คือผมรักแฟนผมมาก มีอยู่ครั่งนึงผมมัวแต่ทำงานไม่สนใจแฟนตัวเองเลยช่วงนั้นแฟนผมท้องอยู่ เวลาคุยกันก็น้อยลง ผมก็เรียนแล้วก็ทำงานกว่าจะเลิกงานก็เทียงคืนตีหนึ่ง แต่ผมก็ยังรักเค้าเหมือนเดิม วันนหนึ่งเค้าทนไม่ไหวทีผมไม่มีเวลาให้เค้า เค้าหายไปจากผม ผมก็เสียใจนะทีเค้าหายไป แต่ผมกลับไม่ตามหา แล้วพอผมได้มีโอกาศคุยกะเค้าผมก็ง้อผมก็ทำให้เค้ากลับมา แต่เค้ากลับไม่เหมือนเดิม เลยเค้าคุยกะคนอืนทั้งๆทีมีผมอยู่ ผมโครตเสียใจอะ แต่ผมก็โทษตัวเองนะว่าทุกอย่างคงเป็นเพราะผมอะทีทำให้มันเป็นแบบนี้ ผมพยามทำให้ทุกอย่างดีขึ้น เค้ากลับเย็นชากับผมเค้าไม่สนใจผมเลย ผมพยามเรียกร้องความสนใจนะบ้างที เค้าก็ไม่สนใจ ผมรู้สึกเหมือนเค้าไม่แคร์ผมเลย ผมอยากให้เค้ากลับมาเป็นเหมือนเดิม เค้าทำเหมือนผมไม่มีตัวตนอยู่เลย เค้าไม่มีแม้กะทังช่วนผมคุยสักคำ ผมช่วนเค้าคุยเค้าก็คุบบ้างไม่คุยบ้าง ไม่ตอบบ้าง หายไปทั้งวันบ้าง ผมโครตทรมารกับความรู้สึกแบบนี้