เราไม่รุ้หรอกว่าตัวเองเป็นอะไรรู้แค่เวลาอยู่ใกล้พี่คนนั้นหัวใจมันเต้นเร้วผิดปกติหรือเราไม่ได้ชอบพี่เขาอาจจะแค่รู้สึกดีทุกครั้งที่พี่เขามองเราอ่ะเราคิดไปไกลมากเลยแค่เวลาที่พี่เขายิ้มมาเราก็หัวใจเต้นเจอะี่เขาที่ไหนก็เขิล แต่ตั้งแต่ตอนช่วงนี้ที่สอบเราไม่ค่อยคิดถึงเขาเหมือนแต่ก่อนเลยเมื่อวานนี้กลับบ้านตนบ่ายๆก็เจอพี่เขสยืนอยู่หน้า รร. ตอนเเรกที่เดินไปยังไม่เห็นพี่เขาหรอกอีกสักพักเพื่อนบอกว่า พี่...มองอ่ะเลยหันไปดูพอหันไปพี่เขาก็หันหน้าหนีพอเดินไปถึงหน้ารร. พี่เขาก็จะเดินเข้าไปใน รร. แล้วถ้าพี่เขาเดินเข้าไปใน รร. พี่เขาก็ต้องเดินผ่านเราพี่เขาก็เดินผ่านจริงๆ เราก็หันไปมองพี่เขาก็ยิ้ม เราก็เลยเดินไปไหนก็ไม่รู้พอไปยืนตรงนั้น หันหลังไปก็เห็นพี่เขา เราก็เฉยๆนะ หรือเราทนเห็นพี่เขากับพี่ผญ. คนนั้นมามากแล้วเลยเริ่มท้อ จนเหนื่อยกับความรู้สึกตัวเอง เบื่อความรู้สึกอย่างนี้มากเลย เจอพี่เขากับพี่ผญ. คนนั้น มันก็เจ็บใจทุกที แต่ก็ต้องทนเพราะเราก็แค่คนแอบชอบไม่มีสิทธิ์อะไรกับพี่เขาเลย

มันต้องเก็บความรู้สึกไว้ข้างในละบายออกมาไม่ได้ เพราะถ้าละบายมันออกมาก็ทำให้เราเป็นคนที่ออ่นแอร์
หรือมันแค่รู้สึกดี