เรื่องมันเพิ่งเกิดนี้เองครับ พอดีผมได้ไปมิตติ้งกินเหล้ากัน แต่พวกที่ไปกินนั้นไม่ใช่เพื่อนผมนะครับเป็นเพื่อนของผู้หญิงที่ผมคุยอยู่ พอดีเขาชวนผมไปด้วยตอนแรกผมกะว่าจะไม่ไปเพราะไม่รู้จักใครเลย แต่จริงๆเพื่อนของว่าที่แฟนผมเขามีแฟนอยู่แล้วนะครับผมก็งงตัวเองว่าไปชอบเขาตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะตอนกินเหล้ากันก็นั่งคุยกันแบบเพื่อน ช่วงวันแรกไม่ค่อยคุยกันเลยครับเพราะไม่รู้จักกันนั่งจ้องกันไปจ้องกันมา ผมไม่รู้ว่าเขาชอบผมด้วยไหมแต่จากการมองของเขาทำให้ผมรู้ว่าเขาก็ชอบผมบ้างต่อให้ไม่เยอะมาก พอเหล้าเขาปากก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นคุยกันแบบรู้จักกันเป็นปีๆส่วนตัวผมไม่ค่อยพูด เพราะเพื่อนของผญว่าที่แฟนผมเขาเป็นคนพูดเก่งและส่วนตัวผมชอบนั่งมองเขาแอบเขิลนะครับแต่ทำฟอมไม่มีอะไร บางทีตัวเขามาโดนผม ผมรู้สึกขนลุกเขิลมากกกแต่เงียบแตกต่างจากผญที่ผมคุยผมรู้สึกเฉยๆอีกอย่างผมไม่ใช่คนชอบใครง่ายๆแต่มาเจอเขาผมรู้สึกว่าผมชอบเขาทั้งๆรุ้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว พอถึงวันกลับบ้านผมขอถ่ายรุปคู่ ผมเขิลนะเนื้อแนบเนื้อผมรู้สึกว่าผมคิดเกินคำว่าเพื่อนไปแล้วแน่นอน พอผมถึงบ้านผมมาดูรูปถ่ายคู่กับเขาแอบยิ้มทำไรไม่ถูก555 แต่ในใจก็คิดว่าไม่ควร ควรทำไงดีครับเครียดมากไม่รู้จะทำไง