บันทึกไว้ให้ลูกอ่าน
วันนี้Cถูกปฏิเสธไม่ให้ร่วมเข้าแถวรอรับดอกไม้จากเจ้าสาวคนสวย โดนMCไล่ลงจากเวที ไม่ได้ๆเด็กเกินไป ออกไมค์เวทีต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติสามสี่ร้อยคน ทั้งที่นางรวบรวมความกล้าขึ้นไปยืนยิ้มแฉ่งตาเป็นประกายอยู่บนเวทีเรียบร้อยแล้ว ถึงกับทำให้ลูกสาวที่ปกติเป็นจอมแสบถึงกับวิ่งจู้ดก้มหน้าน้ำตาร่วงมุดหนีลงมา ร้องจะกลับบ้านทันที.. อย่าว่าแต่เด็ก .. แม่ยังถึงกับหน้าชา!!! ตอนแรกกะขอปล่อยมุขฮาๆกู้หน้าให้ลูกทำขำๆไป แต่เกรงใจเจ้าภาพ อุ้มลูกที่อายเอาหน้ามุดกับอกเดินออกมาสวยๆ
แต่ระหว่างเลือกเดินกลับบ้านเงียบๆตามที่ชีต้าร้องกลับบ้านๆๆ พ่อเลือกจะ confront .. พ่อเดินเข้าไปบอกให้ผู้หญิงคนนั้นทราบถึงผลกระทบของสิ่งที่พูดกับเด็ก ..
ในทางจิตวิทยา ความทรงจำในวัยเด็กจะฝังตัวเป็นจิตใต้สำนึก ที่บางทียังคงหลอกหลอนเราถึงแม้จะจำไม่ได้ คนทุกคนมีปมในใจ และวันนี้คุณได้สร้างปมนั้นให้กับเด็กผู้หญิงอายุไม่ถึงห้าขวบคนนึง
เราไม่ได้อยากได้คำขอโทษ หรือความรับผิดชอบใดๆ เพราะความรับผิดชอบนั้นเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ ที่ต้องสร้างภูมิที่แข็งแกร่งและเยียวยาความรู้สึกที่เสียไป นั่นไม่ต้องห่วง ยังไม่ต้องไปพึ่งครูเงาะ เด็กยังมีพ่อแม่ไม่ได้ถูกทอดทิ้งเคว้งคว้าง ยังไม่ทันกลวงโบ๋อย่างที่ผู้ใหญ่เป็นแล้วแก้ไม่ทันแล้ว .. แต่แค่อยากบอก ว่าทำหน้าที่ MC ได้พังมาก พังต่อหน้าคนหมู่มากขนาดนี้น่าจะกลับไปบอกครูว่าขอเรียนใหม่อีกซักที
ถึงแม้คำพูดวันนี้อาจจะทำหนูกลัวการเดินขึ้นเวทีไปอีกนานแค่ไหนไม่รู้ แต่มันผ่านไปละ พ่อกับแม่เคียงข้างและเราผ่านมันมาด้วยกันแล้วนะลูก
สรุปคือ เราเลือกได้นะลูก ..
ตราบใดที่เรานิ่งพอ จะไม่มีคำไหนทำร้ายจิตใจเราได้ วันนี้พ่อกับแม่เลือกจะ let it go ให้หนูเห็นเป็นตัวอย่างนะคะ
เราเลือกที่จะ confront แต่เราจะไม่ make a big deal out of it โอเคไหม แม่รู้ว่าCมีเหตุผลและเข้มแข็งพอ หนูเรียนรู้นะลูก ว่าโลกนี้ไม่ได้สวยงามเสมอ เราต้องแข็งแกร่งพอ พ่อกับแม่ชนเพื่อปกป้องหนู แล้วเดี๋ยวจะถ่ายทอด the ability to flush the day ให้หนูนะ มันเป็นสกิลการมีชีวิตอย่างเป็นสุขในทุกๆวัน .. and remember that we love u most
อันนี้ข้อความทั้งหมดที่แม่เด็กโพสต์คะ ท่านผู้อ่านคะ คิดยังไงกันบ้างนะ
อ่านเจอเรื่องนี้ในFB เรื่องนี้ใครผิดใครถูกกันนะ
วันนี้Cถูกปฏิเสธไม่ให้ร่วมเข้าแถวรอรับดอกไม้จากเจ้าสาวคนสวย โดนMCไล่ลงจากเวที ไม่ได้ๆเด็กเกินไป ออกไมค์เวทีต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติสามสี่ร้อยคน ทั้งที่นางรวบรวมความกล้าขึ้นไปยืนยิ้มแฉ่งตาเป็นประกายอยู่บนเวทีเรียบร้อยแล้ว ถึงกับทำให้ลูกสาวที่ปกติเป็นจอมแสบถึงกับวิ่งจู้ดก้มหน้าน้ำตาร่วงมุดหนีลงมา ร้องจะกลับบ้านทันที.. อย่าว่าแต่เด็ก .. แม่ยังถึงกับหน้าชา!!! ตอนแรกกะขอปล่อยมุขฮาๆกู้หน้าให้ลูกทำขำๆไป แต่เกรงใจเจ้าภาพ อุ้มลูกที่อายเอาหน้ามุดกับอกเดินออกมาสวยๆ
แต่ระหว่างเลือกเดินกลับบ้านเงียบๆตามที่ชีต้าร้องกลับบ้านๆๆ พ่อเลือกจะ confront .. พ่อเดินเข้าไปบอกให้ผู้หญิงคนนั้นทราบถึงผลกระทบของสิ่งที่พูดกับเด็ก ..
ในทางจิตวิทยา ความทรงจำในวัยเด็กจะฝังตัวเป็นจิตใต้สำนึก ที่บางทียังคงหลอกหลอนเราถึงแม้จะจำไม่ได้ คนทุกคนมีปมในใจ และวันนี้คุณได้สร้างปมนั้นให้กับเด็กผู้หญิงอายุไม่ถึงห้าขวบคนนึง
เราไม่ได้อยากได้คำขอโทษ หรือความรับผิดชอบใดๆ เพราะความรับผิดชอบนั้นเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ ที่ต้องสร้างภูมิที่แข็งแกร่งและเยียวยาความรู้สึกที่เสียไป นั่นไม่ต้องห่วง ยังไม่ต้องไปพึ่งครูเงาะ เด็กยังมีพ่อแม่ไม่ได้ถูกทอดทิ้งเคว้งคว้าง ยังไม่ทันกลวงโบ๋อย่างที่ผู้ใหญ่เป็นแล้วแก้ไม่ทันแล้ว .. แต่แค่อยากบอก ว่าทำหน้าที่ MC ได้พังมาก พังต่อหน้าคนหมู่มากขนาดนี้น่าจะกลับไปบอกครูว่าขอเรียนใหม่อีกซักที
ถึงแม้คำพูดวันนี้อาจจะทำหนูกลัวการเดินขึ้นเวทีไปอีกนานแค่ไหนไม่รู้ แต่มันผ่านไปละ พ่อกับแม่เคียงข้างและเราผ่านมันมาด้วยกันแล้วนะลูก
สรุปคือ เราเลือกได้นะลูก ..
ตราบใดที่เรานิ่งพอ จะไม่มีคำไหนทำร้ายจิตใจเราได้ วันนี้พ่อกับแม่เลือกจะ let it go ให้หนูเห็นเป็นตัวอย่างนะคะ
เราเลือกที่จะ confront แต่เราจะไม่ make a big deal out of it โอเคไหม แม่รู้ว่าCมีเหตุผลและเข้มแข็งพอ หนูเรียนรู้นะลูก ว่าโลกนี้ไม่ได้สวยงามเสมอ เราต้องแข็งแกร่งพอ พ่อกับแม่ชนเพื่อปกป้องหนู แล้วเดี๋ยวจะถ่ายทอด the ability to flush the day ให้หนูนะ มันเป็นสกิลการมีชีวิตอย่างเป็นสุขในทุกๆวัน .. and remember that we love u most
อันนี้ข้อความทั้งหมดที่แม่เด็กโพสต์คะ ท่านผู้อ่านคะ คิดยังไงกันบ้างนะ