ทำไมสังคมไทย ต้องตัดสินคนมาทีหลังว่าผิดเสมอ เมียน้อย มันผิดมากหรอ ?? อะไรก็ทีมเมียหลวง

เกิดคำถามขึ้นมาทันที.  เห็นข่าวกำลังดัง ท่านผู้ใหญ่ พลตำรวจอะไรสักอย่างคนนึง กับสาวคราวลูก.

เราไม่รู้หรอกนะ. ว่าเค้ารักกันจริงไหม แต่ ที่รู้. ที่เห็น. ทุกๆคอมเม้น.  ด่าทั้งสองคน กระจาย

อยากรู้จริงๆ. พวกคุณ มองยังไง. เอาอะไรมาตัดสิน.  .. ผู้หญิง คนนึง. ที่มาทีหลัง มันผิดมากหรอ. คุณรู้เบื้องหลังไหม.. ?  ว่าใครเป็นยังไง. เค้าอยู่กันแบบไหน. ทั้งต่อหน้าและลับหลัง.

มา. ... จะพูดให้ฟัง.

ในฐานะ เมียมาทีหลัง. คนนึง.    กรุณาอย่าเรียกดิฉัน. เมียน้อย. เพราะไม่เคยอยากได้ สามีใคร  อีกทั้งยังเป็นเมียที่จดทะเบียนสมรส


ดิฉันเป็นคนนึง  ที่เริ่มมา กับคำว่า เมียน้อย.   ..  นี่ก็ฝืนใจตลอด วิ่งหนีสถานะนี้นะ. แต่คุณๆ รู้ไหม. ว่าบางที ผู้หญิงคนนึง ก็ต้องเจ็บท้องทน  ต้องยอมรับกับสถานะที่ถูกยัดเยียดให้.  มันไม่ใช่อยาไปก้ไปได้เลย

ใครจะรู้. เราวิ่งหนี สุดทาง. หนีมาตลอดชีวิต. แต่ด้วยความที่ผู้ชายมีฐานะ มีสังคมกว้างขวาง ที่ไหนในประเทศไทย เค้าหาคุณได้หมด. ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ถ้าเค้าไม่ปล่อยคุณไป. คุณก็ต้องยอม อยู่ต่อ. ... ใจนึงอาจจะคิดว่า เค้าง้อ เค้ารัก. เค้าขาดเราไม่ได้. แต่. เค้าก็ขาดคนที่มาก่อนไม่ได้เช่นกัน ที่มากกว่านั้น  ผู้ชายประเภทนี้ ยังมีจุ๊บจิ๊บ หยิบกินข้างทางอยู่เรื่อยๆ.

ดิฉันผ่านมากับสถาณการณ์ กลืนไม่เข้า คายไม่ออก.   ถือทะเบียนสมรส ใช้นามสกุล เค้า ใช่ว่ามีความหมาย.  เพราะสังคมไทยก็เรียกคนมาที่หลังว่าเมียน้อย พอ เมียที่อยู่มาก่อน ก็เกิดอยากใช้นามสกุลเดียวกันบ้าง อ้างนุ่นนั่นนี่  ก็ไป จัด เป็นครอบครัวเดียวกัน. สามผัวเมีย

ตลกสิ้นดี. เค้าไม่ไป ต่อให้ผู้ชายบอกเลิกกัน. แยกกันอยู่ มาอยู่กับเราร่วมสิบปี. แต่เมียคนเดิม ก็ยังพยายาม ติดต่อ ง้อ รัก สารพัดจะเรียกร้อง  รัก คิดถึง ห่วง หวงสารพัด  ส่งรูปมา รื้อฟื้นอดีต ตลอดเวลา ถามหน่อยว่า ใครเจ็บปวด

จบไม่จบ จากไม่จาก เลิกไม่เลิก. คาราคาซัง เป็นหมาหวงก้าง กันอยู่ ได้.

พอเราเลือกจากไป เราอยู่ไม่ได้ เราเลิก. เราหย่า. เราแยก.  
คุณรู้ไหม. ไม่ว่าจะด้วยวัยที่ต่างกัน ประสบการณ์การใช้ชีวิต หรือหัวสมองคนพวกนี้มันคิดอะไรอยู่เราไม่รุ้หรอก.  คนแปลกๆ มันมีอยู่เยอะจริงๆ

ทั้งสองผัวเมีย. ก็มาง้อ มาขอร้องให้เราอยู่. กลับมาดีกัน มาอยู่กับเค้า ชั่นกับเค้าเราเป็นเพื่อนกัน  หึ ? ???  งงไหม
เชื่อไหม เค้ากล้าพาเราไปเที่ยว ตปท. ด้วยกัน เพื่อพิสูจน์ว่า นี่เค้าเพื่อนกัน ไม่มีอะไร


นี่ก็งง. อะไรนะ.  ก็ตายใจ. ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่.  
กลับมา. อีก เพราะคำว่าครอบครัว

พอกลับมา ก็หนังม้วนเดิม. ย้อนกลับไปอ่านข้างบน. รักกันทุกวัน. ส่งรูปมา เปนห่วงเปนใย. รื้อฟื้นอดีต. เค้าหวงนะ อย่ามีใครอีก อย่าไกล้ผู้หญิงคนไหน  พูดไปพูดมา มีเรื่องอะไร ก็ใส่ข้อมูลไว้ให้. ให้เราเป็นเด็ก ขี้หึงขี้หวงขี้โวยวาย ส่วนเค้า คือคนที่แสนดี รักและเข้าใจผัวทุกๆอย่าง

เวลาออกงาน. ออกสังคม อยู่กับ พนง. ที่ บริษัท. เนื่องจากเราไม่ได้ทำงานกับเค้าด้วย นานๆไปที.  รู้ไหม สายตาแต่ละคนนี่  มองเราดูถูกเหยียดหยามแค่ไหน

เราเหมือน คนที่ เลว ชั่วช้า หน้าด้าน ทั้งทั้งที่. นี่ไม่อยากได้ ไม่อยากอยู่เลย  ใครจะรู้ว่าเราพยายามออกไปจากสถานะตรงนี้ตลอดชีวิต

หลายครั้ง ถูกเหยียดหยาม ถูกทำเหมือนคนสั้นสอง เหมือนส่วนเกินน่ารังเกียจ ทั้งที่เราไม่เคยก้าวก่าย ไปก้าวร้าวววุ่นวายระราน

ตรงกันข้าม ด้วยซ้ำ. พอเราไม่อยู่ ก็มากินพื่นที่ในส่วนของเรา  เอาลูกเรา คนรับใช้ที่บ้าน  ไปเดินห้าง ไปซื้อของกัน. ทำเหมือนเราไม่มีตัวตนแล้วคนของเราจะมองเรายังไง

เราก็ไม่อยากอยู่ในวังวนคนพวกนี้  
เป็นคนมาทีหลัง. มันลำบากนะ.  ลำบากใจ ทุกข์ ทรมาน มันไม่ได้สุข อย่างที่ใครเข้าใจหรอก.

ถามว่า แล้วทนทำไม ได้อะไร. เงินเยอะสิ. ชีวิตสบายใช่ไหม.   !!??    เปล่าเลย
อยู่มาจะสิบปี บ้านสักลังก็ไม่มี รถสักคัน ก็ต้องผ่อนเอง. .. เงินเก็บมี เค้าก็ขอลืมเอาไป ทวงก็ไม่ได้ ทุกวันนี้ เหมือนพวกเค้าคือผู้มีพระคุณ


คนภายนอกมองเราอิหน้าด้าน .. ผู้หญิงคนนั้นแสนดี นางฟ้า

ช่วยมองให้ลึกคะ. ข้างใน คนสมัยนี้มีอะไร ที่คุณไม่เคยพบเคยเห็นเลยในชีวิต ก็มีอยู่จริงๆ

ตอนนี้เราถอยแล้วคะ. ถอยห่างออกไปเรื่อยๆ. เริ่มต้นจากเอาใจออกก่อน แล้วดึงตัวเองออกมา อย่างช้าๆ ไม่อยากให้คนพวกนั่นรู้ตัว

ประสบการณ์ที่ผ่ามา สอนเราว่า อย่าไว้ใจใคร ต่อหน้าทำดีแค่ไหน. ลับหลัง เราไม่มีทางรู้.
เคยคิดนะคะว่า. จะใส่หน้ากาก สวมบทบาท เล่นละคร แข่งกับเค้า. แต่ดูๆแล้ว กระดูกคนละเบอร์

สู้ไปก็ไม่ชนะ. ที่สำคัญชนะแล้วได้อะไร ผัวชั่วคนนึง ที่ไม่รู้จักพอ ไม่เคยให้เกียรติ เรานะหรอ.

นั่นไม่ได้คุ้มค่าอะไร ไม่ใช่สิ่งที่เราอยากได้. ...

เราอยากได้ชีวิตเราคืน.    

วันนี้ เราสู้ด้วยการพยายามยืนให้ได้ ให้แข็งแรงด้วยตัวเอง เพื่อลูกๆ เพื่ออนาคตที่สดใส จะได้อยู่อย่างคนที่มีศักดิ์ศรีคะ

สุดท้ายอยากบอกทุกคนว่า. อย่าตัดสินคนที่ภายนอกเลย. เรื่องรางข้างในเราไม่รู้. อย่าดูแค่ภาพที่เค้าอยากให้เราเห็น

เราไม่รู้หรอกว่า หัวใจคนที่ยิ้มอยู่เจ็ปปวดแค่ไหน  น้ำตาคนที่เศร้าอยู่อาจจะสะใจในชัยชนะอยู่ก็เป็นได้


ขอบคุณที่สละเวลา.  ... สุดท้ายเราก็ยังเชื่อว่า ไม่มีใครอยากเป็นคนมาทีหลังหรอกคะ