คนรายได้น้อยอย่างหนู มีของอยากได้เต็มไปหมดค่ะ ไอ้นู่นก็อยากได้นี่ก็อยากได้ ทั้งเสื้อผ้ารองเท้า นาฬิกา กระเป๋า เครื่องสำอาง ครีมบำรุง น้ำหอม ขนมนมเนย ของกิน iPhone 7 MacBook ไหนจะรถ ไหนจะเที่ยวต่างประเทศ มีเงินเท่าไหร่ก็รู้สึกไม่เคยพอ  

แต่คนมีตังค์ อยากได้อะไรก็ซื้อ ของที่อยากได้คงมีหมดแล้ว หนูเดาว่าซักพักคงเบื่อ คงไม่อยากซื้ออะไรอีก ถึงซื้อก็เพราะเหตุผลทางสังคม ไม่ได้เพราะอยากได้จริงๆ พอถึงจุดนึง คงคิดแค่ทำให้เงินงอกเงย แต่ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายว่าต้องเอาเงินไปซื้ออะไร มันเป็นอย่างที่หนูคิดรึเปล่าคะ?

คนมีตังค์มีร้อยพ่อพันแม่ คงเหมารวมไม่ได้ หนูเลยอยากฟังความเห็นจากคนมีประสบการณ์ในห้องสินธรกับสีลม หรือคนที่รู้จักคนมีตังค์ ว่าคนที่เค้าไปถึงระดับนั้น เค้าเป็นงัยกันบ้าง ไว้ประดับเป็นความรู้ค่ะ