ขอเล่านิดนึงคือผมคบกับแฟนอายุน้อยกว่า ผม 37 แฟน 33 ทำงานที่เดียวเป็นบริษัทที่รายได้ดีพอสมควรทำงานใน กทม. ผมเป็นช่าง แฟนเป็น

sale ครอบครัวปานกลางทั้งคู่แฟนน่าจะรวยกว่าบ้านผมนิดหน่อย ผมเป็นคนต่างจังหวัด แฟนเป็นคน กทม. คบกันก็เป็นไปได้ด้วยดี ทางบ้านเข้า

กันได้ ดูไม่มีไร ผมอยากแต่งงานแฟนก็อยากแต่งงาน แต่ไม่รู้ยังไง เกิดจากความคิดเล็กคิดน้อย ความกลัว หรืออะไรของผมสักอย่าง เริ่มกลัว

ไม่อยากแต่ง เพราะเหตุว่ากลัวจะแต่งงานแล้วอยู่ด้วยกันไม่ได้ ด้วยเหตุผล หลาย ๆ อย่างซึ่งผมก็ไม่กล้าคุยกับแฟน เลยอยากถามเพื่อนๆ  พี่ ๆ

ดูว่ามีใครประสบปัญหาแบบผมไหม แล้วทำยังไงกัน จะไปต่อกันได้ไหม เริ่มจากผมคิดว่ามีสิ่งที่ผมรับในตัวแฟนผมไม่ได้หลาย ๆ อย่าง แยกเป็นเรื่อง ๆ ดังนี้

1. ผมทำงานที่นี่มาก่อนเงินเดือนเยอะกว่า ก็เลี้ยงแฟน แทบตลอด กินข้าว เดินทาง เพราะคิดว่าเราเป็นผู้ชายน่าจะช่วยเค้าได้ รายได้เยอะกว่า

ด้วยเวลาออกเงินแฟนก็แทบไม่เคยเอ่ยปากช่วยออกหรือว่าอะไร (ผมไม่ได้ติดใจอะไร) แล้วกินส่วนใหญ่ก็กินร้านในห้างค่อนข้างราคาสูง (ข้าง

นอกเค้าก็กินได้นะแต่ ชอบกินอาหารฝรั่งมากกว่า) พอมาช่วงสองสามปีหลัง แฟนผมเริ่มรายได้ดีกว่าผม ประมาณเกือบ 0.5 เท่า ก็ยังประมาณ

เดิม คือไม่เคยเอ่ยปากช่วย ผมออกค่าใช้จ่ายเวลาทำอะไรด้วยกัน เช่นไปเที่ยวที่ต่างๆ  ซื้อของใช้บ้านเค้า หรือกินข้าวด้วยกัน จนผมเริ่มอึดอัด

เพราะบางที เค้าก็ชอบกินหรือเที่ยวอะไรที่ราคาสูงผมก็เริ่มไม่ไหว เพราะต้องทำงานหนักขึ้น เพื่อแบบค่าใช้จ่ายสองคน จนหลัง ๆ เริ่มไม่อยาก

ไปกับเค้าด้วย หรือไม่ไหนก็ไม่อยากชวนไปเพราะเริ่ม รู้สึกเสียดายเงิน (หางานนอกมาทำหรือทำ OT นอนดึก มากขึ้น ไม่เป็นเวลามาขึ้น) แฟน

ก็เริ่มบ่นว่าไม่มีเวลาให้ ผมก็บอกเค้าแล้วว่าต้องใช้เงินเพิ่มก็ต้องทำงานเพิ่มขึ้น มีทะเลาะเล็ก  ๆ น้อย ๆ กันบ้าง  เวลาไปซื้ออะไรด้วยกัน บางที

เป็นของของเค้า เค้าจะนิ่ง ๆ ไม่ค่อยหยิบกระเป๋าตัง หรือ เวลาไปกินข้าวเที่ยงกับที่ทำงาน ไปกันหลายคนซึ่งผมก็จะไม่ ออกอยู่แล้ว แต่

ประมาณบางทีก็ไม่เอากระเป๋าตังไป ไม่เป็นไรผมก็บอกยืมผมก่อนได้ แต่พอกินเสร็จจะเงียบไปเลย ไม่มีการคืนอีก หรือต้องทวงถึงจะได้เช่นซื้อ

ของเข้าบ้านเค้า หรือ ซื้อแบบตั๋วเครื่องบินผมออกให้ก่อนหรือซื้อของเค้าบ้าน เค้าบางทีก็ให้ผมออกให้แล้วไม่คืนเหมือนกัน ที่ผมติดใจก็คือแล้ว

อนาคตแต่งงานกันจะยังไง เค้า รู้ว่าผมก็ต้องส่งเงินให้ที่บ้านด้วยผมก็เข้าใจว่าเค้าต้อง ส่งเงินให้ที่บ้านเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะทำไงให้เค้าเข้าใจว่า

สภาพเป็นแบบนี้ ผมเคยคุยเรื่องนี้กับเค้า แล้วว่าเก็บเงินแต่งงานอยู่ คงต้องลดเที่ยวหรืออะไรไปบ้างก็ดูเข้าใจ แต่ก็คือเหมือนเดิม คือเฉย ๆ ไม่

ออกปากช่วยบ้าง มีบ้างที่เค้าช่วยออก แต่ประมาณ 90 / 10% ผมเคยคิดเลยถ้าผมรวยมาก ๆ คงไม่มีปัญหาเรื่องนี้คงมีเวลาและมีเงินให้ไม่จำกัด

2. เค้ารักครอบครัวนะ แต่พูดกับที่บ้านค่อนข้างแรงมากกับพ่อแม่เค้า ผมก็กลัวว่าถ้าอยู่กันไปแล้วเกิดมาพูดแรง ๆ กับพ่อแม่ผม ผมคงไม่ไหว

เหมือนกัน เคยคุยเรื่องนี้แล้ว แต่ว่าเหมือนเค้าไม่ดีขึ้น ยังมีที่พ่อแม่เตือน เค้าก็ยังดุพ่อแม่อยู่ผมก็กลัว แล้วอีกอย่าง ถ้าแต่งเค้าบอกว่าผมต้อง

ย้ายมาอยู่บ้านเค้าเพราะเค้าต้องดูแลพ่อแม่ ผมกลัวว่าถ้ามาอยู่บ้านเดียวกันมีปัญหาจะไปกันใหญ่ (มีแผนสร้างบ้านแยกออกจากกันแต่ในพื้นที่

เดียวกัน) ตัวผมอยู่คอนโดใน กทม ตอนนี้ อยากย้ายกลับต่างจังหวัดเหมือนแต่ถ้าย้ายงานไม่ได้คงย้ายกลับต่างจังหวัดยาก ต้องอยู่ใน กทม คง

ซื้อบ้านใกล้ ๆ แทนไม่อยู่ในบ้านเดียวกัน ปัญหาคือมีใครเจอพ่อแม่พูดย้ำ ๆ บ่น ๆ แล้วดุพ่อแม่แรง ๆ บ้างรับมือไง ผมไม่ทำลักษณะนี้ไม่รู้จะทำ

ไงเหมือนกัน แต่เค้ารักพ่อแม่นะ พาไปหาหมอซื้อไรให้กิน พาไปเที่ยวตลอดแต่ว่า พูดแรง ๆ เท่านั้นที่ผมคิดว่าโหดไปหน่อย

3. ปกติหลังจากเป็นแฟนกันถ้ากลับบ้านดึก ๆ ผมต้องไปส่งเค้าที่บ้านทุกครั้ง บ้านเค้าอยู่บางนา ผมอยู่ลาดพร้าว ที่ทำงานอยู่สยาม ผมต้องนั่ง

รถไฟฟ้า หรือ taxi ไปส่งเค้าแล้วก็กลับบ้าน ถ้าหลังสามทุ่มผมถึงจะไปส่ง บางวันผมต้องทำงานดึก ๆ เค้าบอกจะอยู่เป็นเพื่อนกินข้าวด้วย แล้ว

ให้ไปส่งบ้าน ผมไม่รู้ว่าแฟนผมรู้สึกยังไงนะ แต่ว่าผมเคยบอกเค้าว่า taxi จากที่ทำงานไปบ้านเค้ากลับบ้านผมประมาณ เกือบ 500 บาท เดือน

นึงไปส่งประมาณ 10-15 วันประมาณเกือบหมื่นค่า taxi ดูท่าทีเค้าไม่รู้สึกอะไร แถมบางทีเค้าเสร็จงานเย็น ๆ ผมบอกให้กลับบ้านก่อนผมยังอยู่

อีกนาน เค้าก็ไม่ยอมกลับอยากให้ผมไปส่ง บางทีผมเลิก 5 ทุ่ม กว่าจะไปส่งเค้ากลับบ้าน ผมกลับบ้านถึง ตี 1 ผมต้องออกมาทำงานเช้าอีกที

เหมือนไม่ห่วงผมว่าผมจะไม่ไหวบ้างเลย ถ้าเดือนนึงสองสามครั้งผมโอเคนะ แต่เป็นแบบนี้มา 4 ปี ยิ่งหลัง ๆ ผมอยู่ office ดึก ๆ บ่อย บางเดือน

เป็น 10 วันที่ผมต้องไปส่งเค้า แล้วกลับบ้านถึง ตี 1 - 2 ผมรู้สึกว่าเค้าไม่ห่วงผมบ้างเลย บางทีเค้ากลับบ้านเองก่อน ผมน่าจะเหนื่อยน้อยลง ใช้

ค่าใช้จ่ายน้อยลง แต่เหมือนเค้าไม่คิดแบบผมเลย ไม่รู้จะทำไงเหมือนกันเป็นปัญหามาเป็นปี เคยบอกแล้วเหมือนกัน แต่ก็จะงอน หาว่าไม่เป็น

ห่วง (บ้านเค้าเข้าซอยใหญ่ มีบ้านคนมีตลาด ถ้ากลับก่อน 2 ทุ่ม ไม่น่ากลัว ดึก ๆ ผมไม่ปล่อยกลับเองอยู่แล้ว เป็นห่วงเหมือนกัน แต่เหมือนเค้า

อยากอยู่กับผมรอผมไปส่ง เค้าก็นั่งเล่นเนตเล่นเกมไป แต่ผมต้องไปส่งเค้าหลังจากเลิกงานตัวเองอีกไม่ไหว เริ่มเหนื่อยขึ้น แรก ๆ ผมก็ทำแบบ

นี้นะ เค้ากลับเร็วบ้างเพราะเพื่อนอยู่แถวนี้ หลัง ๆ ไม่มีเพื่อนอยู่เลยรอผมแทน)

4. แฟนผมทำงานที่บริษัททำงานเก่ง แต่งานบ้านทำน้อย ส่วนใหญ่ซักผ้า (ยังทำอยู่ซักให้พ่อแม่ด้วย) กะ ทำความสะอาดบ้าน (ตอนหลังจ้าง

แม่บ้านมาทำตรงนี้แทน แต่ ก่อนแม่ทำ)   ซึ่งผมโอเค เวลาผมไปบ้านเค้าผมทำกับข้าว ล้างจาน ผมคิดว่าผมรับได้ แต่เวลาว่างเค้าจะเล่นเกม ดู

หนังไปเรื่อย ในขณะที่ผมทำงานพิเศษ รับทำโน้นทำนี่ เค้าไม่เคยมาถามว่าช่วยทำไรไหม ช่วยทำเอกสารไหม (ผมเป็นช่างทำคอม) แต่ผม

เหมือนเค้าให้ผมทำอยู่คนเดียว แต่ไม่เป็นไร ผมโอเคนะ แต่เคยถามเค้าว่าอยากทำงานพิเศษอะไรไหม จะได้แบ่งเบาผมไปได้บ้างช่วยกันเก็บ

เงิน เพราะเห็นมีว่าง ๆ อยู่บ้างเวลาอยู่บ้านจะให้ทำอะไรก็ได้ที่ชอบแล้วมีโอกาสได้เงินบ้างเช่น ขายของในเวป ดูเรื่องการลงทุนโน่นนี่ อะไรก็ได้

แต่เค้าเหมือนไม่อยากทำ บอกว่าคนเราชอบไม่เหมือนกัน ซึ่งผมก็รู้สึกอึดอัดเหมือนกัน ถ้าเห็นผมทำงานหนักขนาดนี้นอนน้อยไปรับไปส่งเค้า

น่าจะเห็นใจช่วยแบ่งเบาอะไรบ้าง แต่เค้าก็เฉย ๆ เคยพูดไปแล้วแต่เหมือนจะไม่มีไรเปลี่ยน ผมกลัวว่าถ้าอยู่ด้วยกันเค้าทำเท่าเดิมในขณะที่

ครอบครัวต้องการมากขึ้นมีคนมากขึ้น แล้วถ้ามีลูกเค้าเกิดไม่สนใจลูกมาอีกผมทำหมดกลัวไม่ไหวแล้วก็ไปไม่รอดอีก ผมเจอเพื่อนผมได้แฟน

แบบนี้ก็กลัว แต่ถ้าเค้ารับผิดชอบลูกดีทุกอย่างผมโอเคนะ แต่กลัวว่าถ้าไม่เป็นแบบนั้นจะทำไง จะรู้ได้ยังไงว่าจะไปรอด หรือคุยกันยังไงดี

นอกนั้นอย่างอื่นผมโอเคเค้าหมดตัวผม นอนไม่เป็นเวลา กินข้าวไม่เป็นเวลา ไปสายเป็นประจำไม่ค่อยตรงเวลา หลัง ๆ ดีขึ้น ทำงานสายไม่เกิน

15นาที ทุกนัด นัดที่บ้านนัดแฟน สายไม่เกิน 1 ชม (แต่ก่อน 2-3 ชม. แฟนรับไม่ได้ที่บ้านรับไม่ได้) ชอบหายบางทีทำงานติดลมหรือทำไม่ได้ก็

จะพยายามแก้ จนไม่โทรไม่ไลน์หายไปบางทีเกือบทั้งวัน

(เมื่อก่อนวันสองวัน) ไม่ค่อยดูแลตัวเอง อาบน้ำแปรงฟันปกติ ไม่ทาครีม ไม่ออกกำลังกาย แต่ไม่อ้วนเพราะว่าเดินเยอะ ทำงานเยอะ แบกของบ้าง เวลาว่าง

นอกจากกลับบ้าน ตจว พาเค้าไปเที่ยว / กิน / ไหว้พระ คือ ทำงานนอกเวลาแล้วก็ทำ lab ในงานของผมเอง ผมไม่หวี ไม่ทาแป้ง ไม่รีดเสื้อ เก็บเงินไม่ค่อย

เป็น ใช้วิธียัดใส่ธนาคาร 60% เก็บในการลงทุน 30% ใช้ 10% ใช้แมร่งให้หมดเลยทุกเดือน เหลือเงินก็ซื้อของเล่น เครื่องมือช่าง การ์ตูน

=================================================================================
- เค้ามีสังคมไปกินข้าวกับเพื่อน ผมไม่ค่อยไปไหนอยู่บ้าน ทำงานไปเรื่อย หาเงินอย่างเดียว ไปเที่ยวบ้างแล้วก็เล่นเกม เล่นเนต เดินสะพานเหล็ก fortune

- เค้าดูแลผมหาข้าวหาน้ำให้กิน เวลาป่วยก็พาไปหมอ เค้ารักผมนะผมรู้สึกงั้น เป็นที่ปรึกษาทั้งงานและครอบครัว ช่วยเคือนสติเวลาผมคิดไม่ดี เข้าใจผมเกือบทุกเรื่อง แต่บางอย่างผมก็อยากให้เค้าเข้าใจ

- เค้าน่ารักทำงานเก่ง งานบ้านทำน้อยไม่เป็นไร ผมว่าผมจ้างแม่บ้านช่วยได้ แต่ผมอยากให้เค้าช่วยผมทำงานที่นอกเหนือจากงานประจำบ้างไม่รู้เค้าจะช่วยไหม ไม่รู้ว่าจะคุยไง เคยคุยแล้วเค้าก็บอกว่าคนเราชอบไม่เหมือนกันเค้าไม่อยากทำแต่ในขณะที่เค้าเห็นผมทำงานเยอะนอนน้อยมากไม่คิดจะช่วยกันบ้างเหรอ T_T

- พ่อแม่เข้ากันได้ดี แต่ถ้าผมต้องย้ายเข้าไปอยู่บ้านเค้ามีโอกาสมีปัญหาไหม เวลาเค้าดุพ่อแม่ค่อนข้างแรง แต่พ่อแม่เค้าก็ค่อนข้างดื้อแหละ เพราะว่าอายุเยอะแล้ว ใจร้อนอ่ะว่าง่าย ๆ ผมจะปรับตัวยังไงดี หรือว่าแยกบ้านไปเลยดีกว่า ครอบครัวเค้าจีนจัดเลย ผมลูกครึ่งจีน

- ผมมีข้อเสียเยอะเหมือนกัน นอนกรน ตื่นสาย ขี้เกียจบ้างบางที ชอบพูดคำหยาบ เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ไม่เที่ยวกลางคืน แล้วก็ไม่ค่อยละเอียด ผมเคยเล่าให้เค้าฟัง เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไรบอกว่ารับได้ช่วยๆ กัน แต่เรื่องที่ผมบอกเค้าไปส่วนของเค้าแต่เป็นอย่างที่เล่ามา

- เรื่องเงิน ผมค่อนข้างกังวล เพราะที่ผมเล่าผมอย่างที่บอกบ้านผมลำบากมาก่อนผมก็พยายามส่งเงินให้ที่บ้านได้เยอะ  ๆที่สุดจะได้ไม่ลำบากหาเงินทุกทาง ตอนแต่งงานจะทำไงกับส่วนของเงินผมกะว่า 40% ผมจะให้ที่บ้าน 40% เข้าครอบครัว 20% ผมกะใช้เอง ผมไม่รู้ว่าปกติเป็นแบบไหนกัน เพราะผมคิดว่าเป็นครอบครัวน่าจะ share กัน (เงินเก็บผมพอมีนิดหน่อย)  แนวทางการบริหารจัดการเงินครอบครัวทำไงดีครับไม่ให้รู้สึกแบบของใครของมันเกินไป
แต่ผมยังอยากช่วยครอบครัวผมให้สบายไม่ลำบากเหมือนแต่ก่อน

สรุปเลย ขอบคุณทุก ๆ คนที่อ่านยาวเหยียด ผมรักเค้านะเค้าดีกับผม ทำงานเก่ง เก็บเงินเก่ง มีวินัย แต่มีหลายเรื่องที่ผมกลัว
ผมก็ไม่ได้ดีอะไรมาก แต่แค่อยากอยู่กับเค้า อยากสร้างครอบครัวด้วยกันกับเค้า ทำให้เค้ามีความสุข ดูแลกันไปจนแก่ ทำยังไงดีถึงจะไปกันได้ ไม่อยากมีปัญหาทีหลัง ผมกลัวว่าต้องเลิกรากันไป ที่ต้องถามยาวขนาดนี้เพราะคิดว่าจะขอเค้าแต่งงานช่วงปีใหม่ เลยไม่อยากลังเลอะไรอีก แล้วก็ไม่อยากใช้เวลานานไปกว่านี้แล้วครับ อายุเยอะแล้วอยากมีลูกเลย

สุดท้าย ถ้ารบกวนพี่ๆ  เพื่อน ๆ ช่วยให้คำแนะนำต่อไปทีว่าจะทำยังไง ไปต่อ หรือเลิก ถ้าไปต่อ ขอแต่งงานให้คนแบบแฟนผมประทับใจดี ถ้าเลิกผมคงบอกเค้าตรง ๆ ไม่อยากให้ต้องเสียเวลากับคนแบบผม ผมอาจจะดูไม่ดีในสายตาเพื่อน ๆ พี่ ๆ เอาเรื่องในครอบครัวมาเล่าให้ฟัง แต่ผมก็ไม่รู้จะปรึษาใครเหมือนกันขอบคุณที่รับฟังครับ