อยากรู้ว่าคนที่หัวไม่ดี แต่พยายามขยันเอาจบมาจะไปรอดกันไมครับ ผมเรียนสายวิทย์มีเพื่อนหลายๆคนเป็นแบบที่หัวดีอ่านชีทอ่านtext ปรื๊ดรวดเดียวจบเข้าใจ จับใจความหัวข้อสำคัญสรุปออกมาได้ เก็งข้อสอบก็เก่งกันมาก แต่ผมทำไม่ได้เลยต้องอาศัยอ่านหลายๆรอบหาวิธีเก็งจากหนังสือจากเน็ต แล้วมาพยายามทำไฮลไลท์เอาสร้างเทคนิคจำหรือพยายามเก็งเองแต่ก็ไม่ค่อยถูก และต้องอาศัยเพื่อนเก่งๆในบางครั้งด้วย การเรียนของผมเลยเป็นแบบอาศัยความถึกความขยันอย่างเดียว อ่านหนังสือก็ต้องทุ่มเวลามากกว่าคนอื่นๆมาก
และเพราะที่บ้านผมเป็นครอบครัวข้าราชการ ฐานะบ้านเราก็ไม่ได้ดีอะไรมากพ่อกับแม่ก็บอกให้ผมขยันเพราะเราทางเลือกมีไม่เยอะ ทุนทำธุรกิจไม่มีต้องสอบคณะดีๆให้ได้ ตอนมัธยมผมแทบจะกินนอนตึกอุ๊ บางหยุดก็ตระเวณเก็บ port ค่ายต่างๆไว้ยื่นรับตรง เพื่อนหลายๆคนก็ทำแบบเดียวกันนี้ ตอนแอดคือใส่หมดทุกอย่างที่มีในชีวิต เพื่อนหัวดีบางคนเค้านอนอ่านเองที่บ้านชิลๆไม่เรียนพิเศษหรือไปเที่ยวกันก่อนปิดเทอมสุดท้าย แต่สอบรับตรงกันสบายๆ แต่พวกนี้ก็แค่ส่วนน้อย
มาเจอของจริงคือตอนขึ้นมหาลัยผมเจอเพื่อนเก่งๆหลายคนเป็นแบบนี้ แต่ต่างไปคือเค้านอกจากจะหัวดีมีเซนส์ทั้งแลป เก่งเรียน เก่งสอบแล้วยังขยันด้วน การแข่งขันมันสูงขึ้นมากส่วนนึงที่ผมมาติดที่นี่ก็เพราะโชคดีด้วย เพื่อนๆส่วนมากมีแต่หัวดีเก่งๆกันทั้งนั้น ขึ้นปี1ที่เป็นวิชาวิทย์แคลพื้นฐานพอถูไถไปกับเค้าได้ หลังจากนั้นพอเรียนลึกลงไป มีวิชาเฉพาะเข้ามา มันค่อยๆยากขึ้นและระยะห่างไกลขึ้นๆเรื่อยๆ จนผมเริ่มรู้สึกว่าตามเค้าไม่ค่อยทัน รู้สึกเหมือนมาอยู่ผิดที่ผิดทางมาก ==" ตอนนี้แค่ครึ่งทางผมแค่พยายามรักษาเลข 3 ไว้ยังแทบเต็มกลืน มันยากขึ้นเรื่อยๆ พอไปถึงฝึกงานสอบใบต่างๆมันก็คงยากกว่าและจะแย่กว่านี้ จบไปทำงานมันมีอะไรที่ต้องทำต้องรับผิดชอบใหญ่กว่านี้มาก ผมก็เริ่มรู้สึกกลัวหลายๆอย่าง ขอโทษที่บ่นมากระบายไปเยอะแหะๆ อยากรู้ว่าสายเรียนถึก เรียนจบทำงานกันเป็นยังไงบ้างครับมาแชร์ประสบการณ์หน่อย
เรียนโดยอาศัยความถึกขยันอย่างเดียว จะมาทำงานรอดถึงฝั่งไหมครับ
และเพราะที่บ้านผมเป็นครอบครัวข้าราชการ ฐานะบ้านเราก็ไม่ได้ดีอะไรมากพ่อกับแม่ก็บอกให้ผมขยันเพราะเราทางเลือกมีไม่เยอะ ทุนทำธุรกิจไม่มีต้องสอบคณะดีๆให้ได้ ตอนมัธยมผมแทบจะกินนอนตึกอุ๊ บางหยุดก็ตระเวณเก็บ port ค่ายต่างๆไว้ยื่นรับตรง เพื่อนหลายๆคนก็ทำแบบเดียวกันนี้ ตอนแอดคือใส่หมดทุกอย่างที่มีในชีวิต เพื่อนหัวดีบางคนเค้านอนอ่านเองที่บ้านชิลๆไม่เรียนพิเศษหรือไปเที่ยวกันก่อนปิดเทอมสุดท้าย แต่สอบรับตรงกันสบายๆ แต่พวกนี้ก็แค่ส่วนน้อย
มาเจอของจริงคือตอนขึ้นมหาลัยผมเจอเพื่อนเก่งๆหลายคนเป็นแบบนี้ แต่ต่างไปคือเค้านอกจากจะหัวดีมีเซนส์ทั้งแลป เก่งเรียน เก่งสอบแล้วยังขยันด้วน การแข่งขันมันสูงขึ้นมากส่วนนึงที่ผมมาติดที่นี่ก็เพราะโชคดีด้วย เพื่อนๆส่วนมากมีแต่หัวดีเก่งๆกันทั้งนั้น ขึ้นปี1ที่เป็นวิชาวิทย์แคลพื้นฐานพอถูไถไปกับเค้าได้ หลังจากนั้นพอเรียนลึกลงไป มีวิชาเฉพาะเข้ามา มันค่อยๆยากขึ้นและระยะห่างไกลขึ้นๆเรื่อยๆ จนผมเริ่มรู้สึกว่าตามเค้าไม่ค่อยทัน รู้สึกเหมือนมาอยู่ผิดที่ผิดทางมาก ==" ตอนนี้แค่ครึ่งทางผมแค่พยายามรักษาเลข 3 ไว้ยังแทบเต็มกลืน มันยากขึ้นเรื่อยๆ พอไปถึงฝึกงานสอบใบต่างๆมันก็คงยากกว่าและจะแย่กว่านี้ จบไปทำงานมันมีอะไรที่ต้องทำต้องรับผิดชอบใหญ่กว่านี้มาก ผมก็เริ่มรู้สึกกลัวหลายๆอย่าง ขอโทษที่บ่นมากระบายไปเยอะแหะๆ อยากรู้ว่าสายเรียนถึก เรียนจบทำงานกันเป็นยังไงบ้างครับมาแชร์ประสบการณ์หน่อย