชาชีชี้หน้าข้องก่อทุกข์เข็ญอำมหิตผิดครรลองจับขังคล้องบีบคั้นต่อทรมาน"ดั่งเชื้อพิษงูกรูแทรกชำแรกรวดมันเจ็บปวดรวดร้าวล้ามหาศาลชนก่นด่าไขสืออ้ำอึ้งชำนาญหยิบยื่น

อาวรณ์นอนเหมือนไร้เรือนถิ่น ไร้กลิ่นคันธมาลย์กานต์หอมหวล สิ้นฉมถวิลกลิ่นเนื้อนวล คร่ำครวญครืนครั่นกระสันรัก ............................ ตรองตรึกนึกโศกวิโยควากย์ ทุกข์จากรักรกอกจึงหัก เจ่าจุกยุ่งยาก

….ลมหายใจแห่งยุคสมัย…. ๏ กี่แสนกี่ล้านยุค เยื้องผัน โลกมนุษย์หฤหรรษ์ ครึกครื้น บางกาลโศกงำงัน สรรพสิ่ง ใดเล่าดลโลกฟื้น ฟุบไซร้ปริศนา ๚ ๏ อารยธรรมรุ่งแล้ว ล่องไหล แรงผลักแห่งยุคสมัย มุ่

"ชัย" เด็กดี มีพ่อแม่ แต่ลำบาก บ้านจนยาก ขัดสน ทนทุกข์เข็ญ กรีดยางเช้า ก่อนเข้าเรียน เกี่ยวหญ้าเย็น ความลำเค็ญ สอนให้"ชัย" ตั้งใจเรียน "โชติ" หัวโจก โดดเรียน ไม่เขียนอ่า